1 တစ်​ဖန်​ဒါ​ဝိဒ်​က၊ ငါ​သည် ရှော​လု​လက်​ဖြင့် ဆုံး​ရှုံး​ရ​သော အ​ချိန်​ရောက်​လိမ့်​မည်။ သို့​ဖြစ်၍ ဖိ​လိ​တ္တိ​ပြည်​သို့ အ​လျင်​အ​မြန် ပြေး​ကောင်း၏။ သည်​ထက်​ကောင်း​သော​အ​ရာ​မ​ရှိ။ သို့​ပြု​လျှင် ရှော​လု​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​ပြည်​နယ်​တွင် ငါ့​ကို ရှာ၍​မ​တွေ့​နိုင်​ကြောင်း​ကို သိ​လျက်၊ အား​လျော့၍ သူ့​လက်​မှ ငါ​လွတ်​လိမ့်​မည်​ဟု အ​ကြံ​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း၊ 2 မိ​မိ၌​ပါ​သော လူ​ခြောက်​ရာ​နှင့်​တ​ကွ ထ၍ ဂါ​သ​မင်း​မော​ခ​သား အာ​ခိတ်​ထံ​သို့ ကူး​သွား​ကြ၏။ 3 ဒါ​ဝိဒ်​နှင့် သူ၏​လူ​များ​တို့​သည် အ​သီး​အ​သီး မိ​မိ​သား​မ​ယား​ပါ​လျက် ဂါ​သ​မြို့၊ အာ​ခိတ်​မင်း​ထံ​မှာ နေ​ကြ၏။ ဒါ​ဝိဒ်​မ​ယား​နှစ်​ယောက်၊ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့​သူ အ​ဟိ​နောင်​နှင့် နာ​ဗ​လ​မ​ယား၊ က​ရ​မေ​လ​မြို့​သူ အ​ဘိ​ဂဲ​လ​ပါ​သ​တည်း။ 4 ဒါ​ဝိဒ်​သည် ဂါ​သ​မြို့​သို့ ပြေး​သွား​ကြောင်း​ကို ရှော​လု​သည်​ကြား၍ နောက်​တစ်​ဖန် မ​လိုက်​မ​ရှာ​ဘဲ နေ၏။ 5 ဒါ​ဝိဒ်​သည် အာ​ခိတ်​မင်း​ထံ​သို့​ဝင်၍၊ ကျွန်​တော်​သည် ရှေ့​တော်၌​မျက်​နှာ​ရ​သည်​မှန်​လျှင် ကျွန်​တော်​နေ​စ​ရာ တော​ရွာ​တစ်​ရွာ​ကို သ​နား​တော်​မူ​ပါ။ ကိုယ်​တော်​ကျွန်​သည် မြို့​တော်၌ ကိုယ်​တော်​နှင့်​အ​တူ အ​ဘယ်​ကြောင့် နေ​ရ​ပါ​သ​နည်း​ဟု လျှောက်​လေ​သော်၊ 6 ထို​နေ့၌ အာ​ခိတ်​မင်း​သည် ဇိ​က​လတ်​မြို့​ကို​ပေး၏။ ထို​ကြောင့် ယ​နေ့​တိုင်​အောင် ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင်​တို့​သည် ဇိ​က​လတ်​မြို့​ကို ပိုင်​ကြ၏။ 7 ဒါ​ဝိဒ်​သည် ဖိ​လိ​တ္တိ​ပြည်၌​နေ​သော နေ့​ရက်​ပေါင်း​ကား တစ်​နှစ်​နှင့်​လေး​လ စေ့​သ​တည်း။

8 တစ်​ရံ​ရော​အ​ခါ ဒါ​ဝိဒ်​နှင့်​သူ၏​လူ​တို့​သည် သွား၍ ဂေ​ရှု​ရိ​လူ၊ ဂေ​ရ​ဇိ​လူ၊ အာ​မ​လက်​လူ​တို့​ကို တိုက်​ကြ၏၊၊ ထို​လူ​မျိုး​တို့​သည် ရှေး​ကာ​လ၌ ရှု​ရ​မြို့​လမ်း​မှ​စ၍ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​တိုင်​အောင် အ​မြဲ​နေ​သော​သူ ဖြစ်​သ​တည်း။ 9 ထို​ပြည်​ကို ဒါ​ဝိဒ်​သည်​လုပ်​ကြံ၍ ယောက်ျား​မိန်း​မ တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​ကို​မျှ အ​သက်​ချမ်း​သာ​မ​ပေး။ သိုး၊ နွား၊ မြည်း၊ ကု​လား​အုတ်၊ အ​ဝတ်​တန်​ဆာ​တို့​ကို သိမ်း​ယူ၍ အာ​ခိတ်​မင်း​ထံ​သို့ ပြန်​သွား​လေ၏။ 10 အာ​ခိတ်​မင်း​က၊ သင်​တို့​သည် ယ​နေ့ အ​ဘယ်​အ​ရပ်​သို့​သွား၍ တိုက်​သ​နည်း​ဟု မေး​သော်၊ ဒါ​ဝိဒ်​က၊ ယု​ဒ​ပြည်​တောင်​ဘက်၊ ယေ​ရ​မေ​လ​ပြည်​တောင်​ဘက်၊ ကေ​နိ​ပြည်​တောင်​ဘက်​သို့ သွား၍ တိုက်​ပါ​သည်​ဟု လျှောက်၏။ 11 ထို​သို့ ဒါ​ဝိဒ်​ပြု​ပြီ​ဟု ဂါ​သ​မြို့​သို့​လာ၍ သ​တင်း​ကြား​ပြော​မည့်​သူ မ​ရှိ​စေ​ခြင်း​ငှာ ယောက်ျား​မိန်း​မ တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​ကို​မျှ အ​သက်​ချမ်း​သာ​မ​ပေး။ ဒါ​ဝိဒ်​သည် ဖိ​လိ​တ္တိ​ပြည်၌​နေ​သော ကာ​လ​ပတ်​လုံး ထို​သို့​ပြု​လေ့​ရှိ၏။ 12 အာ​ခိတ်​မင်း​က၊ ဒါ​ဝိဒ်​သည် မိ​မိ​ကို မိ​မိ​လူ​မျိုး အ​လွန်​စက်​ဆုပ် ရွံ​ရှာ​သည်​တိုင်​အောင် ပြု​ပြီ။ သို့​ဖြစ်၍ ငါ့​ထံ၌ အ​စဉ်​ကျွန်​ခံ​လိမ့်​မည်​ဟု ဒါ​ဝိဒ်​စ​ကား​ကို​ယုံ​လျက်​ဆို၏။

