Ezequiel 19

1 Kaj vi eksonigu funebran kanton pri la princoj de Izrael; 2 kaj diru: Kial via patrino kiel leonino kuŝis inter leonoj, inter leonidoj edukis siajn idojn? 3 Ŝi edukis unu el siaj idoj, ĝi fariĝis leonido, kaj ĝi lernis disŝiri kaptaĵon, ĝi manĝis homojn. 4 Kaj aŭdis pri ĝi popoloj; ĝi estas kaptita en ilian kavon, kaj ili forkondukis ĝin en ĉenoj en la landon Egiptan. 5 Kiam ŝi vidis, ke ŝia espero malaperis, ŝi prenis alian el siaj idoj kaj faris ĝin leonido. 6 Irante meze de leonoj, ĝi fariĝis leonido, lernis disŝiri kaptaĵon, manĝis homojn. 7 Ĝi difektis iliajn loĝejojn, dezertigis iliajn urbojn; kaj la lando, kun ĉio, kio estis en ĝi, eksentis teruron antaŭ la voĉo de ĝia blekegado. 8 Tiam kolektiĝis kontraŭ ĝi la popoloj el la ĉirkaŭaj landoj kaj ĵetis sur ĝin sian reton, kaj ĝi kaptiĝis en ilian kavon. 9 Kaj oni metis ĝin en ĉenoj en kaĝegon kaj forportis ĝin al la reĝo de Babel; kaj oni metis ĝin en fortikigitan lokon, por ke oni ne plu aŭdu ĝian voĉon sur la montoj de Izrael.

10 Via patrino estis, simile al vi, kiel vinberkreskaĵo, plantita apud akvo, fruktoriĉa kaj branĉoriĉa pro la abundo de akvo. 11 Kaj elkreskis al ĝi branĉoj tiel fortikaj, ke ili taŭgis kiel sceptroj de regantoj, kaj alte leviĝis ĝia trunko inter la branĉaro; kaj ĝi estis bone videbla pro sia alteco kaj pro la multo de siaj branĉoj. 12 Sed en kolero oni ĝin elŝiris kaj ĵetis sur la teron, kaj la orienta vento elsekigis ĝiajn fruktojn; derompiĝis kaj velksekiĝis la fortikaj branĉoj, fajro ilin konsumis. 13 Kaj nun ĝi estas transplantita en la dezerton, en landon sekan kaj senakvan. 14 Kaj eliris fajro el unu el ĝiaj branĉoj kaj forkonsumis ĝiajn fruktojn; kaj jam ne restis sur ĝi fortika branĉo por sceptro de regado. Funebra kanto tio estas, kaj ĝi restos funebra kanto.

Ka Whakakinotia a Īharaira

1 "Nā, whakahuatia he tangi mō ngā rangatira o Īharaira, 2 mea atu hoki:

‘He aha tōu whaea? He raiona uha;

i roto ia i ngā raiona e takoto ana,

ko āna kūao he mea whakatupu nāna

i roto i ngā raiona.

3 Nā, atawhaitia ake ana e ia tētahi o āna kūao;

kua rahi.

Kua ako ki te hopu tūpāpaku māna;

kua kai tāngata.

4 I rongo anō ngā iwi ki a ia;

i mau ia ki roto ki tā rātou poka.

Nā, kawea ana e rātou, mekameka rawa,

ki te whenua o Īhipa.

5 " ‘Nā, i tōna kitenga he tatari kau tāna

ā, kua kore tāna i tūmanako ai,

nā, ka mau ki tētahi atu o āna kūao,

meinga ana e ia hei kūao rahi.

6 Nā, kei te hāereere tērā i roto i ngā raiona,

kua rahi.

Kua ako ki te hopu tūpāpaku māna;

kua kai tāngata.

7 I mōhio anō ia ki ō rātou whare kīngi,

whakaururuatia ana e ia ō rātou pā;

mōtī iho te whenua me ōna tini mea

i te haruru o tōna hāmama.

8 Kātahi ia ka whakaekea e ngā iwi o ngā kāwanatanga

i tētahi taha, i tētahi taha;

horahia ana e rātou he kupenga ki runga ki a ia;

kua mau ia ki roto ki tā rātou poka.

9 Nā, ka tūtakina atu ia, mea rawa ki te mekameka,

ka kawea ki te kīngi o Papurōna.

I kawea ia ki ngā pā kaha,

kia kore ai tōna reo e rangona

i muri ki runga ki ngā maunga o Īharaira.

10 " ‘I rite tōu whaea ki te wāina, ōu toto nā anō,

he mea whakatō ki te taha o ngā wai.

He mea whai hua, he mea whai manga,

he maha hoki nō ngā wai.

11 He peka kaha anō ōna

hei hēpeta mō ngā kīngi;

pūrero tonu rātou, roa tonu,

i roto i ngā manga pūruru,

i kitea atu rātou e pūrero ana,

me ōna manga maha.

12 Otiia, i hūtia ia i runga i te āritarita,

makā iho ki te whenua,

maroke ake ōna hua i te hau marangai;

i whatiwhatiia ōna peka kaha,

maroke ake;

kainga ake e te ahi.

13 Nā ināianei, kua oti ia te whakatō ki te koraha,

ki te whenua maroke, waikore.

14 Ā, kua puta atu he ahi i roto i ngā peka o ōna manga,

pau ake ōna hua;

kore ake ōna peka kaha

hei hēpeta kīngi.’

He tangi tēnei, ka waiho anō hei tangi."