1 Milda respondo kvietigas koleron;

Sed malmola vorto ekscitas koleron.

2 La lango de saĝuloj bonigas la instruon;

Sed la buŝo de malsaĝuloj elparolas sensencaĵon.

3 Sur ĉiu loko estas la okuloj de la Eternulo;

Ili vidas la malbonulojn kaj bonulojn.

4 Milda lango estas arbo de vivo;

Sed malbonparola rompas la spiriton.

5 Malsaĝulo malŝatas la instruon de sia patro;

Sed kiu plenumas la admonon, tiu estas prudenta.

6 En la domo de virtulo estas multe da trezoroj;

Sed en la profito de malvirtulo estas pereo.

7 La buŝo de saĝuloj semas instruon;

Sed la koro de malsaĝuloj ne estas tia.

8 Oferdono de malvirtuloj estas abomenaĵo por la Eternulo;

Sed la preĝo de virtuloj al Li plaĉas.

9 Abomenaĵo por la Eternulo estas la vojo de malvirtulo;

Sed kiu celas virton, tiun Li amas.

10 Malbona puno atendas tiun, kiu forlasas la vojon;

Kaj la malamanto de admono mortos.

11 Ŝeol kaj la abismo estas antaŭ la Eternulo:

Tiom pli la koroj de la homidoj.

12 Mokanto ne amas tiun, kiu lin admonas;

Al saĝuloj li ne iras.

13 Ĝoja koro faras la vizaĝon ĝoja;

Sed ĉe ĉagreno de la koro la spirito estas malgaja.

14 La koro de saĝulo serĉas instruon;

Sed la buŝo de malsaĝuloj nutras sin per malsaĝeco.

15 Ĉiuj tagoj de malfeliĉulo estas malbonaj;

Sed kontenta koro estas festenado.

16 Pli bona estas malmulto kun timo antaŭ la Eternulo,

Ol granda trezoro kun maltrankvileco ĉe ĝi.

17 Pli bona estas manĝo el verdaĵo, sed kun amo,

Ol grasa bovo, sed kun malamo.

18 Kolerema homo kaŭzas malpacon;

Kaj pacienculo kvietigas disputon.

19 La vojo de maldiligentulo estas kiel dornarbeto;

Sed la vojo de virtuloj estas ebenigita.

20 Saĝa filo ĝojigas la patron;

Sed homo malsaĝa estas malhonoro por sia patrino.

21 Malsaĝeco estas ĝojo por malsaĝulo;

Sed homo prudenta iras ĝustan vojon.

22 Kie ne estas konsilo, tie la entreprenoj neniiĝas;

Sed ĉe multe da konsilantoj ili restas fortikaj.

23 Plezuro por homo estas en la respondo de lia buŝo;

Kaj kiel bona estas vorto en la ĝusta tempo!

24 La vojo de la vivo por saĝulo iras supren,

Por ke li evitu Ŝeolon malsupre.

25 La domon de fieruloj la Eternulo ruinigas;

Sed Li gardas la limojn de vidvino.

26 Abomenaĵo por la Eternulo estas la intencoj de malnoblulo;

Sed agrablaj estas la paroloj de puruloj.

27 Profitemulo malĝojigas sian domon;

Sed kiu malamas donacojn, tiu vivos.

28 La koro de virtulo pripensas respondon;

Sed la buŝo de malvirtuloj elfluigas malbonon.

29 La Eternulo estas malproksima de la malvirtuloj;

Sed la preĝon de la virtuloj Li aŭskultas.

30 Luma okulo ĝojigas la koron;

Bona sciigo fortikigas la ostojn.

31 Orelo, kiu aŭskultas la instruon de la vivo,

Loĝos inter saĝuloj.

32 Kiu forpuŝas admonon, tiu malestimas sian animon;

Sed kiu aŭskultas instruon, tiu akiras saĝon.

33 La timo antaŭ la Eternulo instruas saĝon,

Kaj humileco troviĝas antaŭ honoro.

1 La risposta dolce calma il furore, ma la parola dura eccita l’ira.

2 La lingua dei saggi è ricca di scienza, ma la bocca degli stolti sgorga follia.

3 Gli occhi dell’Eterno sono in ogni luogo, osservano i cattivi e i buoni.

4 La lingua che calma è un albero di vita, ma la lingua perversa strazia lo spirito.

5 L’insensato disprezza l’istruzione di suo padre, ma chi tiene conto della riprensione diventa avveduto.

6 Nella casa del giusto c’è grande abbondanza, ma nelle entrate dell’empio c’è agitazione.

7 Le labbra dei saggi diffondono scienza, ma non così il cuore degli stolti.

8 Il sacrificio degli empi è in abominio all’Eterno, ma la preghiera degli uomini retti gli è gradita.

9 La via dell’empio è in abominio all’Eterno, ma egli ama chi segue la giustizia.

10 Una dura correzione aspetta chi lascia la retta via; chi odia la riprensione morirà.

11 Il soggiorno dei morti e l’abisso stanno davanti all’Eterno; quanto più i cuori dei figli degli uomini!

12 Il beffardo non ama che un altro lo riprenda; egli non va dai saggi.

13 Il cuore allegro rende raggiante il volto, ma quando il cuore è triste lo spirito è abbattuto.

14 Il cuore dell’uomo intelligente cerca la scienza, ma la bocca degli stolti si nutre di follia.

15 Tutti i giorni sono brutti per l’afflitto, ma per il cuore contento è sempre festa.

16 Meglio poco con il timore dell’Eterno, che grande tesoro con turbamento.

17 Meglio un piatto di erbe, dove c’è l’amore, che un bue ingrassato, dove c’è l’odio.

18 L’uomo irascibile fa nascere contese, ma chi è lento all’ira calma le liti.

19 La via del pigro è come una siepe di spine, ma il sentiero degli uomini retti è piano.

20 Il figlio saggio rallegra il padre, ma l’uomo stolto disprezza sua madre.

21 La follia è una gioia per chi è privo di senno, ma l’uomo prudente cammina diritto per la sua via.

22 I disegni falliscono, dove mancano i consigli; ma riescono, dove sono molti i consiglieri.

23 Uno prova gioia quando risponde bene; e quanto è buona una parola detta a suo tempo!

24 Per l’uomo sagace la via della vita conduce in alto, e gli fa evitare il soggiorno dei morti, situato in basso.

25 L’Eterno abbatte la casa dei superbi, ma rende stabili i confini della vedova.

26 I pensieri malvagi sono in abominio all’Eterno, ma le parole buone sono pure ai suoi occhi.

27 Chi è avido di lucro turba la sua casa, ma chi odia i regali vivrà.

28 Il cuore del giusto medita la sua risposta, ma la bocca degli empi sgorga cose malvagie.

29 L’Eterno è lontano dagli empi, ma ascolta la preghiera dei giusti.

30 Uno sguardo luminoso rallegra il cuore; una buona notizia fortifica le ossa.

31 L’orecchio attento alla riprensione che conduce alla vita, abiterà fra i saggi.

32 Chi rifiuta l’istruzione disprezza la sua anima, ma chi dà retta alla riprensione acquista senno.

33 Il timore dell’Eterno è scuola di sapienza, e l’umiltà precede la gloria.