1 Ko tā Ēparaima kai ko te hau,
e whāia ana ia te hau marangai;
i ngā rā katoa e whakanuia ana e ia te teka me te whakangaro;
e whakarite kawenata ana rātou ki te Ahiriana,
ā, e kawea ana he hinu ki Īhipa.
Ka Whakawātia a Īharaira me Hūrā
2 Nā, he whakawā tā Ihowā ki a Hūrā,
ka utaina anō e ia ki runga ki a Hākopa ngā mea rite ki ōna ara;
ka rite ki āna mahi tāna utu ki a ia.
3 I roto i te kōpū i hopukia e ia tōna tuakana ki te rekereke;
ā, i a ia ka tangata i kaha ia ki te Atua.
4 Āe rā, i kaha ia ki te anahera, ā, taea ana e ia;
i tangi ia, i īnoi ki a ia.
I tūtaki ia ki a ia ki Pētēre;
ā, kōrero ana ia ki a tātou i reira.
5 Arā a Ihowā, te Atua o ngā mano;
ko Ihowā tōna maharatanga.
6 Nā reira tahuri koe ki tōu Atua;
puritia te mahi tohu me te tika,
tatari tonu ki tōu Atua.
7 He kaihokohoko ia, kei tōna ringa ngā pāuna tinihanga;
e aroha ana ia ki te tūkino.
8 I mea anō a Ēparaima, "He pono kua whai taonga ahau,
kua kitea e ahau he rawa mōku.
I āku mahi katoa e kore e kitea e rātou he kino,
arā he hara ki ahau."
9 "Nā, ko Ihowā ahau, ko tōu Atua,
nō te whenua o Īhipa mai rā anō;
tēnei ake ka meinga anō koe e ahau kia noho tēneti;
kia pērā me tō ngā rā o te hākari nui.
10 Kua kōrero anō ahau ki ngā poropiti,
ā, kua whakamahangia e ahau ngā whakakitenga;
nā te mahi minita a ngā poropiti i kōrero ai ahau i ngā kupu whakarite."
11 Ko te hara rānei a Kireara?
Inā, he mea teka kau rātou;
e patu kau ana rātou ki Kirikara hei whakahere.
Āe rā, he rite ā rātou āta ki ngā pūranga
i ngā moa o ngā māra.
12 I rere anō a Hākopa ki te māra a Arame,
ā, mahi ana a Īharaira hei utu wahine;
hei utu wahine i tiaki hipi ai ia.
13 I kawea mai anō e Ihowā, arā e te poropiti, a Īharaira i Īhipa,
nā te poropiti anō ia i ora ai.
14 I whakapātaritari a Ēparaima ki a ia, kawa rawa;
mō reira ka waiho e ia tōna toto i runga i a ia,
ka meinga anō tōna ingoa kino
e tōna Ariki kia hoki atu ki a ia.
1 Efraim se apascenta de vento,
e segue o vento leste;
todo o dia multiplica
a mentira e a destruição;
e fazem aliança com a Assíria,
e o azeite se leva
ao Egito.
A acusação feita contra Judá
2 O Senhor também com Judá
tem contenda,
e castigará Jacó
segundo os seus caminhos;
segundo as suas obras
o recompensará.
3 No ventre pegou
do calcanhar de seu irmão,
e na sua força
lutou com Deus.
4 Lutou com o anjo,
e prevaleceu;
chorou, e lhe suplicou;
em Betel o achou,
e ali falou conosco,
5 Sim, o Senhor,
o Deus dos Exércitos;
o Senhor é o seu memorial.
6 Tu, pois, converte-te
a teu Deus;
guarda a benevolência e o juízo,
e em teu Deus espera sempre.
7 É um mercador;
tem nas mãos uma balança
enganosa;
ama a opressão.
8 E diz Efraim:
Contudo me tenho enriquecido,
e tenho adquirido para mim
grandes bens;
em todo o meu trabalho
não acharão em mim
iniquidade alguma
que seja pecado.
9 Mas eu sou o Senhor
teu Deus
desde a terra do Egito;
eu ainda te farei habitar
em tendas,
como nos dias da festa solene.
10 Falei aos profetas,
e multipliquei a visão;
e pelo ministério dos profetas
propus símiles.
11 Não é Gileade iniquidade?
Pura vaidade são eles;
em Gilgal sacrificam bois;
os seus altares são
como montões de pedras
nos sulcos dos campos.
12 Jacó fugiu para o campo
da Síria,
e Israel serviu
por uma mulher,
e por uma mulher
guardou o gado.
13 Mas o Senhor
por meio de um profeta
fez subir a Israel do Egito,
e por um profeta
foi ele guardado.
14 Efraim mui amargosamente
provocou a sua ira;
portanto deixará ficar sobre ele
o seu sangue,
e o seu Senhor o recompensará
pelo seu opróbrio.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!