Ka Tono te Kīngi i tā Ihāia Tohutohu
1 Nā, ka rongo a Kīngi Hetekia, haea ana e ia ōna kākahu, kei te hīpoki i a ia ki te kākahu taratara, ā, haere ana ki te whare o Ihowā. 2 I tonoa anō e ia a Eriakimi rangatira o te whare, a Hepena kaituhituhi, me ngā kaumātua o ngā tohunga, he mea hīpoki ki te kākahu taratara, ki a Ihāia poropiti, tama a Āmoho; 3 hei mea ki a ia, "Ko te kupu tēnei a Hetekia: Ko tēnei rā, he rā nō te hē, nō te whakatuma, nō te whakamā; kua taea hoki te whānautanga tamariki, heoi kāhore he kaha e whānau ai. 4 Tērā pea a Ihowā, tōu Atua, ka rongo ki ngā kupu a Rapahake i tonoa mai nei e tōna ariki, e te kīngi o Ahiria, hei whākorekore ki te Atua ora, ā, ka riri ki ngā kupu i rongo ai a Ihowā, tōu Atua. Nā, kia ara tāu īnoi mō ngā toenga e noho nei."
5 Nā, ko te haerenga atu o ngā tāngata a Kīngi Hetekia ki a Ihāia, 6 ka mea a Ihāia ki a rātou, "Kī atu ki tō koutou ariki, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kaua e wehi i ngā kupu i rongo rā koe, ki ērā i kohukohu mai rā ngā tāngata a te kīngi o Ahiria ki ahau. 7 Nā, ka tonoa e ahau he wairua ki a ia, ā, ka rongo ia i tētahi rongo, ka hoki ki tōna whenua; ka meinga anō hoki ia e ahau kia hinga i te hoari i tōna whenua.’ "
8 Nā, hoki ana a Rapahake, ā, rokohanga atu e ia e whawhai ana te kīngi o Ahiria ki Rīpina; i rongo hoki ia kua hāpainga mai e ia i Rakihi.
9 Ā, ka rongo ia ki a Tirihaka kīngi o Etiopia, ki te kōrero, "Kei te haere mai ki te whawhai ki a koe." Nā, ka rongo ia, ka tono tāngata anō ki a Hetekia, ka mea: 10 "Kī atu ki a Hetekia kīngi o Hūrā, mea atu: Kei tinihangatia koe e tōu Atua, e tāu e okioki nā koe, i a ia e kī nā, ‘E kore a Hiruhārama e hoatu ki te ringa o te kīngi o Ahiria.’ 11 Nanā, kua rongo nā koe ki tā ngā kīngi o Ahiria i mea ai ki ngā whenua katoa, ki tā rātou hunanga rawatanga i a rātou, ā, e ora rānei koe? 12 I whakaora rānei ngā atua o ngā tauiwi i ngā wāhi i hunā e ōku mātua; i Kotana, i Harana, i Retepe, i ngā tama a Erene, i ērā i Terahara? 13 Kei hea te kīngi o Hāmata, te kīngi o Ārapara, te kīngi o te pā o Hēparawaima, o Hena, o Iwa?"
Te Īnoi a Hetekia
14 Nā, ka tangohia mai e Hetekia te pukapuka i te ringa o ngā karere, kōrerotia ana e ia. Nā, haere ana a Hetekia ki runga, ki te whare o Ihowā, wherahia ana e ia ki te aroaro o Ihowā. 15 Nā, ka īnoi a Hetekia ki a Ihowā, ka mea: 16 "E Ihowā o ngā mano, e te Atua o Īharaira, e noho nā i runga o ngā kerupima, ko koe te Atua, ko koe anake, o ngā kīngitanga katoa o te whenua; nāu i hanga te rangi me te whenua. 17 Tahuri mai tōu taringa, e Ihowā, whakarongo mai; titiro mai ōu kanohi e Ihowā, kia kite koe; kia rongo ki ngā kupu katoa a Henakeripi, ki tāna i tuku mai ai hei whākorekore mō te Atua ora.
