He Whakawātanga ki ngā Rangatira, ngā Tohunga, ngā Poropiti Hē
1 Auē te hē mō te karauna whakapehapeha o te hunga haurangi o Ēparaima,
ki te puāwai memenge hoki o tōna ātaahua whakakorōria,
tērā i te wāhi ki runga o te awaawa mōmona
o te hunga kua hinga i te wāina!
2 Nanā, he mea kaha, he mea pakari tā te Ariki;
koia anō kei te āwhā whatu, kei te tūpuhi e wāwāhi ana,
kei te waipuke, he wai nui e ngawhā atu ana,
ka tāia iho anō e tōna ringa ki te whenua.
3 Ka takahia e ngā waewae
te karauna whakapehapeha o te hunga haurangi o Ēparaima.
4 Ā, ko te puāwai memenge o tōna ātaahua whakakorōria,
kei te wāhi nei ki runga o te awaawa mōmona,
ka rite ki te hua mātāmua o te piki i te mea kāhore anō te raumati;
ā, ka kite te mea i titiro atu,
ka horomia e ia i te mea kei tōna ringa anō.
5 I taua rā ko Ihowā o ngā mano
hei karauna korōria,
hei pōtae ātaahua
ki ngā mōrehu o tāna iwi;
6 hei wairua whakawā
ki te tangata e noho ana ki te whakawā,
hei kaha mō te hunga e whakahoki ana
i te whawhai i te kūwaha.
7 Otiia kua pōhēhē anō ēnei i te wāina,
ā, kua kotiti kē i te wai kaha;
ko te tohunga, ko te poropiti,
kua pōhēhē i te wai kaha,
kua horomia rāua e te wāina,
ā, kua kotiti kē i te wai kaha;
he titiro hē tā rāua,
e tapepa ana tā rāua whakawā.
8 Kī tonu hoki ngā tēpu katoa i te ruaki,
i te paru, kāhore he wāhi mā.
9 "Ko wai e whakaakona e ia ki te mātauranga?
Ko wai e meinga e ia kia mōhio ki te kupu?
Ko te hunga kua whakamutua tā rātou kai waiū,
kua tangohia mai i te ū?
10 He whakahau nei hoki tēnei i runga i te whakahau,
he whakahau i runga i te whakahau;
he ako i runga i te ako, he ako i runga i te ako;
he iti ki konei, he iti ki kō rā."
11 Engari mā ētahi tāngata rerekē ngā ngutu,
he reo kē te reo e kōrero ai ia ki tēnei iwi;
12 i kī atu ia ki a rātou,
"Ko te okiokinga tēnei,
hoatu e koutou he okiokinga ki te tangata māuiui;
ko te tānga manawa hoki tēnei";
nā, kīhai rātou i pai ki te whakarongo.
13 Nō reira, ko tā Ihowā kupu ki a rātou:
"He whakahau i runga i te whakahau, he whakahau i runga i te whakahau;
he ako i runga i te ako, he ako i runga i te ako;
he wāhi iti ki konei, he wāhi iti ki kō rā;"
kia haere ai rātou, ka hinga whakamuri,
ka wāwāhia, ka māhangatia, ka mau.
14 Mō reira whakarongo ki te kupu a Ihowā, e te hunga whakahī,
e ngā rangatira o tēnei iwi i Hiruhārama.
15 Kua mea nā hoki koutou, "Kua whakarite kawenata mātou ki te mate;
kua rite ā mātou whakarite ko te rēinga;
ki te pāha i waenga te whiu i rite nei ki te waipuke,
e kore e tae mai ki a mātou;
nō te mea kua oti te teka te mea e mātou hei whakawhirinakitanga,
ka piri mātou ki roto ki te horihori."
16 Nā, ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā:
"Nanā, tēnei ahau te whakatakoto nei i te kōhatu ki Hiona hei tūranga,
he kōhatu kua oti te whakamātautau,
mō te kokonga, he mea utu nui, he tūranga ū;
ko te tangata e whakapono ana e kore e pōtatutatu.
