Pular para o conteúdo
Publicidade

Isaías 33

ACF

He Poropititanga te Whakaoranga i ngā Hoariri

1 Auē te mate mōu e pāhua nei,

ā, kīhai koe i pāhuatia;

e tinihanga nei,

ā, kīhai anō koe i tinihangatia!

Kia mutu tāu pāhua,

ka pāhuatia anō koe;

kia mutu tāu tinihanga,

ka tinihangatia koe.

2 Kia atawhai, e Ihowā, ki a mātou;

kua tatari nei mātou ki a koe.

Ko koe hei ringa rātou i tēnei ata, i tēnei ata,

hei whakaora mātou i ngā o te raru.

3 I te rongonga i te ngangau, whati ana ngā iwi;

i tōu aranga ki runga, marara ana ngā iwi.

4 Ko te kohikohinga o ō koutou taonga ānō he moka e kohi ana;

kei te tarapeke o te māwhitiwhiti te rite ina kōkiritia e rātou.

5 Ka whakanuia a Ihowā; kei runga hoki tōna nohoanga;

nāna a Hiona i ai i te whakawā, i te tika;

6 ā, ka ū ngā i a koe;

hua tonu te whakaora, te whakaaro nui, te mātauranga;

ko te wehi ki a Ihowā hei taonga mōna.

7 Nanā, he tangi ō rātou māia i waho;

ko ngā karere hohou rongo,

tīwerawera ana te tangi.

8 Kua ururuatia ngā ara,

kua kore e haerea e te tangata.

Kua paheke i a ia te kawenata,

whakahāwea ana ia ki ngā ;

kāhore te tangata e whakaaroa e ia.

9 E tangi ana te whenua, ngohe noa iho;

kua whakamā a Repanōna, kua memenge;

a Harono, rite tonu ki te koraha;

ko ngā rau o Pahana, o Karamere, ruirui rawa.

10 "Kātahi ahau ka whakatika," e ai Ihowā;

"kātahi ahau ka whakarewa ake i ahau,

kātahi ahau ka neke ake.

11 Ko koutou hapū he pāpapa,

whānau ake he kakau wīti;

ko koutou manawa, ka rite ki te ahi, ka kai i a koutou.

12 Ka rite hoki ngā iwi ki ngā tahunga kotakota;

ki te tātarāmoa kua tapahia, e tahuna ana ki te ahi."

13 Whakarongo, e koutou o tawhiti ki tāku i mea ai;

e te hunga e tata ana, kia mōhio mai ki tōku kaha.

14 Pawera noa iho ngā tāngata hara i Hiona,

mau te hunga atuakore i te tūiri.

"Ko wai o tātou e noho ki te ahi e kai ana?

Ko wai o tātou e noho ki ngā tahunga e kore nei e mutu?"

15 Ko te tangata e haere ana i runga i te tika, he tika anō āna kōrero;

ko te tangata e whakahāwea ana ki ngā taonga o te tūkino,

e rukerukea ana e tōna ringa te utu whakapati;

e punia ana ōna taringa kei rangona he kōrero toto,

e whakamoe ana i ōna kanohi kei kite i te kino;

16 ko te nohoanga tērā kei runga rawa;

ko tōna wāhi ārai riri ko ngā kaha o ngā kāmaka;

ka hōmai he taro māna,

ka pūmau te wai mōna.

Te Whenua o te Kīngi Rangatira

17 Ka kite ōu kanohi i te kīngi, i tōna ātaahua;

ka mātakitaki anō ki te whenua e hora mai ana i tawhiti.

18 Ka whakaaroaroa te wehi e tōu ngākau:

"Kei hea te kaitatau?

Kei hea te kaipāuna takoha?

Kei hea te kaitatau o ngā pourewa?"

19 E kore koe e kite i te iwi nanakia,

he hōhonu nei rātou reo, kāhore e rangona e koe;

he rerekē te reo, e kore e mātauria e koe.

20 Titiro ki Hiona, ki te o ā tātou hākari;

ka kitea e ōu kanohi a Hiruhārama,

he nohoanga hūmārie, he tēneti, e kore e nekehia;

ā, kore tētahi o ōna titi e unuhia ā ake ake,

e kore anō tētahi o ōna taura e motu.

21 Engari, ki reira a Ihowā ki a tātou me tōna nui,

hei wāhi ngā awa whānui ngā wai nunui;

kāhore hoki he waka e hoehoea ki reira,

kāhore he kaipuke nui e tika reira.

