1 Ungā e koutou ngā reme
ki te rangatira o te whenua,
i Hera i te koraha,
ki te maunga o te tamāhine a Hiona.
2 Kei te manu hāereere noa hoki,
kei te mea i makā mai i te kōhanga,
i te rite o ngā tamāhine a Moapa
i ngā kauanga i Aranona.
3 "Kia takoto te whakaaro,
whakaritea te whakawā.
Ko tōu whakamarumaru i te poutūmārōtanga
kia rite ki te pō;
hunā te hunga i peia;
kaua te ātiutiu noa e whakaaturia.
4 Tukua āku whati kia noho ki a koe; tēnā ko Moapa,
ko koe hei piringa mō rātou kei mate i te kaipāhua."
Kua kore hoki te kaiwhakatē,
mutu pū tā te kaipāhua,
kua poto atu ngā kaiwhakatupu kino i runga i te whenua,
5 ā, ka whakapūmautia he torōna i runga i te tohu tangata;
ka nohoia e tētahi i runga i te pono,
i roto anō i te tēneti o Rāwiri;
me te whakawā, me te rapu i te tikanga o te whakawā,
he hohoro hoki ki te mahi i te tika.
6 Kua rongo tātou ki te whakakake o Moapa –
nui atu tōna whakakake, ki tōna whakapehapeha,
ki tōna whakakake, ki tōna pukuriri –
kāhore he tikanga o āna whakamanamana.
7 Mō reira ka auē a Moapa
ki a Moapa, ka auē katoa.
Ka tangi koutou ki ngā keke karepe o Kiriharehete,
kua mōtī rawa.
8 Kua kahakore hoki ngā māra o Hehepona,
me te wāina o Hipima;
he mea whatiwhati nā ngā rangatira o ngā iwi
ōna wāina pai rawa,
i tae nei ki Iatere rawa,
i toro haere atu ki te koraha.
I toha haere ōna peka,
i whiti ki tērā taha o te moana.
9 Mō reira ka tangihia e ahau te wāina o Hipima,
kei te tangi mō Iatere te rite.
Ka whakamākūkū ahau i a koe ki ōku roimata,
e Hehepona, e Ereare;
kua tau hoki te hāmama o te pakanga ki runga ki āu hua raumati,
ki runga ki tāu tapahanga wīti.
10 Kua tangohia atu te hari, me te koa i te māra mōmona;
kāhore hoki he waiata i ngā māra wāina, kāhore he iere harakoa;
e kore ngā kaitakahi e takahi wāina i ā rātou poka wāina;
kua whakamutua e ahau te hāmama o te mahinga wāina.
11 Nā reira, ānō he hāpa ōku whēkau e tangi ana ki a Moapa,
a roto i ahau ki Kiriharehe.
12 Nā, ka puta mai a Moapa,
ka māuiui i runga i te wāhi tiketike,
ā, ka haere ki tōna wāhi tapu īnoi ai,
heoi e kore e taea e ia.
13 Ko te kupu tēnei i kōrerotia e Ihowā mō Moapa i mua. 14 Engari kua kōrero a Ihowā ināianei, kua mea: "Kia toru ngā tau, kia rite ki ngā tau o te kaimahi, ka whakahāweatia te korōria o Moapa, me tōna mano tini; ā, ko te toenga he iti rawa, he kāhore noa iho."
A aflição dos moabitas
1 Enviai o cordeiro ao
governador da terra,
desde Sela, no deserto,
até ao monte da filha de Sião.
2 De outro modo sucederá
que serão as filhas de
Moabe junto aos vaus de Arnom
como o pássaro vagueante,
lançado fora do ninho.
3 Toma conselho,
executa juízo,
põe a tua sombra no
pino do meio-dia como a noite;
esconde os desterrados, e
não descubras
os fugitivos.
4 Habitem contigo os meus desterrados, ó Moabe;
serve-lhes de refúgio perante a face do destruidor;
porque o homem violento terá fim;
a destruição é desfeita, e os opressores são consumidos sobre a terra.
5 Porque o trono se
firmará em benignidade,
e sobre ele no
tabernáculo de Davi
se assentará em verdade um
que julgue,
e busque o juízo,
e se apresse a fazer justiça.
6 Ouvimos da soberba de Moabe,
que é soberbíssimo;
da sua altivez,
da sua soberba, e do seu furor;
porém, as suas mentiras
não serão firmes.
7 Portanto Moabe
clamará por Moabe;
todos clamarão;
gemereis pelos
fundamentos de Quir-Haresete, pois
certamente já estão
abatidos.
8 Porque os campos de Hesbom
enfraqueceram, e a vinha de Sibma;
os senhores dos gentios
quebraram as suas melhores
plantas que haviam
chegado a Jazer
e vagueiam no deserto;
os seus rebentos se estenderam
e passaram além do mar.
9 Por isso prantearei,
com o pranto de Jazer,
a vinha de Sibma;
regar-te-ei com as
minhas lágrimas,
ó Hesbom e Eleale;
porque o júbilo dos
teus frutos de verão
e da tua sega desapareceu.
10 E fugiu a alegria
e o regozijo do campo fértil,
e nas vinhas não se canta,
nem há júbilo algum;
já não se pisarão as uvas nos
lagares. Eu fiz cessar o júbilo.
11 Por isso o meu
íntimo vibra por Moabe
como harpa,
e o meu interior
por Quir-Heres.
12 E será que, quando virem Moabe cansado nos altos, então entrará no seu santuário a orar, porém não prevalecerá.
13 Esta é a palavra que o Senhor falou contra Moabe desde aquele tempo.
14 Porém agora falou o Senhor, dizendo: Dentro de três anos (tais como os anos dos assalariados), será envilecida a glória de Moabe, com toda a sua grande multidão; e o restante será pouco, pequeno e impotente.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!