1 Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:

2 Ĉu Dion povas instrui homo?

Ĉu povas Lin instrui eĉ saĝulo?

3 Ĉu por la Plejpotenculo tio estas utila, se vi estas virta?

Kaj ĉu Li havas profiton de tio, se via konduto estas pia?

4 Ĉu pro timo antaŭ vi Li disputos kun vi,

Iros kun vi al juĝo?

5 Via malvirteco estas ja granda,

Kaj viaj malbonagoj ne havas finon.

6 Vi prenis de viaj fratoj garantiaĵon vane,

De preskaŭ-nuduloj vi deprenis la vestojn;

7 Al laculo vi ne donis akvon por trinki,

Kaj al malsatulo vi rifuzis panon;

8 Per forta brako vi akiris teron,

Kaj dank' al eminenteco vi loĝis sur ĝi;

9 Vidvinojn vi foririgis kun nenio,

Kaj la brakojn de orfoj vi frakasis.

10 Pro tio ĉirkaŭe de vi estas kaptiloj,

Kaj subita teruro vin timigas.

11 Aŭ pro mallumo vi nenion vidas,

Kaj multego da akvo vin kovris?

12 Ĉu ne estas Dio tie alte en la ĉielo?

Rigardu la stelojn, kiel alte ili estas.

13 Kaj vi diras: Kion scias Dio?

Ĉu Li povas juĝi en mallumo?

14 La nuboj kovras Lin, kaj Li ne vidas;

Kaj Li nur rondiras en la rondo de la ĉielo.

15 Ĉu vi konservas la vojon antikvan,

Kiun iradis homoj malpiaj,

16 Kiuj estis kaptitaj antaŭtempe,

Kaj kies grundo disverŝiĝis kiel rivero,

17 Kiuj parolis al Dio: Foriru de ni!

Kion povas fari al ni la Plejpotenculo?

18 Kvankam Li plenigis iliajn domojn per bonaĵo.

Sed la pensmaniero de malvirtuloj estas malproksima de mi.

19 La virtuloj vidos kaj ĝojos;

La senkulpulo mokos ilin:

20 Certe malaperis nia kontraŭulo,

Kaj kio restis, tion ekstermis fajro.

21 Interkonsentu do kun Li, kaj vi havos pacon;

Per tio venos al vi bono.

22 Prenu el Lia buŝo instruon,

Kaj metu Liajn vortojn en vian koron.

23 Se vi revenos al la Plejpotenculo, vi estos konstruita;

Forigu malpiaĵon el via tendo.

24 Ĵetu en la polvon la multekostan metalon,

Kaj la Ofiran oron sur la ŝtonojn de la torentoj;

25 Tiam la Plejpotenculo estos via oro kaj via brilanta arĝento;

26 Ĉar tiam vi havos vian plezuron en la Plejpotenculo,

Kaj vi levos al Dio vian vizaĝon;

27 Vi preĝos al Li, kaj Li vin aŭskultos;

Kaj viajn sanktajn promesojn vi plenumos;

28 Se vi ion decidos, ĝi plenumiĝos ĉe vi;

Kaj super viaj vojoj brilos lumo.

29 Ĉar tiujn, kiuj humiliĝis, Li altigos;

Kaj kiu mallevas la okulojn, tiu estos savita.

30 Ankaŭ tiun, kiu ne estis senkulpa, Li savos;

Tia estos savita pro la pureco de viaj manoj.

1 Allora Elifaz di Teman rispose e disse:

2 "Può l’uomo recare qualche vantaggio a Dio? No; il saggio non reca vantaggio che a sé stesso. 3 Se sei giusto, ne viene forse qualche piacere all’Onnipotente? Se sei integro nella tua condotta, ne ricava egli un guadagno? 4 È forse per la paura che ha di te che egli ti castiga o viene con te in giudizio? 5 La tua malvagità non è forse grande e le tue iniquità non sono forse infinite? 6 Tu, per un nulla, prendevi pegno dai tuoi fratelli, spogliavi delle loro vesti gli ignudi. 7 Allo stanco non davi da bere dell’acqua, all’affamato rifiutavi del pane. 8 La terra apparteneva al più forte, e l’uomo influente vi piantava la sua casa. 9 Rimandavi a vuoto le vedove e le braccia degli orfani erano spezzate. 10 Ecco perché sei circondato di lacci e spaventato da improvvisi terrori. 11 O non vedi le tenebre che ti avvolgono e la piena di acque che ti sommerge? 12 Iddio non è forse lassù nei cieli? Guarda lassù le stelle eccelse, come stanno in alto! 13 E tu dici: ‘Iddio che sa? Può egli giudicare attraverso il buio? 14 Fitte nubi lo coprono e non vede nulla; egli passeggia sulla volta dei cieli’. 15 Vuoi tu dunque seguire l’antica via per cui camminarono gli uomini iniqui, 16 che furono portati via prima del tempo, e il cui fondamento fu come un torrente che scorre? 17 Essi dicevano a Dio: ‘Allontanati da noi! Che ci può fare l’Onnipotente?’. 18 Eppure Iddio aveva riempito le loro case di beni! Ah, lungi da me il consiglio degli empi! 19 I giusti, vedendo la loro rovina, ne gioiscono e l’innocente si fa beffe di loro: 20 ‘Vedete se non sono distrutti i nostri avversari! La loro abbondanza l’ha divorata il fuoco!’. 21 Riconciliati dunque con Dio; avrai pace, e ti sarà resa la prosperità. 22 Ricevi istruzioni dalla sua bocca e riponi le sue parole nel tuo cuore. 23 Se torni all’Onnipotente, se allontani l’iniquità dalle tue tende, sarai ristabilito. 24 Getta l’oro nella polvere e l’oro d’Ofir tra i ciottoli del fiume 25 e l’Onnipotente sarà il tuo oro, egli sarà per te come l’argento acquistato con fatica. 26 Allora farai dell’Onnipotente la tua delizia, e alzerai la faccia verso Dio. 27 Lo pregherai, egli ti esaudirà, e tu scioglierai i voti che avrai fatto. 28 Quello che intraprenderai, ti riuscirà; sul tuo cammino risplenderà la luce. 29 Se ti umiliano, tu dirai: ‘In alto!’ e Dio soccorrerà chi ha gli occhi a terra; 30 libererà anche chi non è innocente, egli sarà salvo per la purezza delle tue mani".