Pular para o conteúdo
Publicidade

Números 9

ACF

Te Kapenga Tuarua

1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi i te koraha o Hinai, i te rua o ngā tau o rātou haerenga mai i te whenua o Īhipa, i te tahi o ngā marama, i mea, 2 "Me mahi anō te Kapenga e ngā tama a Īharaira i tōna anō. 3 Me mahi i te tekau whā o ngā o tēnei marama, i te ahiahi, i tōna anō; kia rite ki ōna tikanga katoa, ki ōna ritenga katoa, koutou meatanga."

4 , ka kōrero a Mohi ki ngā tama a Īharaira kia mahia te Kapenga. 5 Ā, ka mahia e rātou te Kapenga i te tekau whā o ngā o te marama tuatahi, i te ahiahi, i te koraha o Hinai; rite tonu ki ngā mea katoa i whakahau ai a Ihowā ki a Mohi ngā tama a Īharaira i mea ai.

6 , tērā ētahi tāngata i poke i te tūpāpaku, i kore ai e āhei te mahi i te Kapenga i taua . , ka haere rātou ki te aroaro o Mohi rāua ko Ārona i taua ; 7 ā, ka mea aua tāngata ki a ia, "Kua poke mātou i te tūpāpaku; he aha mātou tukua ai ki te whakahere i te whakahere Ihowā i tōna i rite ai, i roto i ngā tama a Īharaira?"

8 , ka mea a Mohi ki a rātou, "E koutou, ā, me whakarongo atu ahau ki Ihowā e whakahau ai koutou."

9 Ā, i kōrero a Ihowā ki a Mohi, i mea, 10 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Ki te poke i te tūpāpaku tētahi o koutou, o ō koutou uri rānei, ki te mea rānei kei tawhiti e haere ana, me mahi anō e ia te Kapenga ki a Ihowā. 11 Me mahi e rātou i te rua o ngā marama, i te tekau whā o ngā , i te ahiahi, me kīnaki ki te taro rēwenakore, ki ngā pūwhā kawa. 12 Kaua tētahi wāhi o tēnā mea e whakatoea e rātou te ata, kaua anō hoki e whatia tētahi o ōna wheua; kia rite ki ngā tikanga katoa o te Kapenga rātou mahinga i tēnā mahi.

13 "Ko te tangata ia kāhore ōna poke, ā, kāhore anō i te haere, ā, e māngere ana ki te mahi i te Kapenga, inā, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi; kāhore nei hoki i kawea e ia te whakahere Ihowā i tōna i rite ai, ka waha e taua tangata tōna hara.

14 "Ā, ki te noho he manene i roto i a koutou, ā, ka mea ki te mahi i te Kapenga ki a Ihowā; kia rite ki ngā tikanga o te Kapenga, ki ngā ritenga anō o taua mahi, tāna e mea ai. Kia kotahi anō koutou tikanga te manene rāua ko te tangata whenua."

Te Kapua me te Ahi

15 Ā, i te i whakaarahia ai te tapenākara, ka taupokina te tapenākara e te kapua, arā te tēneti o te whakaaturanga; ā, i te ahiahi i rite a runga o te tapenākara ki te āhua ahi, taea noatia te ata. 16 I pērā tonu: i taupokina e te kapua i te awatea, e te āhua ahi hoki i te . 17 Ka riro ake hoki te kapua i runga i te tapenākara, , muri iho, ka haere ngā tama a Īharaira; ā, i te wāhi i tau ai te kapua ka whakatūria e ngā tama a Īharaira ō rātou tēneti ki reira. 18 , ko ngā haerenga o ngā tama a Īharaira te whakahau a Ihowā, ā, ko ō rātou nohoanga iho te whakahau anō a Ihowā. I noho anō rātou i ngā katoa i tau ai te kapua ki runga ki te tapenākara. 19 Ā, ka maha ngā i roa ai te kapua ki runga ki te tapenākara, , ka rite i ngā tama a Īharaira Ihowā i whakarite ai, ā, kīhai i haere. 20 Ā, he anō i torutoru ngā o te kapua ki runga ki te tapenākara; heoi te whakahau a Ihowā ka noho rātou i ō rātou tēneti, ā, te whakahau anō a Ihowā ka haere rātou. 21 Ā, i ētahi i tūturu te kapua i te ahiahi taea noatia te ata; ā, ka riro ake te kapua i te ata, , ka haere rātou. Ahakoa he ao, he rānei, i riro ake ai te kapua, i haere anō rātou. 22 Ahakoa e rua ngā , kotahi marama rānei, kotahi tau rānei, i roa ai te kapua ki runga ki te tapenākara, i mau ai ki reira, , noho ā-puni tonu iho ngā tama a Īharaira, kāhore hoki i haere; tōna rironga ake ki runga, , ka haere rātou. 23 te whakahau a Ihowā rātou noho, te whakahau hoki a Ihowā rātou haere. I rite i a rātou Ihowā i whakarite ai, Ihowā i whakahau ai, i kōrerotia ai e Mohi.

