Pular para o conteúdo
Publicidade

Isaías 17

ACF

He Poropititanga Ramahiku

1 Ko te poropititanga Ramahiku:

"Nanā, kua kore a Ramahiku hei ;

ka pūranga kau.

2 Kua mahue ngā o Aroere;

ngā kāhui ērā, ka takoto rātou,

ai he kaiwhakawehi.

3 Ka kore anō he kaha Ēparaima,

he kīngitanga Ramahiku,

he toenga rānei o Hīria;

ka rite rātou ki te korōria o ngā tama a Īharaira,"

e ai Ihowā o ngā mano.

4 ", i taua ka meinga te korōria o Hākopa kia tūpuhi,

ka hīroki haere hoki te ngako o ōna kikokiko.

5 Ā, ka rite ki te kaitapahi kohikohinga i te wīti,

ki te tapahanga hoki a ōna ringa i ngā hua wīti;

āe, ka rite ki te hamunga o ngā hua wīti

i te raorao i Repaima.

6 Otiia, e toe anō ētahi karepe hei hamunga;

ka rite ki te ruiruinga o te ōriwa

e rua, e toru ngā ōriwa i te pito o runga rawa peka,

e whā, e rima

i te peka i waho rawa,

i te mea whai hua,"

e ai Ihowā, te Atua o Īharaira.

7 I taua ka titiro he tangata ki tōna Kaihanga,

ka anga ōna kanohi ki te Mea Tapu o Īharaira;

8 e kore anō e titiro ki ngā āta i hangā nei e ōna ringa,

e kore e anga ki te mea i mahia e ōna maihao,

ki ngā Aherimi rānei,

ki ngā whakapakoko rānei.

9 I taua ka rite ōna kaha ki te wāhi i whakarērea i te ngahere, i te tihi anō o te maunga, i whakarērea i te aroaro o ngā tama a Īharaira; , ko te ngaromanga.

10 Kua wareware hoki koe ki te Atua o tōu whakaoranga,

ā, kua kāhore i mahara ki te kāmaka o tōu kaha,

reira ka whakatupuria e koe he mea ātaahua,

ka whakatōkia anō ki te peka .

11 I te e whakatō ai koe, ka taiepatia e koe,

ā, i te ata matomato tonu tāu i whakatō ai;

i te ia o te pōuri, o te mamae ngau kino,

ka memeha atu te kotinga.

12 Ananā, te ngangau o ngā iwi maha,

e ngē ana ānō he haruru ngā moana!

Me te rere o ngā iwi, e wawā ana,

koia anō kei te turituri o ngā wai nunui!

13 Ānō ko te tāheke o ngā wai maha te haruru o ngā iwi;

otiia ka rīria rātou e ia, ā, ka rere ki tawhiti,

ka whāia, ānō he pāpapa ngā maunga i te upoko o te hau,

ānō he puehu āwhiowhio e āia ana e te tūpuhi.

14 I te ahiahi, , ko te pāwera!

Kīanō i pūao kua kore rātou.

Ko te wāhi tēnei te hunga e pāhua ana i a tātou,

ko te mea tēnei e wehea te hunga e muru ana i a tātou.

Profecia proferida contra Damasco e Efraim

1 Peso de Damasco. Eis que Damasco será tirada, e não será cidade, antes será um montão de ruínas.

2 As cidades de Aroer serão

abandonadas;

hão de ser para os rebanhos

que se deitarão sem

que alguém os espante.

3 E a fortaleza de Efraim cessará,

como também o reino de Damasco

e o restante da Síria;

serão como a glória dos filhos de Israel,

diz o Senhor dos Exércitos.

4 E naquele dia será

diminuída a glória de Jacó,

e a gordura da sua

carne ficará emagrecida.

5 Porque será como o segador

que colhe a cana do trigo

e com o seu braço sega as espigas; e

será também como o

que colhe espigas no vale de Refaim.

6 Porém ainda ficarão nele alguns rabiscos,

como no sacudir da oliveira:

duas ou três azeitonas na

mais alta ponta dos ramos, e

quatro ou cinco nos seus

ramos mais frutíferos,

diz o Senhor Deus de Israel.

7 Naquele dia atentará o homem para o seu Criador, e os seus olhos olharão para o Santo de Israel.

8 E não atentará para os altares, obra das suas mãos, nem olhará para o que fizeram seus dedos, nem para os bosques, nem para as imagens.

9 Naquele dia as suas cidades fortificadas serão como lugares abandonados, no bosque ou sobre o cume das montanhas, os quais foram abandonados ante os filhos de Israel; e haverá assolação.

10 Porque te esqueceste do

Deus da tua salvação,

e não te lembraste da

rocha da tua fortaleza,

portanto plantarás formosas

plantas, e assentarás

nelas ramos estranhos.

11 E no dia em

que as plantares as

farás crescer,

e pela manhã farás

que a tua semente brote; mas

a colheita voará no dia da angústia

e das dores insofríveis.

12 Ai do bramido dos

grandes povos que bramam

como bramam os mares,

e do rugido das nações

que rugem

como rugem as impetuosas águas.

13 Rugirão as nações,

como rugem as muitas águas,

mas Deus as repreenderá

e elas fugirão para longe;

e serão afugentadas

como a pragana dos montes

diante do vento,

e como o que rola levado pelo tufão.

14 Ao anoitecer eis que pavor, mas

antes que amanheça

não existe;

esta é a parte daqueles

que nos despojam,

e a sorte daqueles

que nos saqueiam.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também