Pular para o conteúdo
Publicidade

Isaías 14

ACF

Te Whakahokinga o Hūrā

1 te mea ka aroha a Ihowā ki a Hākopa,

ka whiriwhiria anō a Īharaira e ia;

ka meinga hoki rātou kia āta noho ki rātou ake oneone;

ka piri anō te tangata ki a rātou,

ka uru anō hoki ki roto ki te whare o Hākopa.

2 E tango anō ngā iwi i a rātou,

e kawe i a rātou ki rātou wāhi,

riro tonu iho rātou i te whare o Īharaira hei pononga tāne,

hei pononga wāhine i te oneone a Ihowā;

ā, hei whakarau rātou ō rātou kaiwhakarau,

ko rātou anō hei rangatira ō rātou kaitūkino.

Te Kīngi o Papurōna kei te Reinga i Raro

3 , i te e meinga ai koe e Ihowā kia okioki i tōu pōuri, i tōu pāwera, i te mahi pakeke anō hoki i whakamahia ai koe, 4 ko reira maranga ai tēnei pepeha āu te kīngi o Papurōna, ka mea hoki koe:

Ananā! Mutu te kaitūkino,

mutu te kōura!

5 Whati ana i a Ihowā te tokotoko o te hunga kino,

te hēpeta o ngā kīngi;

6 nāna i patu ngā iwi, me te riri, me te patu kīhai i tāmutu,

nāna i whakahaere ngā iwi i runga i te riri,

me te whakatupu kino,

kāhore he kaiaraarai.

7 Kua whai okiokinga, kua āta noho te whenua katoa;

pakaru mai ana rātou waiata.

8 Āe, kei te koa ngā kauri ki a koe,

rātou ko ngā hīta o Repanōna, e ana,

"tōu taunga anō ki raro

i kore ai te kaitapahi e tae mai ki a mātou."

9 Ko te rēinga i raro, oho ana i a koe,

he tūtakitanga ki a koe i tōu taenga atu;

he meatanga ki a koe i whakaarahia ai e ia ngā tūpāpaku,

ngā mea nunui o te whenua;

maranga ana i a ia ngā kīngi katoa o ngā iwi

i runga i ō rātou torōna.

10 Ka kōrero rātou katoa ki a koe,

ka mea, "Ko koe anō hoki,

kua ngoikore pēnei me mātou?

Kua rite koe ki a mātou?"

11 Kua oti tōu korōria te whakahoki iho ki te rēinga,

me te rangi anō o āu hātere;

ko te whāriki mōu ko te kutukutu,

ko te hīpoki mōu ko ngā toke.

12 Ananā! Tōu takanga iho i te rangi,

e Tāwera, e te tama a te ata!

Te tapahanga iho i a koe ki raro,

nāu nei i tuku ngā iwi ki raro!

13 I mea hoki tōu ngākau,

"Ka piki ahau ki te rangi,

ka whakanekehia ake e ahau tōku torōna

ki runga i ngā whetū a te Atua,

ka noho anō ahau ki te maunga o te whakaminenga,

ki ngā taha rawa ki te raki.

14 Ka pikitia e ahau a runga ake o ngā wāhi tiketike o ngā kapua;

kia rite ahau ki te Runga Rawa."

15 Otirā, ka whakahokia iho koe ki te rēinga,

ki ngā pito rawa o te rua.

16 Ko te hunga e kite i a koe, matatau tonu rātou titiro ki a koe,

me rātou āta whakaaroaro anō:

"Ko te tangata ianei tēnei i wiri ai te whenua,

i ngāueue ai ngā rangatiratanga,

17 i mea nei i te ao hei koraha,

wāhia ana e ia ōna ;

kīhai i tuku i āna herehere ki rātou wāhi?"

18 Ko ngā kīngi katoa o ngā iwi, ko rātou katoa,

takoto ana i tōna whare, i tōna whare,

i runga i te korōria.