A guarda da Páscoa

1 E falou o Senhor a Moisés no deserto de Sinai, no ano segundo da sua saída da terra do Egito, no primeiro mês, dizendo:

2 Celebrem os filhos de Israel a páscoa a seu tempo determinado. 3 No dia catorze deste mês, pela tarde, a seu tempo determinado a celebrareis; segundo todos os seus estatutos, e segundo todos os seus ritos, a celebrareis.

4 Disse, pois, Moisés aos filhos de Israel que celebrassem a páscoa. 5 Então celebraram a páscoa no dia catorze do primeiro mês, pela tarde, no deserto de Sinai; conforme a tudo o que o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.

6 E houve alguns que estavam imundos por terem tocado o corpo de um homem morto; e não podiam celebrar a páscoa naquele dia; por isso se chegaram perante Moisés e Arão naquele mesmo dia; 7 E aqueles homens disseram-lhe: Imundos estamos nós pelo corpo de um homem morto; por que seríamos privados de oferecer a oferta do Senhor a seu tempo determinado no meio dos filhos de Israel?

8 E disse-lhes Moisés: Esperai, e eu ouvirei o que o Senhor vos ordenará.

9 Então falou o Senhor a Moisés, dizendo:

10 Fala aos filhos de Israel, dizendo: Quando alguém entre vós, ou entre as vossas gerações, for imundo por tocar corpo morto, ou achar-se em jornada longe de vós, contudo ainda celebrará a páscoa ao Senhor. 11 No mês segundo, no dia catorze à tarde, a celebrarão; com pães ázimos e ervas amargas a comerão. 12 Dela nada deixarão até à manhã, e dela não quebrarão osso algum; segundo todo o estatuto da páscoa a celebrarão. 13 Porém, quando um homem for limpo, e não estiver em viagem, e deixar de celebrar a páscoa, essa alma do seu povo será extirpada; porquanto não ofereceu a oferta do Senhor a seu tempo determinado; esse homem levará o seu pecado.

14 E, quando um estrangeiro peregrinar entre vós, e também celebrar a páscoa ao Senhor, segundo o estatuto da páscoa e segundo o seu rito assim a celebrará; um mesmo estatuto haverá para vós, assim para o estrangeiro, como para o natural da terra.

A nuvem acima do tabernáculo

15 E no dia em que foi levantado o tabernáculo, a nuvem cobriu o tabernáculo sobre a tenda do testemunho; e à tarde estava sobre o tabernáculo com uma aparência de fogo até à manhã. 16 Assim era de contínuo: a nuvem o cobria, e de noite havia aparência de fogo. 17 Mas sempre que a nuvem se alçava de sobre a tenda, os filhos de Israel partiam; e no lugar onde a nuvem parava, ali os filhos de Israel se acampavam. 18 Segundo a ordem do Senhor, os filhos de Israel partiam, e segundo a ordem do Senhor se acampavam; todos os dias em que a nuvem parava sobre o tabernáculo, ficavam acampados. 19 E, quando a nuvem se detinha muitos dias sobre o tabernáculo, então os filhos de Israel cumpriam a ordem do Senhor, e não partiam. 20 E, quando a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo, segundo a ordem do Senhor se alojavam, e segundo a ordem do Senhor partiam. 21 Porém, outras vezes a nuvem ficava desde a tarde até à manhã, e quando ela se alçava pela manhã, então partiam; quer de dia quer de noite alçando-se a nuvem, partiam. 22 Ou, quando a nuvem sobre o tabernáculo se detinha dois dias, ou um mês, ou um ano, ficando sobre ele, então os filhos de Israel se alojavam, e não partiam; e alçando-se ela, partiam. 23 Segundo a ordem do Senhor se alojavam, e segundo a ordem do Senhor partiam; cumpriam o seu dever para com o Senhor, segundo a ordem do Senhor por intermédio de Moisés.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também