17 Ka whakatakotoria anō e ahau te tikanga o te whakawā,
mea rawa ki te aho, me te tika anō, paramu rawa;
ā, ka tahia atu te whakawhirinakitanga teka e te whatu,
ka huri anō ngā wai ki runga ki te piringa.
18 Ka whakatakā hoki tā koutou kawenata ki te mate;
e kore anō e tū tā koutou i whakarite ai ki te rēinga;
ko te whiu i rite nei ki te waipuke, ki te tika atu i waenga,
ka waiho koutou hei takahanga māna.
19 I ōna wā e haere atu ai taua whiu,
ka riro koutou i a ia;
ka haere atu hoki i tēnei ata, i tēnei ata,
i te ao, i te pō;
ā, he whakamataku anake te mea kia mōhio ki te kupu."
20 He poto hoki te moenga, e kore e whārōrō te tangata;
he whāiti te hīpoki, e kore e taea te roropi mai.
21 Nō te mea ka rite ki tērā i Maunga Peratimi tō Ihowā whakatikanga ake,
kei tērā i te raorao i Kipeono te rite o tōna riri;
kia mahi ai ia i tāna mahi, i tāna mahi rerekē,
kia whakatutuki ai i tāna hanga, i tāna hanga rerekē.
22 Nā, kāti rā tā koutou whakahī,
kei whakaūkia ō koutou here;
kua rongo nei hoki ahau ki te Ariki, ki a Ihowā o ngā mano,
ki te whakaotinga, ki te mea i whakaritea mō te whenua katoa.
23 Kia whai taringa mai, whakarongo hoki ki tōku reo;
mahara mai, whakarongo ki tāku kōrero.
24 Ko tā te kaiparau koia i ngā rā katoa he parau, hei whakatōkanga?
He whakatuwhera tonu rānei tāna,
he wāwāhi i ngā pōkurukuru o tōna oneone?
25 Ka oti i a ia te mata o taua māra te mea kia rite,
e kore ianei ia e maka atu i te pī,
e whakatō i te kumine,
e rui i te wīti, rārangi rawa, i te pārei ki te wāhi i whakaritea,
me te rai anō ki tōna tapa?
26 Ko tōna Atua hoki hei whakaako i a ia
ki te tikanga pai,
hei tohutohu anō i a ia.
27 E kore hoki ngā pī e patua ki te mea koi,
e kore anō te wīra kāta e hurihia ki runga ki te kumine;
engari e patua ana ngā pī ki te rākau,
ngā kumine ki te patupatu.
28 Ko te wīti hei taro e kurua ana;
e kore hoki e patua tonutia e ia.
Nā, ahakoa tohaina e te wīra o tāna kāta,
e ana hōiho rānei, kāhore e tukia e ia kia ririki.
29 E puta mai ana hoki tēnei i a Ihowā o ngā mano,
he mea whakamīharo nei ōna whakaaro,
he nui anō āna tikanga.
Será castigada a impenitência de Efraim
1 Ai da coroa de soberba
dos bêbados de Efraim,
cujo glorioso ornamento é como
a flor que cai,
que está sobre a cabeça do
fértil vale dos vencidos do vinho.
2 Eis que o Senhor tem um forte
e poderoso;
como tempestade de saraiva,
tormenta destruidora,
e como tempestade
de impetuosas águas
que transbordam,
ele, com a mão,
derrubará por terra.
3 A coroa de soberba
dos bêbados de Efraim
será pisada aos pés.
4 E a flor caída do seu
glorioso ornamento,
que está sobre a cabeça
do fértil vale,
será como o fruto temporão
antes do verão, que,
vendo-o alguém, e
tendo-o ainda na mão, o engole.
5 Naquele dia o Senhor
dos Exércitos será por
coroa gloriosa,
e por diadema formosa,
para os restantes de seu povo.
6 E por espírito de juízo,
para o que se
assenta a julgar,
e por fortaleza para os
que fazem recuar a
peleja até à porta.
