Ka Amuamu te Iwi
1 Nā, ka hāmama te reo o te whakaminenga katoa; ā, ka tangi te iwi i taua pō. 2 Ā, amuamu ana ngā tama katoa a Īharaira ki a Mohi rāua ko Ārona; ā, ka mea te whakaminenga katoa ki a rāua, "Auē, me i mate tātou ki te whenua o Īhipa! Auē, me i mate rānei tātou ki tēnei koraha! 3 He aha tātou i kawea mai ai e Ihowā ki tēnei whenua, kia hinga i te hoari? Ka waiho ā tātou wāhine, ā tātou tamariki hei taonga pārau; ehara ianei te hoki ki Īhipa i te mea pai mō tātou?" 4 Ā, ka mea rātou tētahi ki tētahi, "Me whakatū he upoko mō tātou, ka hoki ki Īhipa."
5 Nā, ka tāpapa a Mohi rāua ko Ārona ki te aroaro o te huihui katoa o te whakaminenga o ngā tama a Īharaira. 6 Ā, ka haehae a Hohua, tama a Nunu, rāua ko Karepe, tama a Iepune, i ō rāua kākahu; ko rāua hoki ētahi o ngā kaitūtei o te whenua; 7 ā, ka kōrero rāua ki te whakaminenga katoa o ngā tama a Īharaira, ka mea, "He whenua pai rawa te whenua i haerea nei, i tūteia nei e mātou. 8 Ki te aro mai a Ihowā ki a tātou, ka kawea tātou e ia ki taua whenua, ka hōmai anō e ia ki a tātou; he whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi. 9 Kaua rāia koutou e tutū ki a Ihowā, kaua hoki e wehi i ngā tāngata o taua whenua, he taro hoki rātou mā tātou. Kua mahue rātou i tō rātou whakamarumaru, ā, kei a tātou a Ihowā; kaua e wehi i a rātou."
10 Heoi, ko tā te whakaminenga katoa kī, "Me āki rāua ki te kōhatu." Nā, ko te putanga mai o te korōria o Ihowā i runga i te tapenākara o te whakaminenga ki te aroaro o ngā tama katoa a Īharaira. 11 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Kia pēhea ake te roa o te whakahāwea a tēnei iwi ki ahau? Āhea rānei rātou whakapono ai ki ahau, he maha nei hoki āku tohu i whakakitea i roto i a rātou? 12 Ka patua rātou e ahau ki te mate urutā, ka peia atu, ā, ka meinga koe hei iwi nui atu, kaha atu, i a rātou."
Ka Īnoi a Mohi mō te Iwi
13 Anō rā ko Mohi ki a Ihowā, "Ākuanei ka rongo ngā Īhipiana; nāu hoki tēnei iwi i whakaputa mai i runga i tōu kaha i roto i a rātou. 14 Nā, ka kōrero rātou ki ngā tāngata o tēnei whenua. Kua rongo hoki rātou kei roto koe, e Ihowā, i tēnei iwi; e kitea ana anō koe e Ihowā, titiro atu, titiro mai, e tū ana hoki tōu kapua i runga i a rātou, e haere ana hoki koe i mua i a rātou i roto i te pou kapua i te awatea, i roto hoki i te pou ahi i te pō. 15 Nā, ki te whakamatea e koe tēnei iwi, ānō he tangata kotahi, kātahi ngā iwi i rongo nei ki tōu rongo ka whai kupu, ka mea, 16 ‘Nō te mea kīhai i kaha a Ihowā ki te kawe i tēnei iwi ki te whenua i oati ai ia ki a rātou, koia i whakamatea ai rātou e ia ki te koraha.’
17 "Nā, kia nui rā te kaha o tōku Ariki, kia rite ki tāu i kōrero ai, i mea ai, 18 ‘He pūhoi a Ihowā ki te riri, he nui tōna atawhai, e muru ana i te kino, i te tutū, e kore rawa anō e tuku noa i te hunga hē; e mea ana i te kino o ngā mātua kia tau ki ngā tamariki, ā te toru, te whā rā anō, o ngā whakatupuranga.’ 19 Tēnā, murua te kino o tēnei iwi, kia rite ki te nui o tōu atawhai, ki tāu muru hoki i ngā hara o tēnei iwi, o Īhipa mai anō, ā taea noatia a konei."
