Pular para o conteúdo
Publicidade

Isaías 40

ACF

Ka Whakamārietia te Iwi a Ihowā

1 Whakamārietia, whakamārietia tāku iwi,

e ai koutou Atua.

2 Kōrero i runga i te whakamārie ki Hiruhārama,

karanga ki a ia,

kua mutu tāna whawhai,

kua murua tōna ;

i haere rua hoki te ringa o Ihowā

ki a ia hei utu ōna hara katoa.

3 He reo tētahi e karanga ana:

"Whakapaia e koutou i te koraha te huarahi o Ihowā,

whakatikaia i te tītōhea he ara nui tātou Atua.

4 Ko ngā raorao katoa ka whakarewaina ake,

ko ngā maunga katoa me ngā pukepuke, ka whakapāpakutia iho;

ko ngā wāhi kōpikopiko ka meinga kia tika,

ko ngā wāhi taratara kia papatairite.

5 Ka whakapuakina anō te korōria o Ihowā,

ā, ka kite ngātahi ngā kikokiko katoa;

he mea kōrero hoki tēnei te māngai o Ihowā."

6 I mea mai te reo o tētahi, "Karanga!"

Ā, ka mea tētahi, "Ko te aha kia karangatia e ahau?"

"He tarutaru ngā kikokiko katoa,

ā, ko tōna pai katoa, rite tonu ki te puāwai o te pārae.

7 Ko te tarutaru ka maroke, ko te puāwai ka memenge,

te mea e hāngia ana e te Wairua o Ihowā;

he pono, he tarutaru te iwi.

8 Ko te tarutaru e maroke, ko te puāwai e memenge;

ko te kupu ia a tātou Atua, tonu."

9 E koe, e te kaikawe o te rongo pai ki Hiona,

e piki ki te maunga tiketike.

E koe, e te kaikawe o te rongo pai ki Hiruhārama,

whakaarahia tōu reo, kia kaha;

whakaarahia, kaua hei wehi;

kōrero atu ki ngā o Hūrā,

"Nanā, koutou Atua!"

10 Nanā, ka haere mai te Ariki, a Ihowā, i runga i te kaha,

ka whakahaerea anō tōna kīngitanga e tōna ringa;

, ko te utu mōna kei a ia anō,

kei tōna aroaro te wāhi māna.

11 Ka rite ki te hēpara tāna whāngai i tāna kāhui,

ka whakaminea ngā reme e tōna ringa,

ka hikitia ki tōna uma,

ka āta ārahina ngā mea e whakangote ana.

12 wai i mēhua ngā wai ki te kapu o tōna ringa,

he whanganga ringaringa anō tāna rūri ngā rangi.

Whaowhina ake e ia te puehu o te whenua ki te mēhua,

ko ngā maunga, pāunatia ana e ia ki te pāuna ringaringa,

ko ngā pukepuke ki te pāuna papa?

13 wai te Wairua o Ihowā i tika ai?

Ko wai rānei tāna kaiwhakatakoto whakaaro hei whakaako i a ia?

14 Ko wai tōna hoa whakatakoto whakaaro

hei tohutohu i a ia ki te ara o te whakawā,

hei whakaako i a ia ki te mātauranga,

hei whakakite i te ara o te mōhio ki a ia?

15 Nanā, ko ngā iwi, ānō he pata wai i roto i te pere!

Ki te whakaaro he puehu ririki rātou i te pāuna;

nanā, ko ngā motu, maua ake e ia, he mea ririki rawa te rite.

16 E kore anō e ranea a Repanōna te ahi,

me ngā kararehe hoki o reira, e kore e ranea hei tahunga tinana.

17 Ko ngā iwi katoa, he kore noa iho i tōna aroaro;

iti iho rātou i te kāhore,

he horihori kau i tōna whakaaro.

18 , ka whakaritea e koutou te Atua ki a wai?

He aha hoki te āhua e whakaahuatia ai ia e koutou?

