1 Kaj ekparolis Bildad, la Ŝuĥano, kaj diris:

2 Kiel longe vi tiel parolos,

Kaj la vortoj de via buŝo estos kiel forta vento?

3 Ĉu Dio falsas la juĝon?

Ĉu la Plejpotenculo falsas la justecon?

4 Se viaj filoj pekis kontraŭ Li,

Li forpuŝis ilin pro ilia malbonago.

5 Se vi serĉas Dion

Kaj petegas la Plejpotenculon,

6 Se vi estas pura kaj pia,

Li maldormos super vi,

Kaj restarigos la bonstaton en via virta loĝejo.

7 Kaj se via komenco estis malgranda,

Via estonteco forte kreskos.

8 Ĉar demandu la antaŭajn generaciojn,

Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;

9 Ĉar ni estas de hieraŭ, kaj ni nenion scias;

Nia vivo sur la tero estas nur ombro.

10 Ili instruos vin, diros al vi,

Kaj el sia koro elirigos vortojn.

11 Ĉu povas kreski kano sen malsekeco?

Ĉu kreskas junko sen akvo?

12 En tia okazo ĝi velksekiĝas pli frue ol ĉiu herbo,

Kiam ĝi estas ankoraŭ en sia freŝeco,

Kiam ĝi ankoraŭ ne estas detranĉita.

13 Tiaj estas la vojoj de ĉiuj, kiuj forgesas Dion;

Kaj pereas la espero de hipokritulo,

14 Kies fido dehakiĝas,

Kaj kies espero estas araneaĵo.

15 Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta;

Li ekkaptos ĝin, sed ne povos sin teni.

16 Li estis verda antaŭ la suno,

Kaj super lia ĝardeno etendiĝas liaj branĉoj;

17 Amase plektiĝas liaj radikoj,

Inter ŝtonoj ili tenas sin forte;

18 Sed kiam oni elŝiras lin el lia loko,

Ĝi malkonfesas lin: Mi vin ne vidis.

19 Tia estas la ĝojo de lia vivo;

Kaj el la tero kreskas aliaj.

20 Vidu, Dio ne forpuŝas virtulon

Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.

21 Li plenigos ankoraŭ vian buŝon per rido

Kaj viajn lipojn per ĝojkrioj.

22 Viaj malamantoj kovriĝos per honto;

Sed la tendo de malpiuloj malaperos.

1 Allora Bildad di Suac rispose e disse:

2 "Fino a quando terrai questi discorsi e le parole della tua bocca saranno come un vento impetuoso? 3 Iddio corrompe il giudizio? L’Onnipotente perverte la giustizia? 4 Se i tuoi figli hanno peccato contro di lui, egli li ha dati in balìa del loro misfatto; 5 ma tu, se ricorri a Dio e implori grazia all’Onnipotente, 6 se proprio sei puro e integro, certo egli sorgerà in tuo favore e restaurerà la dimora della tua giustizia. 7 Così sarà stato piccolo il tuo principio, ma la tua fine sarà grande oltre misura. 8 Interroga le passate generazioni, rifletti sull’esperienza dei padri; 9 poiché noi siamo di ieri e non sappiamo nulla; i nostri giorni sulla terra non sono che un’ombra; 10 ma quelli certo ti insegneranno, ti parleranno, e dal loro cuore trarranno discorsi. 11 Può il papiro crescere dove non c’è limo? Il giunco viene forse su senz’acqua? 12 Mentre sono ancora verdi, e senza che si taglino, prima di tutte le erbe, si seccano. 13 Questa è la sorte di tutti quelli che dimenticano Dio, e la speranza dell’empio perirà. 14 La sua baldanza è troncata, la sua fiducia è come una tela di ragno. 15 Egli si appoggia alla sua casa, ma essa non regge; vi si aggrappa, ma quella non sta salda. 16 Egli verdeggia al sole e i suoi rami si protendono sul suo giardino; 17 le sue radici si intrecciano sul mucchio delle macerie, penetra fra le pietre della casa. 18 Ma se è strappato dal suo luogo, questo lo rinnega e gli dice: ‘Non ti ho mai visto!’. 19 Ecco la gioia che gli procura il suo comportamento! Dalla polvere germoglieranno altri dopo di lui. 20 No, Iddio non respinge l’uomo integro, né porge aiuto a quelli che fanno il male. 21 Egli restituirà ancora il sorriso alla tua bocca, e sulle tue labbra metterà canti di esultanza. 22 Quelli che ti odiano saranno coperti di vergogna, e la tenda degli empi sparirà".