Contra os moradores de Jerusalém
7 Mas também estes
erram por causa do vinho,
e com a bebida
forte se desencaminham; até
o sacerdote
e o profeta erram
por causa da bebida
forte; são absorvidos
pelo vinho;
desencaminham-se
por causa da bebida
forte; andam
errados na visão e
tropeçam no juízo.
8 Porque todas as suas mesas
estão cheias de vômitos e imundícia,
e não há lugar limpo.
9 A quem, pois,
se ensinaria o
conhecimento? E
a quem se daria
a entender doutrina?
Ao desmamado do leite,
e ao arrancado
dos seios?
10 Porque é mandamento sobre mandamento,
mandamento sobre mandamento,
regra sobre regra, regra sobre regra,
um pouco aqui, um pouco ali.
11 Assim por lábios
gaguejantes,
e por outra língua,
falará a este povo.
12 Ao qual disse: Este é
o descanso,
dai descanso ao cansado;
e este é o refrigério;
porém não quiseram ouvir.
13 Assim, pois, a palavra do Senhor
lhes será mandamento sobre mandamento,
mandamento sobre mandamento,
regra sobre regra,
regra sobre regra,
um pouco aqui, um pouco ali;
para que vão, e caiam para trás,
e se quebrantem e se enlacem,
e sejam presos.
14 Ouvi, pois,
a palavra do Senhor,
homens escarnecedores,
que dominais este povo
que está em Jerusalém.
15 Porquanto dizeis:
Fizemos aliança com a morte,
e com o inferno fizemos acordo;
quando passar o dilúvio do açoite,
não chegará a nós,
porque pusemos a mentira
por nosso refúgio,
e debaixo da falsidade nos escondemos.
16 Portanto assim diz o Senhor Deus:
Eis que eu assentei em Sião uma pedra,
uma pedra já provada, pedra preciosa de esquina, que está bem
firme e fundada;
aquele que crer não se apresse.
17 E regrarei o juízo pela linha, e a justiça pelo prumo,
e a saraiva varrerá o refúgio da mentira, e as águas cobrirão o esconderijo.
18 E a vossa aliança com a
morte se anulará;
e o vosso acordo com o inferno
não subsistirá;
e, quando o dilúvio do açoite passar,
então sereis por ele pisados.
19 Desde que comece a passar,
vos arrebatará,
porque manhã após manhã passará,
de dia e de noite;
e será que somente o ouvir tal
notícia causará grande turbação.
20 Porque a cama será tão curta
que ninguém se poderá estender nela;
e o cobertor tão estreito
que ninguém se
poderá cobrir com ele.
21 Porque o Senhor se levantará
como no monte Perazim,
e se irará,
como no vale de Gibeão,
para fazer a sua obra,
a sua estranha obra,
e para executar o seu ato,
o seu estranho ato.
22 Agora, pois,
não mais escarneçais,
para que vossos grilhões
não se façam mais fortes;
porque já ao Senhor Deus
dos Exércitos ouvi falar
de uma destruição,
e essa já está determinada
sobre toda a terra.
O Senhor é grande em sabedoria
23 Inclinai os ouvidos,
e ouvi a minha voz;
atendei bem
e ouvi o meu discurso.
24 Porventura lavra
todo o dia o
lavrador,
para semear? Ou abre
e desterroa todo o dia
a sua terra?
25 Não é antes assim:
quando já tem nivelado a sua superfície,
então espalha nela ervilhaca,
e semeia cominho;
ou lança nela do melhor trigo,
ou cevada escolhida, ou centeio,
cada qual no seu lugar?
26 O seu Deus o ensina,
e o instrui acerca do que há de fazer.
27 Porque a ervilhaca
não se trilha com trilho,
nem sobre o cominho
passa roda de carro;
mas com uma vara
se sacode a
ervilhaca,
e o cominho com um pau.
28 O trigo é esmiuçado,
mas não se trilha
continuamente,
nem se esmiúça com
as rodas do seu carro,
nem se quebra com
os seus cavaleiros.
29 Até isto procede do Senhor
dos Exércitos; porque
é maravilhoso em conselho e
grande em obra.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!