He Poropititanga mō Moapa
1 Ko te poropititanga mō Moapa:
He pō kotahi ka ngaro a Ara o Moapa,
ā, kore iho!
He pō anō hoki, ka ngaro a Kiri o Moapa,
ā, kore iho!
2 Kua riro ia ki runga ki Paiti, ki Ripono,
ki ngā wāhi tiketike tangi ai;
ka auētia e Moapa a Nepo rāua ko Merepa.
He mea moremore katoa ō rātou māhunga,
tapahi rawa ngā kumikumi katoa.
3 Ko ō rātou whītiki i ō rātou ara he kākahu taratara;
ka auē rātou katoa i runga i ō rātou whare,
i ō rātou waharoa,
nui atu te tangi.
4 Ka hāmama hoki a Hehepona rāua ko Ereare;
ka rangona tō rātou reo i Iahata rawa.
Nō reira hāmama ana ngā mau patu o Moapa;
ka wiri tōna wairua i roto i a ia.
5 E tangi ana tōku ngākau ki a Moapa;
rere ana ōna rangatira ki Toara,
ki Ekarata Herihia.
He tangi nei hoki tā rātou i te pikitanga ki Rūhiti,
i te mea e piki ana i reira;
i te ara hoki ki Horonaimi
ka pā tā rātou karanga o te ngaromanga.
6 Ka takoto kau noa ngā wai o Nimirimi;
kua maroke hoki te tarutaru,
kua mate te otaota,
kāhore he mea e tupu ana.
7 Nā, ko ā rātou mea maha,
me ā rātou mea i te rongoā,
ka kawea e rātou ki te awa i ngā wirou.
8 Kua taiāwhiotia hoki
ngā rohe o Moapa e te karanga;
kua tae tōna auē ki Ekeraima,
tōna auē ki Peererimi.
9 Kei te kī hoki ngā wai o Rimono i te toto;
tērā atu tāku e whakapā ai ki Rimono –
he raiona ki ngā oranga o Moapa,
ki ngā mōrehu anō o te whenua.
Profecia proferida contra Moabe
1 Peso de Moabe. Certamente numa noite foi destruída Ar de Moabe, e foi desfeita; certamente numa noite foi destruída Quir de Moabe e foi desfeita.
2 Vai subindo a Bajite,
e a Dibom, aos lugares altos,
para chorar; por Nebo
e por Medeba clamará Moabe;
todas as cabeças ficarão calvas, e
toda a barba será rapada.
3 Cingiram-se de sacos
nas suas ruas;
nos seus terraços
e nas suas praças todos andam gritando, e
choram abundantemente.
4 Assim Hesbom como Eleale,
andam gritando;
até Jaaz se ouve a sua voz;
por isso os armados
de Moabe clamam;
a sua alma lhes será penosa.
5 O meu coração clama por
causa de Moabe;
os seus fugitivos foram até Zoar,
como uma novilha de três anos;
porque vão chorando pela
subida de Luíte,
porque no caminho de Horonaim
levantam um lastimoso pranto.
6 Porque as águas de
Ninrim serão pura assolação;
porque já secou o feno,
acabou a erva, e
não há verdura alguma.
7 Por isso a abundância que
ajuntaram, e o que guardaram,
ao ribeiro dos
salgueiros o levarão.
8 Porque o pranto rodeará aos
limites de Moabe;
até Eglaim chegará o seu clamor,
e ainda até Beer-Elim chegará o seu lamento.
9 Porquanto as águas de Dimom
estão cheias de sangue,
porque ainda acrescentarei mais a Dimom;
leões contra aqueles
que escaparem de Moabe
e contra o restante da terra.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!