22 te mea ko Ihowā tātou kaiwhakawā,

ko Ihowā tātou kaiwhakatakoto tikanga,

ko Ihowā tātou kīngi;

māna tātou e whakaora.

23 Kua tangoro kau ōu pūwhenua,

taea te tūranga o rātou rewa te whakaū,

taea te te whewhera.

, nui atu te taonga parakete e wehewehea ana,

pāhuatia ana ngā taonga pārau e ngā kopa.

24 Kāhore hoki he kīanga ake a te tangata whenua, "He mate tōku";

ko te iwi e noho ana i reira, ka murua rātou .

A aflição de Jerusalém e o seu livramento

1 Ai de ti, despojador,

que não foste despojado,

e que procedes perfidamente contra os

que não procederam perfidamente

contra ti! Acabando tu de despojar,

serás despojado; e,

acabando tu de tratar perfidamente,

perfidamente te tratarão.

2 Senhor, tem misericórdia de nós,

por ti temos esperado;

tu o nosso braço

cada manhã,

como também a nossa salvação

no tempo da tribulação.

3 Ao ruído do tumulto

fugirão os povos;

à tua exaltação as

nações serão dispersas.

4 Então ajuntar-se-á

o vosso despojo

como se ajunta

a lagarta;

como os gafanhotos saltam,

assim ele saltará

sobre eles.

5 O Senhor está exaltado,

pois habita nas alturas;

encheu a Sião de juízo e justiça.

6 E haverá estabilidade

nos teus tempos,

abundância de salvação,

sabedoria e conhecimento;

e o temor do Senhor será

o seu tesouro.

7 Eis que os seus embaixadores

estão clamando de fora; e

os mensageiros de paz

estão chorando amargamente.

8 As estradas estão desoladas,

cessou o que passava pela vereda,

ele rompeu a aliança,

desprezou as cidades,

e não faz caso dos homens.

9 A terra geme e pranteia,

o Líbano se envergonha e se murcha;

Sarom se tornou como um deserto;

e Basã e Carmelo

foram sacudidos.

10 Agora, pois,

me levantarei, diz o Senhor;

agora me erguerei.

Agora serei exaltado.

11 Concebestes palha,

dareis à luz restolho;

e o vosso espírito vos devorará como

o fogo.

12 E os povos serão como

as queimas de cal; como

espinhos cortados

arderão no fogo.

13 Ouvi, vós os que estais longe,

o que tenho feito;

e vós que estais vizinhos,

conhecei o meu poder.

14 Os pecadores de Sião

se assombraram,

o tremor surpreendeu

os hipócritas. Quem

dentre nós habitará com

o fogo consumidor? Quem

dentre nós habitará

com as labaredas eternas?

15 O que anda em justiça,

e o que fala com retidão;

o que rejeita o ganho da opressão,

o que sacode das suas mãos

todo o presente;

o que tapa os seus ouvidos

para não ouvir falar de derramamento de

sangue e fecha os seus olhos

para não ver o mal.

16 Este habitará nas alturas;

as fortalezas das rochas serão

o seu alto refúgio,

o seu pão lhe será dado,

as suas águas serão certas.

17 Os teus olhos verão

o rei na sua formosura, e

verão a terra

que está longe.

18 O teu coração

considerará o assombro dizendo:

Onde está o

escrivão? Onde está o

que pesou o tributo?

Onde está o

que conta as torres?

19 Não verás mais aquele povo atrevido,

povo de fala obscura,

que não se pode compreender e

de língua tão estranha

que não se pode entender.

20 Olha para Sião,

a cidade das nossas solenidades;

os teus olhos verão a Jerusalém,

habitação quieta,

tenda que não será removida,

cujas estacas nunca

serão arrancadas

e das suas cordas

nenhuma se quebrará.

21 Mas ali o glorioso Senhor será

para nós um lugar de rios

e correntes largas;

barco nenhum de remo

passará por ele,

nem navio grande navegará por ele.

22 Porque o Senhor é o nosso Juiz;

o Senhor é o nosso legislador;

o Senhor é o nosso rei,

ele nos salvará.

23 As tuas cordas se afrouxaram;

não puderam ter firme o seu mastro,

e nem desfraldar a vela;

então a presa de

abundantes despojos se

repartirá; e até

os coxos dividirão a presa.

24 E morador nenhum dirá:

Enfermo estou;

porque o povo

que habitar nela será

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também