1 Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:

2 Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon?

Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?

3 Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn,

Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?

4 Vi diras: Mia opinio estas ĝusta,

Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.

5 Sed ho, se Dio ekparolus,

Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,

6 Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo,

Kiu havas multoblan forton!

Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.

7 Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio?

Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?

8 Tio estas pli alta ol la ĉielo;

Kion vi povas fari?

Tio estas pli profunda ol Ŝeol;

Kion vi povas ekscii?

9 Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro,

Kaj pli larĝa ol la maro.

10 Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon,

Tiam kiu repuŝos Lin?

11 Ĉar Li konas la homojn malvirtajn;

Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.

12 Eĉ vanta homo devas kompreni,

Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.

13 Se vi aranĝas vian koron

Kaj etendas al Li viajn manojn;

14 Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano,

Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:

15 Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto;

Vi estos firma kaj ne timos.

16 Tiam vi forgesos mizeron;

Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.

17 Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo,

La mallumo fariĝos kiel mateno.

18 Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero;

Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.

19 Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos;

Kaj multaj serĉos vian favoron.

20 Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos,

Pereos por ili la rifuĝo,

Kaj ilia espero elspiros sian vivon.

1 Allora Zofar di Naama rispose e disse:

2 "Questa abbondanza di parole rimarrà forse senza risposta? Basterà essere loquace per avere ragione? 3 Varranno le tue chiacchiere a fare tacere la gente? Farai il sarcastico, senza che nessuno ti svergogni? 4 Tu dici a Dio: ‘Ciò che sostengo è giusto, e io sono puro in tua presenza’. 5 Ma, se Iddio volesse parlare e aprire la bocca per risponderti 6 e rivelarti i segreti della sua sapienza - poiché la sua intelligenza è infinita - vedresti allora come Iddio dimentichi parte della tua colpa. 7 Puoi tu misurare le profondità di Dio? arrivare a conoscere appieno l’Onnipotente? 8 Si tratta di cose più alte del cielo; tu che faresti? di cose più profonde del soggiorno dei morti; come le conosceresti? 9 La loro misura è più lunga della terra, più larga del mare. 10 Se Dio passa, se incarcera, se chiama in giudizio, chi si opporrà? 11 Poiché egli conosce gli uomini perversi, scopre senza sforzo l’iniquità. 12 Ma l’insensato diventerà saggio quando un puledro di onagro diventerà uomo. 13 Tu, però, se disponi bene il cuore, e stendi le mani verso Dio, 14 se allontani il male che è nelle tue mani, e non fai abitare l’iniquità nelle tue tende, 15 allora alzerai la fronte senza macchia, sarai incrollabile, e non avrai paura di nulla; 16 dimenticherai i tuoi affanni; te ne ricorderai come di acqua passata; 17 la tua vita sorgerà più splendente del giorno pieno, l’oscurità sarà come la luce del mattino. 18 Sarai fiducioso perché avrai speranza; ti guarderai bene intorno e ti coricherai sicuro. 19 Ti metterai a giacere e nessuno ti spaventerà; e molti cercheranno il tuo favore. 20 Ma gli occhi degli empi verranno meno; non ci sarà più rifugio per loro, e non avranno altra speranza che di esalare l’ultimo respiro".