1 Ne fanfaronu pri la morgaŭa tago;

Ĉar vi ne scias, kion naskos la tago.

2 Alia vin laŭdu, sed ne via buŝo;

Fremdulo, sed ne viaj lipoj.

3 Peza estas ŝtono, kaj sablo estas ŝarĝo;

Sed kolero de malsaĝulo estas pli peza ol ambaŭ.

4 Kolero estas kruelaĵo, kaj furiozo estas superakvego;

Sed kiu sin tenos kontraŭ envio?

5 Pli bona estas riproĉo nekaŝita,

Ol amo kaŝita.

6 Fidelkoraj estas la batoj de amanto;

Sed tro multaj estas la kisoj de malamanto.

7 Sata animo malŝatas mieltavolon,

Sed por malsata animo ĉio maldolĉa estas dolĉa.

8 Kiel birdo, kiu forlasis sian neston,

Tiel estas homo, kiu forlasis sian lokon.

9 Oleo kaj odorfumaĵo ĝojigas la koron,

Kaj la konsilo de amiko estas dolĉaĵo por la animo.

10 Ne forlasu vian amikon kaj la amikon de via patro,

Kaj en la domon de via frato ne iru en la tago de via mizero;

Pli bona estas najbaro proksima, ol frato malproksima.

11 Estu saĝa, mia filo, kaj ĝojigu mian koron;

Kaj mi havos kion respondi al mia insultanto.

12 Prudentulo antaŭvidas malbonon, kaj kaŝiĝas;

Sed naivuloj antaŭenpaŝas, kaj difektiĝas.

13 Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo;

Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiaĵon.

14 Kiu frue matene benas sian proksimulon per laŭta voĉo,

Tiu estos opiniata malbenanto.

15 Defluilo en pluva tago

Kaj malpacema edzino estas egalaj.

16 Kiu ŝin retenas, tiu retenas venton

Kaj volas kapti oleon per sia dekstra mano.

17 Fero akriĝas per fero,

Kaj homon akrigas la rigardo de lia proksimulo.

18 Kiu gardas figarbon, tiu manĝos ĝiajn fruktojn;

Kaj kiu gardas sian sinjoron, tiu estos honorata.

19 Kiel en la akvo vizaĝo speguliĝas al vizaĝo,

Tiel la koro de homo estas kontraŭ alia koro.

20 Ŝeol kaj la abismo neniam satiĝas;

Kaj ankaŭ la okuloj de homo neniam satiĝas.

21 Kiel fandujo por arĝento kaj forno por oro,

Tiel estas por homo la buŝo de lia laŭdanto.

22 Se vi pistos malsaĝulon en pistujo inter griaĵo,

Lia malsaĝeco de li ne apartiĝos.

23 Bone konu viajn ŝafojn,

Atentu viajn brutarojn.

24 Ĉar riĉeco ne daŭras eterne,

Kaj krono ne restas por ĉiuj generacioj.

25 Aperas herbo, montriĝas verdaĵo,

Kaj kolektiĝas kreskaĵoj de la montoj.

26 Ŝafidoj estas, por vesti vin,

Kaj kaproj, por doni al vi la eblon aĉeti kampon.

27 Estas sufiĉe da kaprina lakto, por nutri vin, por nutri vian domon,

Kaj por subteni la vivon de viaj servantinoj.

1 Non ti vantare del domani, poiché non sai quello che un giorno possa produrre.

2 Un altro ti lodi, non la tua bocca; un estraneo, non le tue labbra.

3 La pietra è grave e la sabbia pesante, ma l’irritazione dello stolto pesa più dell’uno e dell’altra.

4 L’ira è crudele e la collera impetuosa; ma chi può resistere alla gelosia?

5 Meglio riprensione aperta che amore nascosto.

6 Fedeli sono le ferite di chi ama, frequenti i baci di chi odia.

7 Chi è sazio calpesta il favo di miele, ma per chi ha fame ogni cosa amara è dolce.

8 Come l’uccello vaga lontano dal nido, così è l’uomo che vaga lontano da casa.

9 L’olio e il profumo rallegrano il cuore; così fa la dolcezza di un amico con i suoi consigli cordiali.

10 Non abbandonare il tuo amico né l’amico di tuo padre, e non andare in casa di tuo fratello nel giorno della tua sventura; una persona a te vicina vale più di un fratello lontano.

11 Figlio mio, sii saggio e rallegrami il cuore, così potrò rispondere a chi mi offende.

12 L’uomo accorto vede il male e si nasconde, ma gli scempi passano oltre e ne portano la pena.

13 Prendigli il vestito poiché ha garantito per altri; fatti dare dei pegni, poiché si è reso garante di stranieri.

14 Chi benedice il prossimo ad alta voce, di buon mattino, sarà considerato come se lo maledicesse.

15 Un gocciolare continuo in giorno di grande pioggia e una donna rissosa sono cose che si somigliano. 16 Chi la vuole trattenere vuole trattenere il vento e stringere l’olio nella sua destra.

17 Il ferro forbisce il ferro; così un uomo ne forbisce un altro.

18 Chi ha cura del fico ne mangerà il frutto; e chi veglia sul suo padrone sarà onorato.

19 Come il viso si riflette nell’acqua, così il cuore dell’uomo rivela l’uomo.

20 Il soggiorno dei morti e l’abisso sono insaziabili, e insaziabili sono gli occhi degli uomini.

21 Il crogiuolo è per l’argento, il fornello per l’oro, e l’uomo è provato dalla bocca di chi lo loda.

22 Anche se tu pestassi lo stolto in un mortaio in mezzo al grano con il pestello, la sua follia non lo lascerebbe.

23 Guarda di conoscere bene lo stato delle tue pecore, abbi gran cura delle tue mandrie; 24 perché le ricchezze non durano sempre e neanche una corona dura di generazione in generazione. 25 Quando è tolto il fieno, subito rispunta l’erba fresca e le erbe dei monti sono raccolte. 26 Gli agnelli ti danno da vestire, i capri di che comprarti un campo, 27 e il latte delle capre basta a nutrire te, a nutrire la tua famiglia e a far vivere le tue serve.