Ezequiel 22

1 Kaj aperis al mi vorto de la Eternulo, dirante: 2 Ĉu vi, ho filo de homo, volas juĝi la urbon de sango kaj montri al ĝi ĉiujn ĝiajn abomenindaĵojn? 3 Diru, ke tiele diras la Sinjoro, la Eternulo: Ho urbo, kiu elverŝas sangon en sia mezo, por ke venu ĝia tempo, kaj kiu faras al si idolojn, por malpuriĝi! 4 Per la sango, kiun vi elverŝis, vi kulpiĝis, kaj per viaj idoloj, kiujn vi faris, vi malpuriĝis; vi alproksimigis vian tempon kaj alvenigis vian jaron. Pro tio Mi faros vin hontindaĵo inter la nacioj kaj mokataĵo por ĉiuj landoj. 5 Tiuj, kiuj estas proksimaj, kaj tiuj, kiuj estas malproksimaj de vi, mokos vin, kiu havos malpuran nomon kaj grandan maltrankvilecon. 6 Jen la estroj de Izrael, ĉiu el ili laŭ sia potenco, estis ĉe vi, por verŝi sangon. 7 Patron kaj patrinon oni malŝatis ĉe vi, fremdulon oni premis inter vi, al orfo kaj vidvino oni faris maljustaĵon ĉe vi. 8 Miajn sanktaĵojn vi malestimis, kaj Miajn sabatojn vi malsanktigis. 9 Kalumniantoj estis ĉe vi, por verŝi sangon; sur la montoj oni manĝis ĉe vi, malĉastaĵojn oni faris meze de vi. 10 Nudaĵon de patro oni malkovris ĉe vi, perfortis virinon dum ŝia monataĵo. 11 Oni faris abomenindaĵon kun la edzino de sia proksimulo, oni malpurigis sian bofilinon per malĉastaĵo, oni perfortis ĉe vi sian fratinon, filinon de sia patro. 12 Subaĉeton oni prenis ĉe vi, por verŝi sangon, procentegon kaj troprofiton vi prenis, pro avideco vi premis viajn proksimulojn, kaj Min vi forgesis, diras la Sinjoro, la Eternulo. 13 Kaj jen Mi interfrapis Miajn manojn pro via profitemeco, kiun vi montris, kaj pro la verŝado de sango, kiu estis meze de vi. 14 Ĉu via koro rezistos, kaj ĉu viaj manoj konservos sian forton, en la tempo, kiam Mi komencos Mian faradon kontraŭ vi? Mi, la Eternulo, tion diris, kaj Mi faros. 15 Kaj Mi disĵetos vin inter la naciojn, kaj Mi dispelos vin en diversajn landojn, kaj Mi tute deprenos de vi vian malpurecon. 16 Kaj vi humiligos vin antaŭ la okuloj de la nacioj; kaj vi ekscios, ke Mi estas la Eternulo.

17 Kaj aperis al mi vorto de la Eternulo, dirante: 18 Ho filo de homo! la domo de Izrael fariĝis por Mi kiel skorio: ili ĉiuj, kupro, stano, fero, kaj plumbo, interne de la forno fariĝis skorio de arĝento. 19 Tial tiele diras la Sinjoro, la Eternulo: Ĉar vi ĉiuj fariĝis skorio, tial jen Mi kolektos vin en Jerusalemon. 20 Kiel oni kolektas arĝenton, kupron, feron, plumbon, kaj stanon en forno, por blovi sur ilin fajron kaj fandi ilin, tiel Mi kolektos en Mia kolero kaj en Mia indigno, kuŝigos, kaj fandos vin. 21 Mi kunigos vin kaj blovos sur vin la fajron de Mia kolero, kaj vi fandiĝos en ĝi. 22 Kiel fandiĝas arĝento en la forno, tiel vi fandiĝos en ĝi; kaj vi ekscios, ke Mi, la Eternulo, elverŝis sur vin Mian koleron.

