1 Tedis al mia animo mia vivo;

Mi fordonos min al mia plendado;

Mi parolos en la malĝojeco de mia animo.

2 Mi diros al Dio: Ne kondamnu min,

Sciigu al mi, pro kio Vi malpacas kontraŭ mi.

3 Ĉu Vi trovas tion bona, ke Vi turmentas,

Ke Vi forpuŝas la laboritaĵon de Viaj manoj,

Sendas brilon sur la entreprenon de malpiuloj?

4 Ĉu Vi havas okulojn karnajn,

Kaj ĉu Vi rigardas, kiel homo rigardas?

5 Ĉu Viaj tagoj estas kiel la tagoj de homo,

Aŭ ĉu Viaj jaroj estas kiel la vivtempo de homo,

6 Ke Vi serĉas mian kulpon

Kaj penas trovi mian pekon,

7 Kvankam Vi scias, ke mi ne estas malbonagulo,

Sed el Via mano neniu povas savi?

8 Viaj manoj min formis kaj faris min tutan ĉirkaŭe,

Kaj tamen Vi min pereigas!

9 Rememoru, ke kiel argilon Vi min prilaboris;

Kaj Vi returne faros min polvo.

10 Vi elverŝis ja min kiel lakton,

Kaj kiel fromaĝon Vi min kundensigis.

11 Per haŭto kaj karno Vi min vestis,

Per ostoj kaj tendenoj Vi min plektis.

12 Vivon kaj bonon Vi donis al mi,

Kaj Via prizorgado gardis mian spiriton.

13 Sed ĉi tion Vi kaŝis en Via koro;

Mi scias, ke Vi tion intencis:

14 Se mi pekos, Vi tion rimarkos sur mi,

Kaj mian pekon Vi ne lasos senpuna.

15 Se mi agis malbone, ve al mi!

Se mi estas prava, mi ne povas tamen levi mian kapon,

Estante tute humiligita

Kaj vidante mian mizeron.

16 Se ĝi leviĝas, Vi ĉasas min kiel leono,

Kaj denove montras sur mi Vian mirindan potencon.

17 Vi elmetas kontraŭ mi novajn atestojn,

Plifortigas Vian koleron kontraŭ mi;

Nova armeo min atakas.

18 Por kio Vi elirigis min el la ventro?

Ho, se mi estus pereinta, ke nenies okulo min vidu!

19 Tiam mi estus kiel ne estinta;

El la ventro mi estus transportita en la tombon.

20 Mia vivo estas ja mallonga;

Ĉesu do, lasu min libera, por ke mi iom revigliĝu,

21 Antaŭ ol mi foriros senrevene

En la landon de mallumo kaj de morta ombro,

22 En la landon, kie la lumo estas kiel mallumo,

Kie estas morta ombro kaj senordeco,

Kie estas lume kiel en mallumego.

1 Io provo disgusto della mia vita; voglio dare libero sfogo al mio lamento, voglio parlare nell’amarezza della mia anima! 2 Io dirò a Dio: ‘Non condannarmi! Fammi sapere perché contendi con me! 3 Ti sembra ben fatto opprimere, disprezzare l’opera delle tue mani e favorire i disegni dei malvagi? 4 Hai tu occhi di carne? Vedi tu come vede l’uomo? 5 I tuoi giorni sono come i giorni del mortale, i tuoi anni sono come gli anni degli umani, 6 che tu investighi tanto la mia iniquità, che ti informi così del mio peccato, 7 pur sapendo che io non sono colpevole, e che non c’è chi mi liberi dalla tua mano? 8 Le tue mani mi hanno formato, mi hanno fatto tutto quanto, e mi distruggi! 9 Ricòrdati che mi hai plasmato come argilla, e tu mi fai ritornare in polvere! 10 Non mi hai tu colato forse come il latte e fatto rapprendere come il formaggio? 11 Tu mi hai rivestito di pelle e di carne, e mi hai intessuto di ossa e di nervi. 12 Mi hai concesso vita e grazia, la tua provvidenza ha vegliato sul mio spirito, 13 ed ecco quello che nascondevi in cuore! Sì, lo so, questo meditavi: 14 se avessi peccato, lo avresti tenuto bene a mente e non mi avresti assolto dalla mia iniquità. 15 Se fossi stato malvagio, guai a me! Se giusto, non avrei osato alzare la fronte, sazio d’infamia, spettatore della mia miseria. 16 Se l’avessi alzata, mi avresti dato la caccia come a un leone e avresti rinnovato contro di me le tue meraviglie; 17 mi avresti messo di fronte nuovi testimoni e avresti raddoppiato il tuo sdegno contro di me; legioni su legioni mi avrebbero assalito. 18 E allora, perché mi hai fatto uscire dal grembo di mia madre? Sarei morto senza che occhio mi vedesse! 19 Sarei stato come se non fossi mai esistito, mi avrebbero portato dal grembo materno alla tomba!’. 20 Non sono forse pochi i giorni che mi restano? Smetta egli dunque, mi lasci stare, affinché io mi rassereni un poco, 21 prima che io me ne vada, per non tornare mai più, nella terra delle tenebre e dell’ombra di morte: 22 terra oscura come la notte profonda, dove regnano l’ombra di morte e il disordine, il cui chiarore è come notte oscura".