1 Kiel akvaj torentoj estas la koro de reĝo en la mano de la Eternulo:

Kien Li volas, Li ĝin direktas.

2 Ĉiuj vojoj de homo estas ĝustaj en liaj okuloj;

Sed la Eternulo pesas la korojn.

3 Plenumado de vero kaj justeco

Estas al la Eternulo pli agrabla ol oferado.

4 Fieraj okuloj kaj aroganta koro,

Kulturaĵo de malvirtuloj, estas peko.

5 La entreprenoj de diligentulo donas nur profiton;

Sed ĉiu trorapidado kondukas nur al manko.

6 Akirado de trezoroj per lango mensogema

Estas vanta bloveto, retoj de morto.

7 La rabo de malvirtuloj atakos ilin mem;

Ĉar ili ne volis fari justaĵon.

8 Malrekta estas la vojo de homo kulpa;

Sed la agado de purulo estas ĝusta.

9 Pli bone estas loĝi sur angulo de tegmento,

Ol kun malpacema edzino en komuna domo.

10 La animo de malvirtulo deziras malbonon;

Lia proksimulo ne estas favorata de li.

11 Kiam blasfemanto estas punata, senspertulo fariĝas pli saĝa;

Kaj kiam oni instruas saĝulon, li akiras prudenton.

12 La Justulo rigardas la domon de malvirtulo,

Kaj Li faligas malvirtulojn en malbonon.

13 Se iu ŝtopas sian orelon kontraŭ kriado de malriĉulo,

Li ankaŭ vokos kaj ne estos aŭskultata.

14 Sekreta donaco kvietigas koleron,

Kaj donaco en la sinon, fortan furiozon.

15 Farado de justaĵo estas ĝojo por la virtulo

Kaj teruro por la malbonaguloj.

16 Homo, kiu erarforiĝis de la vojo de prudento,

Ekloĝos en komunumo de mortintoj.

17 Kiu amas gajecon, tiu havos mankon;

Kiu amas vinon kaj oleon, tiu ne estos riĉa.

18 La malvirtulo estos liberiga anstataŭo por la virtulo,

Kaj malpiulo por piuloj.

19 Pli bone estas loĝi en lando dezerta,

Ol kun malpacema kaj kolerema edzino.

20 Ĉarma trezoro kaj oleo estas en la domo de saĝulo;

Sed homo malsaĝa ĉion englutas.

21 Kiu celas justecon kaj bonecon,

Tiu trovos vivon, justecon, kaj honoron.

22 Kontraŭ urbon de fortuloj eliras saĝulo,

Kaj li faligas ĝian fortan fortikaĵon.

23 Kiu gardas sian buŝon kaj sian langon,

Tiu gardas sian animon kontraŭ malfeliĉoj.

24 Fiera malbonulo, kiun oni nomas blasfemulo,

Agas kun kolero kaj malboneco.

25 La deziro de mallaborulo lin mortigas,

Ĉar liaj manoj ne volas labori.

26 Tuttage li forte deziras;

Sed virtulo donas kaj ne rifuzas.

27 Oferdono de malvirtuloj estas abomenaĵo;

Kiom pli, kiam li ĝin alportas kiel pekoferon!

28 Mensoga atestanto pereos;

Sed homo, kiu mem aŭdis, parolos por ĉiam.

29 Malvirtulo tenas sian vizaĝon arogante;

Sed virtulo zorgas pri sia vojo.

30 Ne ekzistas saĝo, ne ekzistas prudento,

Ne ekzistas konsilo kontraŭ la Eternulo.

31 Ĉevalo estas preparata por la tago de milito;

Sed la helpo venas de la Eternulo.

1 Il cuore del re, nella mano dell’Eterno, è come un corso d’acqua; egli lo dirige dovunque gli piace.

2 Tutte le vie dell’uomo gli sembrano diritte, ma l’Eterno pesa i cuori.

3 Praticare la giustizia e l’equità è cosa che l’Eterno preferisce ai sacrifici.

4 Gli occhi alteri e il cuore superbo, lampada degli empi, sono peccato.

5 I disegni dell’uomo diligente conducono sicuramente all’abbondanza, ma chi si affretta troppo non fa che cadere in miseria.

6 I tesori acquistati con lingua bugiarda sono un soffio fugace di gente che cerca la morte.

7 La violenza degli empi li porta via, perché rifiutano di praticare l’equità.

8 La via del colpevole è tortuosa, ma l’innocente opera con rettitudine.

9 Meglio abitare sul canto di un tetto, che in una casa grande con una moglie rissosa.

10 L’empio desidera il male; il suo stesso amico non trova pietà ai suoi occhi.

11 Quando il beffardo è punito, il semplice diventa saggio; quando si istruisce il saggio, egli acquista scienza.

12 Il Giusto tiene d’occhio la casa dell’empio e precipita gli empi nelle sciagure.

13 Chi chiude l’orecchio al grido del povero griderà anch’egli, e non gli sarà risposto.

14 Un dono fatto in segreto placa la collera, e un regalo dato di nascosto, l’ira violenta.

15 Fare ciò che è retto è una gioia per il giusto, ma è una rovina per i malfattori.

16 L’uomo che smarrisce la via del buon senso riposerà nell’assemblea dei defunti.

17 Chi ama godere sarà bisognoso, chi ama il vino e l’olio non arricchirà.

18 L’empio serve di riscatto al giusto; il perfido, agli uomini retti.

19 Meglio abitare in un deserto, che con una donna rissosa e stizzosa.

20 In casa del saggio ci sono dei tesori preziosi e dell’olio, ma l’uomo stolto dà fondo a tutto.

21 Chi ricerca la giustizia e la bontà troverà vita, giustizia e gloria.

22 Il saggio dà la scalata alla città dei forti, e abbatte il baluardo in cui essa confidava.

23 Chi custodisce la sua bocca e la sua lingua preserva la sua anima dalle avversità.

24 Il nome dell’insolente superbo è: beffardo; egli fa ogni cosa con furore di superbia.

25 I desideri del pigro lo uccidono perché le sue mani rifiutano di lavorare.

26 C’è chi da mattina a sera desidera avidamente, ma il giusto dona senza mai rifiutare.

27 Il sacrificio dell’empio è cosa abominevole; quanto più se lo offre con intento malvagio!

28 Il testimone bugiardo perirà, ma l’uomo che ascolta potrà sempre parlare.

29 L’empio fa la faccia tosta, ma l’uomo retto rende ferma la sua condotta.

30 Non c’è sapienza, né intelligenza, né consiglio che valga contro l’Eterno.

31 Il cavallo è pronto per il giorno della battaglia, ma la vittoria appartiene all’Eterno.