18 "He tika anō, e Ihowā, kua kore i ngā kīngi o Ahiria ngā iwi katoa, me tō rātou whenua. 19 Kua makā anō e rātou ō rātou atua ki te ahi, nō te mea ehara rātou i te atua, engari, he mahi nā te ringa tāngata – he rākau, he kōhatu – koia i hunā ai e rātou. 20 Tēnā rā, whakaorangia mātou āianei, e Ihowā, e tō mātou Atua, i tōna ringa, kia mōhio ai ngā kīngitanga katoa o te whenua ko koe a Ihowā, ko koe anake."
21 Katahi a Ihāia tama a Āmoho ka tono tāngata ki a Hetekia, hei mea: "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: I te mea i īnoi koe ki ahau mō Henakeripi kīngi o Ahiria; 22 nā, ko tā Ihowā kupu tēnei i kōrero ai mōna:
Kua whakahāwea te wāhina,
te tamāhine a Hiona ki a koe;
kataina iho koe e ia – rūrū ana te māhunga
o te tamāhine a Hiruhārama ki a koe.
23 Ko wai tāu i whākorekore nā, i kohukohu nā?
Ki a wai tōu reo i whakarahia nā,
tōu kanohi i kake nā ki runga?
Ki te Mea Tapu o Īharaira!
24 Meatia ana e koe āu karere
hei whākorekore mō te Ariki;
kua mea nā koe,
‘Kua kake ahau, me aku tini hāriata,
ki runga ki ngā wāhi tiketike o ngā maunga,
ki roto rawa o Repanōna;
ka tuaina anō e ahau ngā hīta roroa o reira,
me ō reira kauri papai;
ka tae anō ahau ki te wāhi tiketike o tōna wāhi whakamutunga mai,
ki te ngahere o tōna māra whai hua.
25 Keria ana e ahau,
inu wai ana ahau,
maroke ake i te kapu o tōku waewae
ngā awa katoa o Īhipa.’
26 "Kāhore rānei koe i rongo i mua noa atu,
nāku tēnā i mea?
I ngā rā onamata nāku tēnā i hanga?
Katahi nei ka whakaputaina e ahau,
ā, ka waiho nā koe hei mea i ngā pā taiepa
hei pūranga rukerukenga.
27 Koia i iti ai te kaha o ō reira tāngata;
wehi ana rātou, pōrahurahu kau ana;
rite tonu ki te tarutaru o te pārae,
ki te otaota matomato,
ki te taru i runga i ngā tuanui,
ki te wīti i ngingio i te mea kīanō i tupu noa.
28 "Otirā, e mātau ana ahau ki tōu nohoanga iho,
ki tōu haerenga atu, ki tōu haerenga mai,
me tōu nananga ki ahau.
29 Nā, mō tāu nananga ki ahau,
mō te mea kua tae ake nei tāu whakamanamana ki ōku taringa,
mō reira ka kuhua e ahau tāku matau ki tōu ihu,
tāku paraire ki ōu ngutu;
ā, ka whakahokia koe nā te ara
i haere mai nā koe.
30 "Ā, ko te tohu tēnei ki a koe:
I tēnei tau ka kai koutou i ngā mea tupu noa ake,
ā, i te rua o ngā tau ko ngā tupu noa ake o te tau.
Nā, hei te toru o ngā tau koutou whakatō ai, kokoti ai,
whakatō ai i ngā māra wāina, kai ai i ngā hua o aua māra.
31 Nā, tērā e hou anō whakararo ngā pakiaka o ngā oranga i mawhiti o te whare o Hūrā,
ka hua anō ngā hua whakarunga.
32 E puta ake hoki he toenga i Hiruhārama, he oranga i Maunga Hiona.
E taea tēnei e te ngākau nui o Ihowā o ngā mano.