23 Kaj aperis al mi vorto de la Eternulo, dirante: 24 Ho filo de homo, diru al ĝi: Vi estas lando ne purigata, ne pripluvata en la tago de kolero. 25 La amasiĝintaj profetoj en ĝi estas kiel blekeganta leono, kiu disŝiras kaptitaĵon; ili manĝas animojn, forprenas valoraĵojn kaj multekostaĵojn, multigas en ĝi la nombron de ĝiaj vidvinoj. 26 Ĝiaj pastroj kripligas Mian instruon kaj malsanktigas Miajn sanktaĵojn; ili ne distingas inter sanktaĵo kaj nesanktaĵo, ne montras la diferencon inter malpuraĵo kaj puraĵo; kaj de Miaj sabatoj ili forturnis siajn okulojn, kaj Mi estas malsanktigata inter ili. 27 Ĝiaj potenculoj en ĝi estas kiel lupoj, kiuj disŝiras kaptitaĵon, verŝas sangon, pereigas animojn, por akiri profiton. 28 Ĝiaj profetoj ŝmiras ilin per maltaŭga mortero, predikas malverajn viziojn, faras al ili mensogajn antaŭdirojn, dirante, ke tiele diris la Sinjoro, la Eternulo, kvankam la Eternulo ne parolis. 29 La popolo de la lando faras perfortaĵojn, senĉese rabas, premas malriĉulon kaj senhavulon, perfortas la fremdulon sen ia justeco. 30 Mi serĉis inter ili homon, kiu aranĝus barilon kaj stariĝus antaŭ Mi ĉe la breĉo, por defendi la landon, ke Mi ne pereigu ĝin; sed Mi ne trovis. 31 Kaj Mi elverŝos sur ilin Mian koleron, Mi ekstermos ilin per la fajro de Mia indigno; ilian konduton Mi metos sur ilian kapon, diras la Sinjoro, la Eternulo.

Te Pā Whakaheke Toto

1 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 2 "E whakawā rānei koe, e te tama a te tangata, e whakawā rānei koe i te pā whakaheke toto? Nā, whakakitea anō āna mea whakarihariha katoa ki a ia. 3 Ā, mea atu koe: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: He pā e whakaheke ana i te toto i waenganui ōna, he mea e tae mai ai te wā mōna, e hanga whakapakoko ana hei hē mōna, hei whakapoke i a ia! 4 Kua hē koe i ōu toto i whakahekea e koe, kua poke i āu whakapakoko i hangā e koe; ā, kua meinga e koe ōu rā kia tata, kua tae anō koe ki ōu tau. Nā reira koe i meinga ai e ahau hei tāwainga mā ngā tauiwi, hei taunutanga mā ngā whenua katoa. 5 Ko te hunga e tata ana, ko te hunga hoki e matara atu ana i a koe, ka taunu ki a koe, e te tangata ingoa poke, kikī tonu i te tutū.

6 "Nanā, ngā rangatira o Īharaira, puta ana ngā uaua o tētahi, o tētahi i roto i a koe ki te whakaheke toto. 7 E whakahāwea ana rātou ki te pāpā, ki te whaea, i roto i a koe; he mahi whakatupu kino tā rātou ki te tautangata i roto i a koe. E tūkinotia ana e rātou te pani me te pouaru i roto i a koe. 8 Ko āku mea tapu whakahāweatia iho e koe, ko āku hāpati whakanoatia ana e koe. 9 I roto i a koe ngā tāngata ngautuarā, he mea kia whakahekea ai he toto; i roto i a koe te kai ki runga ki ngā maunga; i roto i a koe te mahi pūremu. 10 I roto i a koe te hura i tō te pāpā e takoto tahanga ai; i roto i a koe te whakaiti i te wahine poke i a ia e noho wehe ana. 11 He mahi whakarihariha anō tā tētahi ki te wahine a tōna hoa; ko tā tētahi whakapokea iho, pūremutia iho tāna hunaonga; ko tā tētahi i roto i a koe, he whakaiti i tōna tuahine, i te tamāhine a tōna pāpā. 12 I roto i a koe i tango rātou i te utu whakapati e whakahekea ai he toto; kua tango koe i te moni whakatupu, i ngā hua anō hoki, kua haoa mai anō e koe ngā taonga a ōu hoa, he mea tūkino, kua wareware anō koe ki ahau, e ai tā te Ariki, tā Ihowā.

