1 Mia filo! konservu miajn vortojn,

Kaj gardu ĉe vi miajn moralordonojn.

2 Konservu miajn moralordonojn, kaj vivu;

Kaj mian instruon, kiel la pupilon de viaj okuloj.

3 Ligu ilin al viaj fingroj;

Skribu ilin sur la tabelo de via koro.

4 Diru al la saĝo: Vi estas mia fratino;

Kaj la prudenton nomu mia parencino;

5 Por ke vi estu gardata kontraŭ fremda edzino,

Kontraŭ fremdulino, kies paroloj estas glataj.

6 Ĉar mi rigardis tra fenestro de mia domo,

Tra mia krado;

7 Kaj mi vidis inter la naivuloj,

Mi rimarkis inter la nematuruloj junulon senprudentan,

8 Kiu pasis sur la placo preter ŝia angulo,

Kaj iris la vojon al ŝia domo,

9 En krepusko, en vespero de tago,

Kiam fariĝis nokto kaj mallumo.

10 Kaj jen renkonte al li iras virino

En ornamo de publikulino, ruzema je la koro.

11 Bruema kaj vagema;

Ŝiaj piedoj ne loĝas en ŝia domo.

12 Jen ŝi estas sur la strato, jen sur la placoj,

Kaj apud ĉiu angulo ŝi embuskas.

13 Kaj ŝi kaptis lin, kaj kisis lin

Kun senhonta vizaĝo, kaj diris al li:

14 Mi devis alporti dankan oferdonon;

Hodiaŭ mi plenumis mian solenan promeson.

15 Tial mi eliris al vi renkonte,

Por serĉi vian vizaĝon, kaj mi vin trovis.

16 Mi bele kovris mian liton

Per multkoloraj teksaĵoj el Egiptujo.

17 Mi parfumis mian kuŝejon

Per mirho, aloo, kaj cinamo.

18 Venu, ni ĝuu sufiĉe volupton ĝis la mateno,

Ni plezuriĝu per la amo.

19 Ĉar mia edzo ne estas hejme,

Li iris en malproksiman vojon;

20 La sakon kun mono li prenis kun si;

Li revenos hejmen je la plenluno.

21 Ŝi forlogis lin per sia multeparolado,

Per sia glata buŝo ŝi lin entiris.

22 Li tuj iras post ŝi,

Kiel bovo iras al la buĉo

Kaj kiel katenita malsaĝulo al la puno;

23 Ĝis sago fendas al li la hepaton;

Kiel birdo rapidas al la kaptilo,

Kaj ne scias, ke ĝi pereigas sian vivon.

24 Kaj nun, infanoj, aŭskultu min,

Atentu la vortojn de mia buŝo.

25 Via koro ne flankiĝu al ŝia vojo,

Ne eraru sur ŝia irejo;

26 Ĉar multajn ŝi vundis kaj faligis,

Kaj multegaj estas ŝiaj mortigitoj.

27 Ŝia domo estas vojoj al Ŝeol,

Kiuj kondukas malsupren al la ĉambroj de la morto.

1 Figlio mio, custodisci le mie parole, e fa’ tesoro dei miei comandamenti. 2 Osserva i miei comandamenti e vivrai; custodisci il mio insegnamento come la pupilla degli occhi. 3 Legali alle dita, scrivili sulla tavola del tuo cuore. 4 Di’ alla sapienza: "Tu sei mia sorella", e chiama l’intelligenza amica tua, 5 affinché ti preservino dalla donna altrui, dall’estranea che usa parole seducenti. 6 Ero alla finestra della mia casa e, dietro alla mia persiana, stavo guardando, 7 quando vidi, tra gli sciocchi, scorsi, tra i giovani, un ragazzo privo di senno, 8 che passava per la strada, presso l’angolo dove lei abitava, e si dirigeva verso la sua casa, 9 al crepuscolo, sul declinare del giorno, quando la notte si faceva nera, oscura. 10 Ed ecco farglisi incontro una donna in abito da prostituta e astuta di cuore, 11 turbolenta e insolente, che non teneva piede in casa: 12 ora in strada, ora per le piazze, e in agguato presso ogni angolo. 13 Lei lo prese, lo baciò, e sfacciatamente gli disse: 14 "Dovevo fare un sacrificio di ringraziamento; oggi ho sciolto i miei voti; 15 perciò ti sono venuta incontro per cercarti, e ti ho trovato. 16 Ho adornato il mio letto con morbidi tappeti, con coperte ricamate con filo d’Egitto; 17 l’ho profumato di mirra, di aloe e di cinnamomo. 18 Vieni inebriamoci d’amore fino al mattino, deliziamoci in amorosi piaceri; 19 poiché mio marito non è in casa; è andato in viaggio lontano; 20 ha preso con sé un sacchetto di denaro, non tornerà a casa che al plenilunio". 21 Lei lo sedusse con le sue molte lusinghe, lo trascinò con la dolcezza delle sue labbra. 22 Egli le andò dietro subito, come un bue va al macello, come uno stolto è condotto ai ceppi che lo castigheranno, 23 come un uccello si affretta al laccio, senza sapere che è teso contro la sua vita, finché una freccia gli trapassi il fegato.

24 Ora dunque, figlioli, ascoltatemi e state attenti alle parole della mia bocca. 25 Il tuo cuore non si lasci trascinare nelle vie di una tale donna; non ti sviare per i suoi sentieri; 26 perché molti ne ha fatti cadere feriti a morte, e grande è la moltitudine di quelli che ha uccisi. 27 La sua casa è la via del soggiorno dei morti, la strada che scende alle camere interne della morte.