Te Kawenata Mutungakore o te Rangimārie
1 "Waiata, e te pākoko,
e koe kāhore anō nei i whānau;
kia pakaru mai te waiata, hāmama,
e koe kāhore anō kia whakamamae!
He tini hoki ngā tamariki a te noho kau
i ngā tamariki a te mea whai hoa,"
e ai tā Ihowā.
2 "Kia rahi atu te tūranga mō tōu tēneti;
kia mārō hoki ngā uhi o ōu nohoanga;
aua e kaiponuhia; kia roa ōu taura,
kia ū hoki ōu poupou.
3 Ka tohatoha noa atu hoki koe ki matau, ki mauī;
ā, ka riro ngā tauiwi i ōu uri;
mā rātou anō ka nohoia ai ngā pā kua ururuatia.
4 "Kaua e wehi; tā te mea e kore koe e whakamā;
kaua anō e numinumi, tā te mea e kore koe e whakamā;
nō te mea ka wareware i a koe te whakamā o tōu tamāhinetanga;
ā, heoi anō maharatanga ki te ingoa kino o tōu pouarutanga.
5 Ko tōu Kaihanga tāu tahu,
ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa;
ko te Mea Tapu hoki o Īharaira tōu kaiwhakaora,
ko te Atua o te whenua katoa ka huaina ki a ia.
6 Nō te mea kua karanga a Ihowā ki a koe,
ānō he wahine kua whakarērea, kua pōuri te ngākau,
ānō he hoa wahine o te taitamarikitanga, i te mea kua mahue,
e ai tā tōu Atua.
7 He iti te wāhi i mahue ai koe i ahau;
he nui ia ngā atawhainga e kohikohi ai ahau i a koe.
8 He riri puhake,
i huna ahau i tōku kanohi i a koe, he wāhi iti;
he aroha mau tonu ia tōku e aroha ai ki a koe,"
e ai tā Ihowā, tā tōu kaiwhakaora.
9 "He pēnei hoki tēnei ki ahau me ngā wai i a Noa,
i ahau i oati rā, e kore e hurihia anō te whenua e ngā wai i a Noa.
Waihoki ka oati nei ahau, e kore ahau e riri ki a koe,
e kore anō e whakatūpehupehu ki a koe.
10 Ko ngā maunga hoki ka riro kē,
ko ngā pukepuke ka nekehia atu,
tēnā ko tōku aroha e kore e rerekē i a koe,
e kore anō e nekehia kētia te kawenata e mau ai taku rongo,"
e ai tā Ihowā e atawhai nei i a koe.
11 "E koe, kua whakawhiua nei, kua pūhia nei e te āwhā,
kāhore anō i whakamārietia,
nanā, māku ōu kōhatu e whakatakoto,
he pai hoki te kakano;
ka hangā anō e ahau ōu tūranga ki te hāpira.
12 Ka hangā anō e ahau ōu tihi ki te rupi,
ōu tatau ki te karapanaka,
ōu rohe katoa anō ki ngā kōhatu whakapaipai.
13 Ā, ka whakaakona e Ihowā āu tamariki katoa;
ka nui hoki te rangimārie ki āu tamariki.
14 Ka whakatūria koe ki runga ki te tika;
ka whakamataratia atu i a koe te tūkino;
e kore hoki koe e wehi;
e kore anō te pāwera e tata ki a koe.
15 Nanā, huihui noa rātou,
ehara ia i te mea nāku;
ko te tangata e huihui ana ki te whawhai ki a koe
ka papahoro, he mea mōu.
16 "Nanā, nāku i hanga te parakimete
e pupuhi nei i te ahi waro,
e mau nei i te mea hei mahi māna;
nāku hoki te kaihuna i hanga hei whakamōtī.
17 E kore tētahi patu e hangā ana mōu e mārohirohi;
ko ngā arero katoa e whakatika mai ana ki a koe
ki te whakawā, māu anō e whakahē.
Ko tā ngā pononga a Ihowā tēnei, tuku iho, tuku iho;
nāku hoki rātou i tika ai,"
e ai tā Ihowā.
O porvir glorioso de Sião
1 Canta alegremente,
ó estéril, que não deste à luz;
rompe em cântico,
e exclama com alegria,
tu que não tiveste dores de parto;
porque mais são os filhos
da mulher solitária,
do que os filhos
da casada,
diz o Senhor.
2 Amplia o lugar da tua tenda,
e estendam-se as cortinas
das tuas habitações; não o impeças;
alonga as tuas cordas,
e fixa bem as tuas estacas.
3 Porque transbordarás
para a direita e
para a esquerda;
e a tua descendência possuirá os gentios
e fará
que sejam habitadas
as cidades assoladas.
4 Não temas, porque
não serás envergonhada;
e não te envergonhes,
porque não serás humilhada;
antes te esquecerás
da vergonha da tua mocidade,
e não te lembrarás mais
do opróbrio
da tua
viuvez.
5 Porque o teu Criador é o teu marido;
o Senhor dos Exércitos é o seu nome;
e o Santo
de Israel é o teu Redentor;
que é chamado o Deus
de toda
a terra.
6 Porque o Senhor te chamou
como a mulher desamparada
e triste de espírito;
como a mulher
da mocidade,
que fora desprezada,
diz o teu
Deus.
7 Por um breve momento te deixei,
mas com grandes
misericórdias
te recolherei;
8 Com um pouco
de ira escondi a minha face
de ti por um momento;
mas com benignidade eterna me compadecerei
de ti, diz o Senhor,
o teu Redentor.
9 Porque isto será para mim
como as águas de Noé;
pois jurei que as águas de Noé
não passariam mais sobre a terra;
assim jurei que
não me irarei mais contra ti,
nem te repreenderei.
10 Porque os montes se retirarão,
e os outeiros serão abalados;
porém a minha benignidade
não se apartará de ti,
e a aliança
da minha paz
não mudará,
diz o Senhor
que se compadece de ti.
11 Tu, oprimida,
arrojada com a tormenta
e desconsolada,
eis que eu assentarei as tuas pedras
com todo o ornamento,
e te fundarei
sobre as
safiras.
12 E farei os teus vitrais
de rubis, e as tuas portas
de carbúnculos,
e todos os teus termos
de pedras aprazíveis.
13 E todos os teus filhos serão ensinados
do Senhor; e a paz
de teus filhos será abundante.
14 Com justiça serás estabelecida;
estarás longe
da opressão,
porque já não temerás;
e também do terror,
porque
não chegará a ti.
15 Eis que seguramente poderão vir a juntar-se
contra ti, mas não será por mim;
quem se ajuntar
contra ti cairá por causa de ti.
16 Eis que eu criei o ferreiro,
que assopra as brasas no fogo,
e que produz a ferramenta
para a sua obra;
também criei o assolador,
para destruir.
17 Toda a ferramenta preparada
contra ti não prosperará,
e toda a língua
que se levantar contra ti
em juízo tu a condenarás;
esta é a herança dos servos
do Senhor,
e a sua justiça que de mim procede,
diz o Senhor.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!