13 "Nanā, kua pākia e ahau tōku ringa ki tāu hao taonga i hao ai koe, ki ōu toto anō kua heke nā i waenganui i a koe. 14 E ū rānei tōu ngākau, e pakari rānei ōu ringa, i ngā rā e mahi ai ahau ki a koe? Nāku, nā Ihowā te kupu, māku anō e mahi. 15 Ka whakamararatia atu anō koe e ahau ki roto ki ngā tauiwi, ka tītaria hoki koe ki ngā whenua, ā, ka poto i ahau tōu poke i roto i a koe. 16 Ka whakanoatia anō hoki koe e koe anō i te tirohanga a ngā iwi, ā, ka mōhio koe ko Ihowā ahau."

17 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 18 "E te tama a te tangata, ki ahau, kua rite te whare o Īharaira ki te para; he parāhi rātou katoa, he tine, he rino, he matā i waenga oumu; he para hiriwa rātou katoa. 19 Nā reira tēnei kupu a te Ariki, a Ihowā: Nā, he para nei koutou katoa, nā, tēnei ahau te kohikohi nei i a koutou ki waenganui o Hiruhārama. 20 Ka rite ki te kohikohinga o te hiriwa, o te parāhi, o te rino, o te matā, o te tine ki waenganui o te oumu, pūhia tonutia atu te ahi ki runga hei whakarewa; ka pēnā anō tāku kohikohi i a koe i runga i tōku riri, i tōku weriweri, ka waiho anō koutou e ahau ki reira, ka whakarewaina anō koutou. 21 Inā, ka whakaminea koutou e ahau, ka pupuhi atu anō ahau ki a koutou i runga i te ahi, arā i tōku riri, ā, ka rewa koutou i waenganui. 22 Ka rite ki te whakarewanga o te hiriwa i roto i te oumu; ka pēnā anō tō koutou whakarewanga i waenganui o taua oumu, ā, ka mōhio koutou kua oti tōku weriweri te riringi e ahau, e Ihowā, ki runga ki a koutou."

23 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 24 "E te tama a te tangata, mea atu ki a ia: ‘He whenua koe kīhai i purea, kīhai anō i whai ua i te rā o te riri.’ 25 E whakatakotoria ana he hē e āna poropiti i waenganui i a ia, koia anō kei te raiona māngai nui e haehae ana i te tūpāpaku; kua pau ngā wairua i a rātou; kua riro i a rātou ngā taonga me ngā mea utu nui; kua tini i a rātou ōna pouaru i roto i a ia. 26 Kua tūkinotia e āna tohunga tāku ture, whakanoatia ana e rātou āku mea tapu; kīhai i wehea e rātou te tapu i te noa, kīhai anō i whakakitea e rātou te wehenga o te poke, o te mā; ko ō rātou kanohi hunā ake e rātou ki āku hāpati, ā, whakapokea ana ahau i roto i a rātou. 27 Ko ōna rangatira i roto i a ia, rite tonu ki te wuruhi e haehae ana i te tūpāpaku; he whakaheke toto, he whakangaro wairua, kia riro mai ai he taonga whānako. 28 I pania anō e āna poropiti he mea mō rātou ki te paru kīhai i kōnatunatua; he moemoeā horihori a rātou; he teka ngā kōrero a aua tohunga tūāhu ki a rātou, i a rātou ka mea nei, ‘Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā,’ i te mea kīhai a Ihowā i kōrero. 29 Ko tā te iwi o te whenua, he whakatupu kino, he pāhua; āe rā, e tūkinotia ana e rātou te ware me te rawakore; e whakatupuria kinotia ana e rātou te tautangata i te mea kāhore nei he take.

30 "I te rapu anō ahau i te tangata i roto i a rātou hei hanga i te taiepa, hei tū ki te wāhi pakaru ki tōku aroaro mō te whenua, hei mea kei whakangaromia e ahau; heoi kīhai i kitea. 31 Nā reira i ringihia ai e ahau tōku riri ki runga ki a rātou; kua whakapotoa rātou e ahau ki te ahi o tōku riri; kua hoatu e ahau te utu o tō rātou ara ki runga ki ō rātou māhunga, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."