19 Ko koe ia he mea maka mai i tōu urupā,

ānō he peka e whakariharihangia ana,

he mea whakakākahu ki te hunga i patua,

i werohia ki te hoari,

e haere ana ki raro ki ngā kōhatu o te rua.

Ānō he tinana i takatakahia e te waewae.

20 E kore te tanumanga mōu e huihuia ki rātou,

mōu i whakangaro i tōu whenua,

i patu i tōu iwi.

E kore te uri o ngā kaimahi i te kino

e whai ingoa, ake ake!

21 Kia tere te patu āna tamariki,

te o ō rātou mātua;

kei kake, kei riro anō i a rātou te whenua,

kei kapi te mata o te ao i ō rātou .

22 "Ka whakatika hoki ahau ki a rātou,"

e ai Ihowā o ngā mano,

"ka tapahia atu anō e ahau i Papurōna te ingoa me te toenga,

te tama me te mokopuna,"

e ai Ihowā.

23 "Ka meinga anō a reira e ahau hei kāinga te matuku,

hei hārotoroto wai;

ka purumatia anō e ahau ki te puruma o te whakangaromanga,"

e ai Ihowā o ngā mano.

He Poropititanga Ahiria

24 Kua oati a Ihowā o ngā mano, kua mea:

"Inā, ū tonu tāku i whakaaro ai;

ko tāku i whakatakoto ai, mau tonu.

25 te Ahiriana kia whati i ahau ki tōku whenua,

kia takatakahia ki runga ki ōku maunga.

Ko reira tāna ioka marere ai i runga i a rātou;

ā, ka marere tāna pīkaunga i runga i ō rātou pokohiwi."

26 Ko te whakaaro tēnei kei te takoto

te whenua katoa.

Ko te ringa anō tēnei e totoro atu nei

ki ngā iwi katoa.

27 Kua takoto hoki i a Ihowā o ngā mano,

ā, wai e whakataka?

Kua totoro tōna ringa,

ā, ko wai hei mea kia pēpeke?

He Poropititanga Pirihitia

28 te tau i mate ai a Kīngi Ahata tēnei poropititanga:

29 Kei koa, e Pirihitia katoa,

ki te whatinga o te rākau a te kaiwhiu i a koe;

tērā hoki e puta ake he neke i roto i te pakiaka o te nākahi,

ā, ko tōna hua he nākahi e rere ana me he ahi.

30 , ka kai ngā mātāmua o ngā ware,

ka takoto ngā rawakore, ai he wehi;

ka whakamatea anō e ahau tōu pakiaka ki te hemokai,

ā, ka patua ōu mōrehu.

31 Auē, e te kūwaha; hāmama, e te ;

harotu kau koe, e Pirihitia katoa!

E puta mai hoki te paowa i te raki;

e kore tētahi e mai i te i whakaritea mōna.

32 Ā, he aha te kupu e whakahokia ki ngā karere o te iwi?

"Inā , Ihowā a Hiona i whakatū,

ā, ka ai a reira hei rerenga atu

ngā mea o tāna iwi i tūkinotia."

O regresso de Israel à sua terra

1 Porque o Senhor se compadecerá de Jacó, e ainda escolherá a Israel e os porá na sua própria terra; e ajuntar-se-ão com eles os estrangeiros, e se achegarão à casa de Jacó.

2 E os povos os receberão, e os levarão aos seus lugares, e a casa de Israel os possuirá por servos, e por servas, na terra do Senhor; e cativarão aqueles que os cativaram, e dominarão sobre os seus opressores.

Cântico triunfal sobre a queda da Babilônia

3 E acontecerá que no dia em que o Senhor vier a dar-te descanso do teu sofrimento, e do teu pavor, e da dura servidão com que te fizeram servir,

4 Então proferirás este provérbio contra o rei de Babilônia, e dirás: Como cessou o opressor, como cessou a cidade dourada!

5 quebrantou o Senhor

o bastão dos ímpios e

o cetro dos dominadores.

6 Aquele que feria aos povos com furor,

com golpes incessantes,

e que com ira dominava sobre as nações agora é perseguido,

sem que alguém o possa impedir.