20 Nā, ka mea a Ihowā, "Kua murua e ahau, kua pērātia me tāu i kī mai nā. 21 Otiia – e ora nei ahau, ā, ka kapi te whenua katoa i te korōria o Ihowā – 22 nā, i te mea ko ēnei tāngata katoa, i kite nei i tōku korōria, i āku merekara hoki i meinga ki Īhipa, ki te koraha, ā, ka tekau nei ā rātou whakamātautauranga i ahau, kāhore anō i whakarongo ki tōku reo; 23 inā, e kore rawa rātou e kite i te whenua i oati ai ahau ki ō rātou mātua, e kore anō tētahi o te hunga i whakahāwea nei ki ahau e kite i reira.
24 "Engari tāku pononga a Karepe, he wairua kē hoki tōna, ā, kua tino whai ia i ahau; e kawea ia e ahau ki te whenua i haere atu nā ia; ā, ka riro a reira i ōna uri.
25 "Nā, kei te raorao ngā Amareki me ngā Kanaani e noho ana. Tahuri atu koutou āpōpō, haere atu ki te koraha, nā te huarahi ki te Moana Whero."
Ka Whiua te Iwi e Ihowā
26 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi rāua ko Ārona, i mea: 27 "Kia pēhea ake te roa o tāku whakamanawanui ki tēnei whakaminenga kino, e amuamu nei ki ahau? Kua rangona e ahau ngā amuamu a ngā tama a Īharaira, e amuamu nei rātou ki ahau. 28 Mea atu ki a rātou, ‘E ora ana ahau,’ e ai tā Ihowā, ‘ko tā koutou i kōrero mai ai ki ōku taringa, he pono, ko tāku tēnā e mea ai ki a koutou: 29 ka hinga ō koutou tinana ki tēnei koraha; ā, ko koutou katoa i taua, puta noa atu i tō koutou tokomaha, ngā mea e rua tekau, he maha ake hoki, ō rātou tau, te hunga hoki i amuamu nei ki ahau, 30 e kore koutou e tae ki te whenua i oati ai ahau ka whakanohoia koutou ki reira, heoi anō ko Karepe tama a Iepune, rāua ko Hohua tama a Nunu. 31 Otiia, ko ā koutou pōtiki, i mea nā koutou ka waiho hei taonga pārau, ka kawea e ahau ki reira, ā, ka mōhio rātou ki te whenua i whakahāweatia nei e koutou. 32 Ko koutou ia, ka hinga ō koutou tinana ki tēnei koraha. 33 Ā, ka kōpikopiko noa ā koutou tamariki i te koraha, e whā tekau ngā tau, mā rātou hoki e waha ā koutou pūremutanga, kia poto rā anō ō koutou tinana ki te koraha. 34 Kia rite rā anō ki te maha o ngā rā, ki ngā rā e whā tekau, i tūteia ai e koutou te whenua, he tau he rā, he tau he rā; e whā tekau ngā tau e waha ai e koutou ō koutou kino, ā, ka mōhio koutou ki te takanga o tāku kupu.’ 35 Nāku, nā Ihowā te kupu, inā, ka meatia tēnei e ahau ki tēnei whakaminenga kino katoa, kua huihui nei ki te whakahē ki ahau. Ka poto rātou ki tēnei koraha, ka mate anō hoki ki konei."
36 Nā, ko ngā tāngata i ungā e Mohi hei tūtei mō te whenua, i hoki mai nei, i mea nei kia amuamutia ia e te whakaminenga katoa, i tā rātou kawenga mai i te kōrero kino mō te whenua, 37 ko aua tāngata, nā rātou nei i kawe mai te kōrero kino mō te whenua, i mate rātou i te whiu ki te aroaro o Ihowā. 38 Ko Hohua ia, tama a Nunu, rāua ko Karepe, tama a Iepune, ko rāua i ora o ngā tāngata i haere ki te tūtei i te whenua.