19 Ko te whakapakoko, te kaimahi ia i whakarewa,

te kaitahu i whakakikorua ki te kōura,

ā, hangā ana reira he mekameka hiriwa.

20 Ko te tangata, he rawakore rawa ia ki te hoatu whakahere pērā,

whiriwhiria ana e ia he rākau e kore e pirau;

rapua ana e ia he kaimahi mōhio māna,

hei hanga i tētahi whakapakoko e kore e nekenekehia.

21 Kāhore ianei koutou i mōhio?

Kāhore koutou i rongo?

Kāhore ianei i kōrerotia ki a koutou i te tīmatanga?

Kāhore ianei koutou i mātau i ngā whakatūranga anō o te whenua?

22 Ko ia te noho ana i runga i te porohita o te whenua,

ā, ko ō reira tāngata, ānō he māwhitiwhiti;

ko ngā rangi, horahia ana e ia ānō he kākahu tauārai,

horahia ana e ia ānō he tēneti hei nohoanga;

23 ko ngā rangatira, whakahokia iho e ia ki te kāhore;

ko ngā kaiwhakawā o te whenua,

meinga ana e ia hei mea horihori noa iho.

24 Āe , kāhore rātou i whakatōkia;

āe , kāhore rātou i ruia;

āe , kāhore rātou take i whai pakiaka ki te whenua;

ka pupuhi hoki ia ki a rātou, ā, ka maroke rātou;

ka rite ki te kakau wīti, ka kāwhakina e te paroro.

25 ", ki koutou, kei wai he āhua mōku?

Ka rite rānei ahau ki a wai?" e ai te Mea Tapu.

26 E ara ō koutou kanohi ki runga titiro ai:

wai ēnei mea i hanga?

wai ō rātou mano i whakaputa mai he mea tatau tonu;

karangatia ana e ia ngā ingoa o rātou katoa,

māroro rawa, pakari tonu te kaha;

e kore tētahi e ngaro.

27 He aha koe i kōrero ai, e Hākopa,

i mea ai, e Īharaira,

"Kua hunā tōku ara ki a Ihowā,

kua mahue i tōku Atua tōku whakawā"?

28 Kāhore koe i mōhio?

Kāhore koe i rongo,

ko te Atua onamata, ko Ihowā,

ko te Kaihanga o ngā pito o te whenua.

E kore ia e ngenge, e kore ia e māuiui?

E kore tōna mātauranga e taea te rapu.

29 E hōmai ana e ia he kaha ki te hunga ngenge;

ā, whakanuia ana e ia te pakari o te mea ngoikore.

30 Ahakoa ko ngā taitamariki, ka ngenge tonu, ka māuiui,

ā, ko ngā taitama, ka hinga rawa.

31 Tēnā ko te hunga e tatari ana ki a Ihowā,

puta hou ana he kaha rātou;

kake ana rātou ki runga; ko ngā parirau, koia ānō kei o ngā ēkara;

ka rere rātou, ā, e kore e māuiui;

ka haere, ā, e kore e ngenge.

Mensagem de conforto

1 Consolai,

consolai o meu povo,

diz o vosso Deus.

2 Falai benignamente a Jerusalém,

e bradai-lhe

que a sua milícia é acabada,

que a sua iniquidade está expiada

e que recebeu

em dobro da mão do Senhor,

por todos os

seus pecados.

3 Voz do que clama no deserto:

Preparai o caminho

do Senhor;

endireitai

no ermo vereda a nosso Deus.

4 Todo o vale será exaltado,

e todo o monte

e todo o outeiro será abatido;

e o que é torcido se endireitará,

e o que é áspero

se aplainará.

5 E a glória do Senhor se manifestará,

e toda a carne juntamente a verá,

pois a boca

do Senhor o disse.

6 Uma voz diz: Clama;

e alguém disse:

Que hei

de clamar? Toda a carne é erva

e toda a sua beleza

como a flor do campo.

