Te Kauwhautanga ki a Papurōna
1 Ko te poropititanga mō Papurōna i kitea e Ihāia tama a Āmoho.
2 Whakaarahia he kara ki runga ki te maunga horehore,
kia rahi te reo ki a rātou;
tāwhiritia atu te ringa kia haere mai ai rātou ki roto
ki ngā kūwaha o ngā rangatira.
3 Kua oti āku i whakatapu ai te whakahau,
kua karangatia anō hoki e ahau āku mārohirohi ki tōku riri,
arā āku e whakamanamana nui nei.
4 Ko te haruru o te huihui i runga i ngā maunga,
tōna rite kei tō te iwi nui!
He haruru, he ngangau nō te huihui
o ngā kīngitanga o ngā iwi!
E whakatakā ana e Ihowā o ngā mano
te ope mō te whawhai.
5 E haere mai nei rātou i tawhiti,
i te pito o te rangi,
a Ihowā me ngā patu a tōna riri,
ki te whakangaro i te whenua katoa!
6 Auē koutou, kua tata hoki te rā o Ihowā;
tērā e puta mai, ānō he whakangaromanga nā te Kaha Rawa!
7 Nō reira ka ngoikore ngā ringa katoa,
ka ngohe noa iho ngā ngākau katoa o ngā tāngata.
8 Ka ohorere anō rātou,
mau pū i te mamae, i te whakapōuri;
ko tō rātou mamae koia anō kei tō te wahine e whakawhānau ana.
Ka mīharo rātou tētahi ki tētahi,
ā, ko ō rātou mata, ānō he mura ahi.
9 Nanā, e haere mai nei te rā o Ihowā,
he kino, he riri, he whakatakariri e mura ana;
hei whakaururua i te whenua,
hei whakangaro atu hoki i reira i ōna tāngata hara.
10 Ko ngā whetū hoki o te rangi, ko ngā kāhui whetū anō hoki o reira,
kāhore e hōmai i tō rātou mārama.
Ka pōuri noa iho te rā i tōna haerenga mai,
kore ake hoki e titi te atarau.
11 Ka whiua anō e ahau te ao mō tō rātou kino,
te hunga kino hoki, mō tō rātou hē;
ka whakamutua hoki e ahau te whakapehapeha o te hunga whakakake,
ka whakahokia iho anō ki raro te whakapehapeha o te hunga kino.
12 Ka meinga anō e ahau kia nui atu te utu mō te tangata i tō te kōura pai;
āe rā, he tangata, kia nui atu i tō te kōura parakore o Ōpira.
13 Nā reira ka meinga e ahau ngā rangi kia wiri,
ka ruperupea atu anō te whenua i tōna wāhi,
he riri nō Ihowā o ngā mano,
he rā anō e mura ai tōna riri.
14 Ā, ka rite ki te anaterope e whāia ana,
ki ngā hipi kāhore nei ō rātou kaihuihui,
ka tahuri rātou ki tōna iwi, ki tōna iwi,
ka rere ki tōna whenua, ki tōna whenua.
15 Ko te hunga katoa e kitea ana, ka werohia;
ko te hunga katoa e hopukia ana, ka hinga i te hoari.
16 Ka tāia iho hoki ā rātou kōhungahunga
i tā rātou tirohanga;
ka pāhuatia ō rātou whare,
ka moea anō ā rātou wāhine.
17 Tēnei ahau te whakaoho atu nei i ngā Meri ki a rātou,
he hunga e kore nei e whakaaro ki te hiriwa;
nā, ko te kōura, e kore e matenuitia e rātou.
18 Ka tāia iho anō hoki ngā taitamariki e ā rātou kōpere, mongamonga noa;
e kore anō e tohungia ngā hua o te kōpū;
e kore ō rātou kanohi e manawapā ki ngā tamariki.
19 Ā, ko Papurōna, ko te korōria o ngā kīngitanga,
ko te mea ātaahua whakahirahira a ngā Karari,
tērā ia e rite ki tā te Atua hurihanga
i Horoma, i Komora.