39 Nā, kōrerotia ana e Mohi ēnei kupu katoa ki ngā tama katoa a Īharaira; ā, ka pōuri rawa te iwi. 40 Nā, ka maranga wawe rātou i te ata, ā, ka haere ki te tihi o te maunga, me te kī anō, "Tēnei mātou, ā, ka haere mātou ki runga, ki te wāhi i kōrerotia mai e Ihowā; kua hara hoki mātou."
41 Nā, ka mea a Mohi, "He aha koutou i takahi ai i te kupu a Ihowā, i te mea kāhore e whai wāhi? 42 Kaua e haere, kāhore nā hoki a Ihowā i a koutou, kei patua koutou ki te aroaro o ō koutou hoariri. 43 Kei reira hoki ngā Amareki rātou ko ngā Kanaani, kei mua i a koutou, ā, ka hinga koutou i te hoari; mō koutou kua tahuri atu i te whai i a Ihowā, koia a Ihowā tē piri ai ki a koutou."
44 Heoi, ka pokanoa rātou ki te piki ki te tihi o te maunga; otiia kīhai te āka o te kawenata a Ihowā, me Mohi hoki, i hiki atu i te puni. 45 Nā, ka heke iho ngā Amareki rātou ko ngā Kanaani e noho ana i taua maunga, ā, patua ana rātou, tukituki rawa, ā taea noatia a Horema.
A revolta do povo
1 Então toda a congregação levantou a sua voz; e o povo chorou naquela noite. 2 E todos os filhos de Israel murmuraram contra Moisés e contra Arão; e toda a congregação lhes disse: Quem dera tivéssemos morrido na terra do Egito! Ou quem dera tivéssemos morrido neste deserto!
3 E por que o Senhor nos traz a esta terra, para cairmos à espada, e para que nossas mulheres e nossas crianças sejam por presa? Não nos seria melhor voltarmos ao Egito?
4 E diziam uns aos outros: Constituamos um líder, e voltemos ao Egito.
5 Então Moisés e Arão caíram sobre os seus rostos perante toda a congregação dos filhos de Israel. 6 E Josué, filho de Num, e Calebe filho de Jefoné, dos que espiaram a terra, rasgaram as suas vestes. 7 E falaram a toda a congregação dos filhos de Israel, dizendo: A terra pela qual passamos a espiar é terra muito boa.
8 Se o Senhor se agradar de nós, então nos porá nesta terra, e no-la dará; terra que mana leite e mel. 9 Tão somente não sejais rebeldes contra o Senhor, e não temais o povo dessa terra, porquanto são eles nosso pão; retirou-se deles o seu amparo, e o Senhor é conosco; não os temais.
10 Mas toda a congregação disse que os apedrejassem; porém a glória do Senhor apareceu na tenda da congregação a todos os filhos de Israel. 11 E disse o Senhor a Moisés: Até quando me provocará este povo? E até quando não crerá em mim, apesar de todos os sinais que fiz no meio dele?
12 Com pestilência o ferirei, e o rejeitarei; e te farei a ti povo maior e mais forte do que este.
Moisés roga pelo povo
13 E disse Moisés ao Senhor: Assim os egípcios o ouvirão; porquanto com a tua força fizeste subir este povo do meio deles.