33 "Nā, ko tā Ihowā kupu tēnei mō te kīngi o Ahiria:
E kore ia e haere mai ki tēnei pā,
e kore anō e perea he pere e ia ki konei,
e kore anō e maua e ia he whakangungu rākau ki mua i tēnei pā,
e opehia rānei he puke hei whawhaitanga ki konei.
34 Ko te ara i haere mai ai ia, ka hoki ia mā reira;
e kore anō ia e tae ki tēnei pā,"
e ai tā Ihowā.
35 "Ka tiakina hoki e ahau tēnei pā, ka whakaorangia;
he whakaaro ki ahau, ki tāku pononga anō, ki a Rāwiri."
Te Whati me te Matenga o Henakeripi
36 Nā, ka puta atu te anahera a Ihowā, ā, patua iho e ia i te puni o ngā Ahiriana kotahi rau e waru tekau mā rima mano; ā, te marangatanga ake i te ata, nanā, ō rātou tinana! He tūpāpaku katoa rātou. 37 Nā, tūria atu ana e Henakeripi kīngi o Ahiria, haere ana, hoki ana, noho rawa atu kei Ninewe.
38 Ā, i a ia e koropiko ana i te whare o tōna atua, o Nitiroko, patua iho ia e āna tama, e Ataramereke rāua ko Harētere, ki te hoari; mawhiti tonu atu rāua ki te whenua o Ararata, ā, ko tāna tama ko Etara Harono, te kīngi i muri i a ia.
Ezequias busca o profeta Isaías
1 E aconteceu que, tendo ouvido isso, o rei Ezequias rasgou as suas vestes, e se cobriu de saco, e entrou na casa do Senhor. 2 Então enviou Eliaquim, o mordomo, e Sebna, o escrivão, e os anciãos dos sacerdotes, cobertos de sacos, ao profeta Isaías, filho de Amós. 3 E disseram-lhe: Assim diz Ezequias: Este dia é dia de angústia, e de vitupério, e de blasfêmias; porque chegados são os filhos ao parto, e força não há para dá-los à luz. 4 Porventura o Senhor teu Deus terá ouvido as palavras de Rabsaqué, a quem o rei da Assíria, seu senhor, enviou para afrontar o Deus vivo, e para vituperá-lo com as palavras que o Senhor teu Deus tem ouvido; faze oração pelo remanescente que ficou.
5 E os servos do rei Ezequias foram ter com Isaías. 6 E Isaías lhes disse: Assim direis a vosso senhor: Assim diz o Senhor: Não temas à vista das palavras que ouviste, com as quais os servos do rei da Assíria me blasfemaram. 7 Eis que porei nele um espírito, e ele ouvirá um rumor, e voltará para a sua terra; e o farei cair morto à espada na sua terra.
A carta enviada pelo rei da Assíria
8 Voltou, pois, Rabsaqué, e achou ao rei da Assíria pelejando contra Libna; porque ouvira que já se havia retirado de Laquis. 9 E, ouviu ele dizer que Tiraca, rei da Etiópia, tinha saído para lhe fazer guerra. Assim que ouviu isto, enviou mensageiros a Ezequias, dizendo: 10 Assim falareis a Ezequias, rei de Judá, dizendo: Não te engane o teu Deus, em quem confias, dizendo: Jerusalém não será entregue na mão do rei da Assíria. 11 Eis que já tens ouvido o que fizeram os reis da Assíria a todas as terras, destruindo-as totalmente; e escaparias tu? 12 Porventura as livraram os deuses das nações que meus pais destruíram: Gozã, e Harã, e Rezefe, e os filhos de Éden, que estavam em Telassar? 13 Onde está o rei de Hamate, e o rei de Arpade, e o rei da cidade de Sefarvaim, Hena e Iva?