20 E kore e nohoia ā ake ake,
e kore e waiho hei kāinga ā tēnā whakatupuranga, tēnā whakatupuranga;
e kore anō e whakatūria e te Ārapi tōna tēneti ki reira;
e kore anō a reira e waiho e ngā hēpara hei takotoranga mō ā rātou kāhui.
21 Engari, hei takotoranga a reira mō ngā kurī mohoao o te koraha;
ka kī hoki ō rātou whare i ngā kararehe pōuri;
ā, ka nohoia a reira e ngā otereti,
ka waiho hoki hei tūpekepeketanga mō ngā mea āhua koati.
22 Ka tangi anō hoki ngā wuruhi i roto i ō rātou whare kīngi,
me ngā kurī mohoao i roto i ō rātou whare ātaahua;
kua tata mai hoki tōna wā,
e kore anō ōna rā e roa.
Profecia proferida contra a Babilônia
1 Peso de Babilônia, que viu Isaías, filho de Amós.
2 Alçai uma bandeira
sobre o monte elevado,
levantai a voz para eles;
acenai-lhes com a mão,
para que entrem pelas
portas dos nobres.
3 Eu dei ordens aos meus
santificados;
sim, já chamei os meus poderosos
para executarem a minha ira,
os que exultam com
a minha majestade.
4 Já se ouve a gritaria da multidão
sobre os montes,
como a de muito povo;
o som do rebuliço de reinos
e de nações congregados. O Senhor
dos Exércitos passa em
revista o exército de guerra.
5 Já vem de uma terra remota,
desde a extremidade do céu,
o Senhor, e os instrumentos
da sua indignação,
para destruir toda aquela terra.
6 Clamai, pois,
o dia do Senhor está perto;
vem do Todo-Poderoso
como assolação.
7 Portanto, todas as
mãos se debilitarão,
e o coração de todos
os homens se desanimará.
8 E assombrar-se-ão,
e apoderar-se-ão deles dores
e ais, e se angustiarão,
como a mulher com dores
de parto; cada um se
espantará do seu próximo;
os seus rostos serão
rostos flamejantes.
9 Eis que vem o dia do Senhor,
horrendo, com furor e ira ardente,
para pôr a terra em assolação,
e dela destruir os pecadores.
10 Porque as estrelas dos céus
e as suas constelações
não darão a sua luz;
o sol se escurecerá ao nascer,
e a lua não resplandecerá
com a sua luz.
11 E visitarei
sobre o mundo a maldade,
e sobre os ímpios a
sua iniquidade;
e farei cessar a arrogância
dos atrevidos,
e abaterei a soberba dos tiranos.
12 Farei que o homem seja
mais precioso do que o ouro puro,
e mais raro do
que o ouro fino de Ofir.
13 Por isso farei estremecer
os céus; e a terra
se moverá do seu lugar,
por causa do furor
do Senhor dos Exércitos,
e por causa do dia
da sua ardente ira.
14 E cada um será como a corça
que foge, e como a ovelha
que ninguém recolhe;
cada um voltará para o seu povo,
e cada um fugirá
para a sua terra.
15 Todo o que for achado
será transpassado;
e todo o que se unir
a ele cairá à espada.
16 E suas crianças serão despedaçadas
perante os seus olhos;
as suas casas serão saqueadas,
e as suas mulheres violadas.
17 Eis que eu despertarei
contra eles os medos,
que não farão caso da prata,
nem tampouco desejarão ouro.
18 E os seus arcos despedaçarão
os jovens,
e não se compadecerão do
fruto do ventre;
os seus olhos não pouparão aos filhos.
19 E Babilônia, o ornamento dos reinos,
a glória e a soberba dos caldeus,
será como Sodoma e Gomorra,
quando Deus as transtornou.
20 Nunca mais será habitada,
nem nela morará alguém
de geração em geração;
nem o árabe armará ali
a sua tenda,
nem tampouco os pastores ali
farão deitar os seus rebanhos.
21 Mas as feras do deserto
repousarão ali,
e as suas casas se encherão
de horríveis animais;
e ali habitarão os avestruzes,
e os sátiros pularão ali.
22 E os animais selvagens das
ilhas uivarão em suas casas vazias,
como também os chacais nos seus
palácios de prazer;
pois bem perto já vem
chegando o seu tempo,
e os seus dias não se prolongarão.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!