7 Seca-se a erva, e cai a flor,

soprando nela o Espírito do Senhor.

Na verdade o povo é erva.

8 Seca-se a erva, e cai a flor,

porém a palavra

de nosso Deus subsiste eternamente.

9 Tu, ó Sião,

que anuncias boas novas,

sobe a um monte alto. Tu,

ó Jerusalém,

que anuncias boas novas,

levanta a tua voz fortemente;

levanta-a, não temas,

e dize às cidades de Judá:

Eis aqui está o vosso Deus.

10 Eis que o Senhor Deus virá

com poder

e seu braço dominará por ele;

eis que o seu galardão está

com ele,

e o seu salário diante

da sua face.

11 Como pastor apascentará o seu rebanho;

entre os seus braços recolherá os cordeirinhos,

e os levará

no seu regaço;

as que amamentam

guiará

suavemente.

A glória do Senhor

12 Quem mediu na concha

da sua mão as águas,

e tomou a medida

dos céus aos palmos,

e recolheu numa medida o

da terra e pesou os montes

com peso e os outeiros

em balanças?

13 Quem guiou o Espírito

do Senhor, ou

como seu conselheiro

o ensinou?

14 Com quem tomou ele conselho,

que lhe desse entendimento,

e lhe ensinasse o caminho

do juízo,

e lhe ensinasse conhecimento,

e lhe mostrasse o caminho

do entendimento?

15 Eis que as nações são consideradas por ele

como a gota de um balde,

e como o miúdo

das balanças;

eis que ele levanta as ilhas

como a uma coisa

pequeníssima.

16 Nem todo o Líbano basta

para o fogo,

nem os seus animais bastam

para holocaustos.

17 Todas as nações são

como nada perante ele;

ele as considera menos do

que nada e como uma coisa .

18 A quem, pois,

fareis semelhante a Deus,

ou com

que o comparareis?

19 O artífice funde a imagem,

e o ourives a cobre

de ouro, e forja

para ela cadeias de prata.

20 O empobrecido, que

não pode oferecer tanto,

escolhe madeira que não se apodrece;

artífice sábio busca,

para gravar uma imagem

que não se pode mover.

21 Porventura

não sabeis? Porventura

não ouvis,

ou desde o princípio

não se vos notificou,

ou não atentastes

para os

fundamentos

da terra?

22 Ele é o que está assentado

sobre o círculo da terra,

cujos moradores são

para ele como gafanhotos;

é ele o que estende os céus

como cortina,

e os desenrola como tenda,

para neles habitar;

23 O que reduz a nada os príncipes,

e torna

em coisa os juízes

da terra.

24 E mal se tem plantado,

mal se tem semeado,

e mal se tem enraizado

na terra o seu tronco,

se secam,

quando ele sopra sobre eles,

e um tufão os leva

como a pragana.

25 A quem, pois,

me fareis semelhante,

para que eu lhe seja

igual? Diz o Santo.

26 Levantai ao alto os vossos olhos,

e vede quem criou estas coisas;

foi aquele

que faz sair o exército delas segundo o seu número;

ele as chama a todas pelos seus nomes;

por causa da grandeza

das suas forças,

e porquanto é forte em poder,

nenhuma delas

faltará.

27 Por que dizes, ó Jacó,

e tu falas, ó Israel:

O meu caminho está encoberto

ao Senhor,

e o meu juízo passa despercebido

ao meu Deus?

28 Não sabes, não ouviste

que o eterno Deus, o Senhor,

o Criador dos fins da terra,

nem se cansa

nem se fatiga? É insondável

o seu entendimento.

29 força ao cansado,

e multiplica as forças ao

que não tem nenhum vigor.

30 Os jovens se cansarão

e se fatigarão,

e os moços certamente cairão;

31 Mas os que esperam

no Senhor renovarão as forças,

subirão com asas como águias;

correrão, e não se cansarão;

caminharão, e não se fatigarão.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também