14 E dirão aos moradores desta terra, os quais ouviram que tu, ó Senhor, estás no meio deste povo, que face a face, ó Senhor, lhes apareces, que tua nuvem está sobre ele e que vais adiante dele numa coluna de nuvem de dia, e numa coluna de fogo de noite. 15 E se matares este povo como a um só homem, então as nações, que antes ouviram a tua fama, falarão, dizendo: 16 Porquanto o Senhor não podia pôr este povo na terra que lhe tinha jurado; por isso os matou no deserto. 17 Agora, pois, rogo-te que a força do meu Senhor se engrandeça; como tens falado, dizendo: 18 O Senhor é longânimo, e grande em misericórdia, que perdoa a iniquidade e a transgressão, que o culpado não tem por inocente, e visita a iniquidade dos pais sobre os filhos até a terceira e quarta geração. 19 Perdoa, pois, a iniquidade deste povo, segundo a grandeza da tua misericórdia; e como também perdoaste a este povo desde a terra do Egito até aqui.
O castigo da parte de Deus
20 E disse o Senhor: Conforme à tua palavra lhe perdoei.
21 Porém, tão certamente como eu vivo, e como a glória do Senhor encherá toda a terra, 22 E que todos os homens que viram a minha glória e os meus sinais, que fiz no Egito e no deserto, e me tentaram estas dez vezes, e não obedeceram à minha voz, 23 Não verão a terra de que a seus pais jurei, e nenhum daqueles que me provocaram a verá. 24 Porém o meu servo Calebe, porquanto nele houve outro espírito, e perseverou em seguir-me, eu o levarei à terra em que entrou, e a sua descendência a possuirá em herança. 25 Ora, os amalequitas e os cananeus habitam no vale; tornai-vos amanhã e caminhai para o deserto pelo caminho do Mar Vermelho.
26 Depois falou o Senhor a Moisés e a Arão dizendo:
27 Até quando sofrerei esta má congregação, que murmura contra mim? Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel, com que murmuram contra mim. 28 Dize-lhes: Vivo eu, diz o Senhor, que, como falastes aos meus ouvidos, assim farei a vós outros. 29 Neste deserto cairão os vossos cadáveres, como também todos os que de vós foram contados segundo toda a vossa conta, de vinte anos para cima, os que dentre vós contra mim murmurastes; 30 Não entrareis na terra, pela qual levantei a minha mão que vos faria habitar nela, salvo Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num. 31 Mas os vossos filhos, de que dizeis: Por presa serão, porei nela; e eles conhecerão a terra que vós desprezastes. 32 Porém, quanto a vós, os vossos cadáveres cairão neste deserto. 33 E vossos filhos pastorearão neste deserto quarenta anos, e levarão sobre si as vossas infidelidades, até que os vossos cadáveres se consumam neste deserto. 34 Segundo o número dos dias em que espiastes esta terra, quarenta dias, cada dia representando um ano, levareis sobre vós as vossas iniquidades quarenta anos, e conhecereis o meu afastamento. 35 Eu, o Senhor, falei; assim farei a toda esta má congregação, que se levantou contra mim; neste deserto se consumirão, e aí falecerão.
36 E os homens que Moisés mandara a espiar a terra, e que, voltando, fizeram murmurar toda a congregação contra ele, infamando a terra, 37 Aqueles mesmos homens que infamaram a terra, morreram de praga perante o Senhor. 38 Mas Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dos homens que foram espiar a terra, ficaram com vida.
O povo é ferido em Horma
39 E falou Moisés estas palavras a todos os filhos de Israel; então o povo se contristou muito. 40 E levantaram-se pela manhã de madrugada, e subiram ao cume do monte, dizendo: Eis-nos aqui, e subiremos ao lugar que o Senhor tem falado; porquanto havemos pecado.
41 Mas Moisés disse: Por que transgredis o mandado do Senhor? Pois isso não prosperará.
42 Não subais, pois o Senhor não estará no meio de vós, para que não sejais feridos diante dos vossos inimigos. 43 Porque os amalequitas e os cananeus estão ali diante da vossa face, e caireis à espada; pois, porquanto vos desviastes do Senhor, o Senhor não estará convosco.
44 Contudo, temerariamente, tentaram subir ao cume do monte; mas a arca da aliança do Senhor e Moisés não se apartaram do meio do arraial. 45 Então desceram os amalequitas e os cananeus, que habitavam na montanha, e os feriram, derrotando-os até Hormá.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!