1 അതിന്നു ശൂഹ്യനായ ബിൽദാദ് ഉത്തരം പറഞ്ഞതെന്തെന്നാൽ:

2 എത്രത്തോളം നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കും?

നിന്റെ വായിലെ വാക്കുകൾ വങ്കാറ്റുപോലെ ഇരിക്കും?

3 ദൈവം ന്യായം മറിച്ചുകളയുമോ?

സർവ്വശക്തൻ നീതിയെ മറിച്ചുകളയുമോ?

4 നിന്റെ മക്കൾ അവനോടു പാപം ചെയ്തെങ്കിൽ

അവൻ അവരെ അവരുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കു ഏല്പിച്ചുകളഞ്ഞു.

5 നീ ദൈവത്തെ ശ്രദ്ധയോടെ അന്വേഷിക്കയും

സർവ്വശക്തനോടപേക്ഷിക്കയും ചെയ്താൽ,

6 നീ നിർമ്മലനും നേരുള്ളവനുമെങ്കിൽ

അവൻ ഇപ്പോൾ നിനക്കു വേണ്ടി ഉണർന്നുവരും;

നിന്റെ നീതിയുള്ള വാസസ്ഥലത്തെ യഥാസ്ഥാനത്താക്കും.

7 നിന്റെ പൂർവ്വസ്ഥിതി അല്പമായ്തോന്നും;

നിന്റെ അന്ത്യസ്ഥിതി അതിമഹത്തായിരിക്കും.

8 നീ പണ്ടത്തെ തലമുറയോടു ചോദിക്ക;

അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അന്വേഷണ ഫലം ഗ്രഹിച്ചുകൊൾക.

9 നാം ഇന്നലെ ഉണ്ടായവരും ഒന്നുമറിയാത്തവരുമല്ലോ;

ഭൂമിയിൽ നമ്മുടെ ജീവകാലം ഒരു നിഴലത്രെ.

10 അവർ നിനക്കു ഉപദേശിച്ചുപറഞ്ഞുതരും;

തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽനിന്നു വാക്കുകളെ പുറപ്പെടുവിക്കും.

11 ചെളിയില്ലാതെ ഞാങ്ങണ വളരുമോ?

വെള്ളമില്ലാതെ പോട്ടപ്പുല്ലു വളരുമോ?

12 അതു അരിയാതെ പച്ചയായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ

മറ്റു എല്ലാ പുല്ലിന്നും മുമ്പെ വാടിപ്പോകുന്നു.

13 ദൈവത്തെ മറക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും പാത അങ്ങനെ തന്നേ;

വഷളന്റെ ആശ നശിച്ചുപോകും;

14 അവന്റെ ആശ്രയം അറ്റുപോകും;

അവന്റെ ശരണം ചിലന്തിവലയത്രെ.

15 അവൻ തന്റെ വീട്ടിനെ ആശ്രയിക്കും; അതോ നില്ക്കയില്ല;

അവൻ അതിനെ മുറുകെ പിടിക്കും; അതോ നിലനില്ക്കയില്ല.

16 വെയിലത്തു അവൻ പച്ചയായിരിക്കുന്നു;

അവന്റെ ചില്ലികൾ അവന്റെ തോട്ടത്തിൽ പടരുന്നു.

17 അവന്റെ വേർ കൽക്കുന്നിൽ പിണയുന്നു;

അതു കല്ലടുക്കിൽ ചെന്നു പിടിക്കുന്നു.

18 അവന്റെ സ്ഥലത്തുനിന്നു അവനെ നശിപ്പിച്ചാൽ

ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നു അതു അവനെ നിഷേധിക്കും.

19 ഇതാ, ഇതു അവന്റെ വഴിയുടെ സന്തോഷം;

പൊടിയിൽനിന്നു മറ്റൊന്നു മുളെച്ചുവരും.

20 ദൈവം നിഷ്കളങ്കനെ നിരസിക്കയില്ല;

ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാരെ താങ്ങുകയുമില്ല.

21 അവൻ ഇനിയും നിന്റെ വായിൽ ചിരിയും

നിന്റെ അധരങ്ങളിൽ ഉല്ലാസഘോഷവും നിറെക്കും.

22 നിന്നെ പകക്കുന്നവർ ലജ്ജ ധരിക്കും;

ദുഷ്ടന്മാരുടെ കൂടാരം ഇല്ലാതെയാകും.