A súplica de Ezequias
14 Recebendo, pois, Ezequias as cartas das mãos dos mensageiros, e lendo-as, subiu à casa do Senhor; e Ezequias as estendeu perante o Senhor. 15 E orou Ezequias ao Senhor, dizendo: 16 Ó Senhor dos Exércitos, Deus de Israel, que habitas entre os querubins; tu mesmo, só tu és Deus de todos os reinos da terra; tu fizeste os céus e a terra. 17 Inclina, ó Senhor, o teu ouvido, e ouve; abre, Senhor, os teus olhos, e vê; e ouve todas as palavras de Senaqueribe, as quais ele enviou para afrontar o Deus vivo. 18 Verdade é, Senhor, que os reis da Assíria assolaram todas as nações e suas terras. 19 E lançaram no fogo os seus deuses; porque deuses não eram, senão obra de mãos de homens, madeira e pedra; por isso os destruíram. 20 Agora, pois, ó Senhor nosso Deus, livra-nos da sua mão; e assim saberão todos os reinos da terra, que só tu és o Senhor.
O profeta consola Ezequias
21 Então Isaías, filho de Amós, mandou dizer a Ezequias: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Quanto ao que pediste acerca de Senaqueribe, rei da Assíria,
22 Esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: A virgem, a filha de Sião, te despreza, de ti zomba; a filha de Jerusalém meneia a cabeça por detrás de ti.
23 A quem afrontaste
e blasfemaste? E
contra quem alçaste a voz,
e ergueste os teus olhos ao alto?
Contra o Santo de Israel.
24 Por meio de teus servos afrontaste o Senhor,
e disseste:
Com a multidão
dos meus carros subi eu aos cumes
dos montes, aos últimos recessos do Líbano;
e cortarei os seus altos cedros
e as suas faias escolhidas,
e entrarei na altura do seu cume,
ao bosque
do seu campo fértil.
25 Eu cavei, e bebi as águas;
e com as plantas de meus pés sequei todos os rios
dos lugares sitiados.
26 Porventura não ouviste
que já há muito tempo eu fiz isto,
e já desde os dias antigos o tinha formado? Agora
porém o fiz vir,
para que tu fosses o
que destruísse as cidades fortificadas,
e as reduzisse a montões
de ruínas.
27 Por isso os seus moradores,
dispondo de pouca força,
andaram atemorizados
e envergonhados;
tornaram-se como a erva
do campo, e a relva verde,
e o feno dos telhados,
e o trigo queimado antes
da seara.
28 Porém eu conheço o teu assentar,
e o teu sair, e o teu entrar,
e o teu furor contra mim.
29 Por causa do teu furor
contra mim,
e porque a tua arrogância subiu até aos meus ouvidos,
portanto porei o meu anzol
no teu nariz
e o meu freio nos teus lábios,
e te farei voltar
pelo caminho por
onde vieste.
30 E isto te será por sinal: Este ano se comerá o que espontaneamente nascer, e no segundo ano o que daí proceder; porém no terceiro ano semeai e segai, e plantai vinhas, e comei os frutos delas. 31 Porque o que escapou da casa de Judá, e restou, tornará a lançar raízes para baixo, e dará fruto para cima. 32 Porque de Jerusalém sairá o restante, e do monte de Sião os que escaparem; o zelo do Senhor dos Exércitos fará isto.
33 Portanto, assim diz o Senhor acerca do rei da Assíria: Não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma; tampouco virá perante ela com escudo, ou levantará trincheira contra ela.
34 Pelo caminho por onde vier,
por esse voltará;
porém nesta cidade
não entrará, diz o Senhor.
35 Porque eu ampararei esta cidade,
para livrá-la,
por amor de mim e por amor
do meu servo Davi.
A ruína do exército assírio
36 Então saiu o anjo do Senhor, e feriu no arraial dos assírios a cento e oitenta e cinco mil deles; e, quando se levantaram pela manhã cedo, eis que todos estes eram corpos mortos. 37 Assim Senaqueribe, rei da Assíria, se retirou, e se foi, e voltou, e habitou em Nínive. 38 E sucedeu que, estando ele prostrado na casa de Nisroque, seu deus, Adrameleque e Sarezer, seus filhos, o feriram à espada; escaparam para a terra de Ararate; e Esar-Hadom, seu filho, reinou em seu lugar.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!