1 Davide disse nel suo cuore: "Un giorno o l’altro io morirò per mano di Saul; non c’è nulla di meglio per me che rifugiarmi nel paese dei Filistei, in modo che Saul, persa ogni speranza, finisca di cercarmi per tutto il territorio d’Israele; così scamperò dalle sue mani". 2 Davide dunque si alzò e con i seicento uomini che aveva con sé, si recò da Achis, figlio di Maoc, re di Gat. 3 Davide abitò con Achis a Gat, lui e la sua gente, ciascuno con la propria famiglia. Davide aveva con sé le sue due mogli: Ainoam, di Izreel, e Abigail, di Carmel, che era stata moglie di Nabal. 4 E Saul, informato che Davide era fuggito a Gat, smise di cercarlo. 5 Davide disse ad Achis: "Se ho trovato grazia ai tuoi occhi, mi sia dato un luogo dove io possa stabilirmi, in una delle città della campagna; e perché il tuo servo dovrebbe abitare con te nella città reale?". 6 Achis, in quel giorno, gli diede Siclag; perciò Siclag è appartenuta ai re di Giuda fino al giorno d’oggi. 7 Il tempo che Davide rimase nel paese dei Filistei fu di un anno e quattro mesi. 8 Davide e la sua gente salivano e facevano delle scorrerie nel paese dei Ghesuriti, dei Ghirziti e degli Amalechiti; poiché queste popolazioni da tempi antichi abitavano il paese, dal lato di Sur fino al paese d’Egitto. 9 Davide devastava il paese, non lasciava in vita né uomo né donna e prendeva pecore, buoi, asini, cammelli e indumenti; poi ritornava e andava da Achis. 10 Achis domandava: "Dove avete fatto la scorreria quest’oggi?". E Davide rispondeva: "Verso il sud di Giuda, verso il sud degli Ierameeliti e verso il sud dei Chenei". 11 E Davide non lasciava in vita né uomo né donna per condurli a Gat, poiché diceva: "Potrebbero parlare contro di noi e dire: ‘Davide ha fatto così’". Questo fu il suo modo di agire tutto il tempo che dimorò nel paese dei Filistei. 12 Achis aveva fiducia in Davide e diceva: "Egli si rende odioso a Israele, suo popolo; e così sarà mio servo per sempre".