7 descansa,

está sossegada toda a terra;

rompem cantando.

8 Até as faias se alegram sobre ti, e

os cedros do Líbano, dizendo:

Desde que tu caíste

ninguém sobe contra nós

para nos cortar.

9 O inferno desde o

profundo se turbou por ti,

para te sair ao encontro

na tua vinda;

despertou por ti os mortos, e

todos os chefes da terra, e

fez levantar dos

seus tronos a todos

os reis das nações.

10 Estes todos responderão,

e te dirão:

Tu também adoeceste

como nós, e

foste semelhante a nós.

11 foi derrubada na sepultura

a tua soberba com o som

das tuas violas;

os vermes debaixo de ti se estenderão,

e os bichos te cobrirão.

12 Como caíste desde o céu,

ó Lúcifer, filho da

alva! Como foste

cortado por terra,

tu que debilitavas as nações!

13 E tu dizias no teu coração:

Eu subirei ao céu,

acima das estrelas de

Deus exaltarei o meu trono,

e no monte da

congregação me assentarei,

aos lados do norte.

14 Subirei sobre as alturas

das nuvens, e

serei semelhante ao Altíssimo.

15 E contudo levado

serás ao inferno,

ao mais profundo do abismo.

16 Os que te virem te contemplarão,

considerar-te-ão, e dirão:

É este o homem

que fazia estremecer

a terra e

que fazia tremer os reinos?

17 Que punha o mundo

como o deserto,

e assolava as suas

cidades? Que não abria

a casa de seus cativos?

18 Todos os reis das nações,

todos eles, jazem com honra,

cada um na sua morada.

19 Porém tu és lançado da tua sepultura,

como um renovo abominável, como

as vestes dos

que foram mortos atravessados

à espada, como os

que descem ao covil de pedras,

como um cadáver pisado.

20 Com eles não te

reunirás na sepultura;

porque destruíste a tua terra e

mataste o teu povo;

a descendência

dos malignos não

será jamais nomeada.

21 Preparai a matança

para os seus filhos por causa

da maldade de seus pais,

para que não se levantem,

e nem possuam a terra,

e encham a face do mundo de cidades.

22 Porque me levantarei contra eles, diz o Senhor dos Exércitos, e extirparei de Babilônia o nome, e os sobreviventes, o filho e o neto, diz o Senhor.

23 E farei dela uma possessão de ouriços e a lagoas de águas; e varrê-la-ei com vassoura de perdição, diz o Senhor dos Exércitos.

Profecia proferida contra os assírios

24 O Senhor dos Exércitos jurou, dizendo: Como pensei, assim sucederá, e como determinei, assim se efetuará.

25 Quebrantarei a Assíria

na minha terra,

e nas minhas montanhas a pisarei,

para que o seu jugo se aparte deles

e a sua carga se

desvie dos seus ombros.

26 Este é o propósito

que foi determinado sobre toda a terra;

e esta é a mão que está estendida

sobre todas as nações.

27 Porque o Senhor dos

Exércitos o determinou;

quem o invalidará? E a

sua mão está estendida;

quem pois a fará voltar atrás?

Profecia proferida contra os filisteus

28 No ano em que morreu o rei Acaz, foi dada esta sentença.

29 Não te alegres, tu,

toda a Filístia,

por estar quebrada a vara

que te feria;

porque da raiz da cobra

sairá uma víbora,

e o seu fruto será uma

serpente ardente, voadora.

30 E os primogênitos

dos pobres serão

apascentados,

e os necessitados se

deitarão seguros;

porém farei morrer de

fome a tua raiz,

e ele matará os teus sobreviventes.

31 uivos, ó porta, grita, ó cidade;

tu, ó Filístia, estás

toda derretida;

porque do norte vem uma fumaça,

e não haverá quem fique

sozinho nas suas convocações.

32 Que se responderá, pois,

aos mensageiros da nação?

Que o Senhor fundou a Sião,

para que os opressos do seu

povo nela encontrem refúgio.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também