Pular para o conteúdo
Publicidade

Isaías 41

ACF

Te Kupu Tūturu i a Īharaira

1 "Whakarongoa i tōku aroaro, e ngā motu;

ā, kia puta hou mai he kaha ngā iwi;

me neke mai rātou, ā, me kōrero rātou;

tātou tahi me whakatata ki te whakawā.

2 "wai i whakaara ake tētahi i te rāwhiti,

i karangatia e ia i runga i te tika ki tōna waewae?

Hōmai ana e ia ngā iwi ki tōna aroaro,

meinga ana ia e ia hei rangatira ngā kīngi;

hōmai ana rātou e ia ānō he puehu ki tāna hoari,

ānō he kakau wīti e āia ana, ki tāna kōpere.

3 Whāia ana rātou e ia, haere ora atu ana ia;

āe , i te ara kīhai i haerea e ōna waewae.

4 wai oti tēnei i mahi,

kārangaranga ai i ngā whakatupuranga mai i te tīmatanga!

Ko ahau, ko Ihowā, ko te tīmatanga,

ā, kei ngā whakamutunga, ko ahau nei."

5 I kite ngā motu, ā, wehi ana,

pairi noa iho ngā pito o te whenua,

whakatata ana, haere mai ana.

6 Uru ana rātou ki te mahi a tōna hoa, a tōna hoa,

me rātou ki tōna tuakana, ki tōna teina, "Kia māia!"

7 , kei te whakatenatena te kāmura i te kaitahu kōura,

te kaiwhakamāeneene ki te hama,

i te tangata e patu ana ki te paepae,

ko tāna kupu te whakapiringa, "Kei te pai";

, whakaūkia ana e ia ki te whao, taea te whakanekeneke.

8 "Ko koe, e Īharaira, ko tāku pononga, ko Hākopa,

ko tāku i whiriwhiri ai,

ko te uri o tāku i aroha ai, o Āperahama;

9 ko tāku anō i tango mai ai i ngā pito o te whenua;

he mea karanga nei hoki koe nāku i roto i ōna tōpito;

ko tāku kupu hoki ki a koe, Ko koe tāku pononga;

he mea whiriwhiri koe nāku, kāhore koe e makā atu e ahau.

10 Kaua e wehi; kei a koe nei hoki ahau;

kaua anō e tirotiro; ko ahau nei hoki tōu Atua.

Māku koe e whakakaha, āe , māku koe e āwhina,

ka tautokona ake anō koe e te ringa matau o tōku tika.

11 "Nanā, ka whakamā, ka numinumi kau

te hunga katoa e riri ana ki a koe;

ka rite ki te kāhore;

ka ngaro te hunga e ngangare ana ki a koe.

12 Ka rapua rātou, ōu hoariri, e koe,

ā, e kore e kitea;

ko te hunga i whawhai ki a koe,

ka rite ki te kāhore, ki te mōtī noa iho.

13 te mea ko ahau, ko Ihowā, ko tōu Atua,

kei te pupuri i tōu matau,

kei te mea ki a koe, Kaua e wehi;

ko ahau hei whakauru mōu.

14 Kaua e wehi, e te kutukutu, e Hākopa,

e ngā tāngata o Īharaira;

māku koe e āwhina, e ai Ihowā,

tōu kaihoko," te Mea Tapu o Īharaira.

15 "Nanā, kua meinga koe e ahau hei patu wīti,

koi tonu, hou tonu, he whai niho;

ka patua e koe ngā maunga, ā, ngotangota noa;

ko ngā pukepuke, ka meinga e koe kia rite ki te pāpapa.

16 Rererere ana rātou i a koe, kāhakina tonutia atu e te hau,

tītaritaria ake rātou e te paroro.

Ko koe ia ka hari ki a Ihowā,

ka whakamanamana, ki te Mea Tapu o Īharaira.

17 "E rapu ana ngā ware, ngā rawakore i te wai,

ā, kāhore kau,

ake ō rātou arero i te matewai;

ka rongo ahau, a Ihowā, ki rātou;

e kore ahau, te Atua o Īharaira, e whakarere i a rātou.

18 Ka whakapuaretia e ahau he awa ki ngā wāhi tiketike,

he puna wai i waenganui i ngā raorao;

ka meinga e ahau te koraha hei hārotoroto wai,

te whenua maroke hei pupūtanga wai.

19 Ka whakatōkia e ahau te koraha ki te hīta,

ki te kōwhai, ki te ramarama, ki te rākau hinu;

ka i ahau te kauri ki te tītōhea,

te rimu, rātou tahi anō ko te ake;

20 kia kite ai rātou, kia mōhio ai,

kia mahara ai, kia mātau ngātahi ai,

he mea mahi tēnei te ringa o Ihowā;

te Mea Tapu o Īharaira tēnei i hanga."

Te Huakore o ngā Whakapakoko

21 "Kawea mai koutou totohe," e ai Ihowā.

"Whakaputaina mai ā koutou kupu kaha," e ai te Kīngi o Hākopa.

22 "Me whakaputa mai e rātou, ā, me whakaatu mai

ki a tātou ngā mea meāke pono mai.

Whakaaturia mai e koutou ngā mea o te tuatahi,

he pēhea rānei, kia whakaaroarohia ai e tātou,

kia mōhiotia ai rātou mutunga iho;

kōrerotia rānei ki a tātou ngā mea e puta ā mua.

23 Whakaaturia ngā mea e haere ake ana i muri,

kia mōhio ai mātou he atua koutou;

tēnā , mahia he pai, he kino rānei,

kia wehi ai mātou, kia kite ngātahi ai.

24 Nanā, te kāhore koutou,

ko ā koutou mahi te kāhore rawa;

he mea whakarihariha te tangata nāna koutou i whiriwhiri.

25 "Kua oho mai i ahau tētahi i te raki, ā, kua tae mai ia;

te rerenga mai o te tētahi e karanga ana ki tōku ingoa.

Ko tōna taenga mai ki ngā rangatira, ānō e eke ana ki te paru pokepoke,

ānō ko te kaihanga rīhi e takatakahi ana i te paru.

26 wai i whakaatu mai i te tīmatanga, kia mōhio ai tātou?

wai i ngā onamata, tātou ake, He tika tāna?

Āe , kīhai i whakaaturia e tētahi, āe , kīhai i kōrerotia e tētahi,

kīhai anō tētahi i rongo i ā koutou kōrero.

27 Māku te kupu tuatahi ki Hiona, Nanā, tēnei rātou;

ā, ka hoatu e ahau ki Hiruhārama he kaikawe i te rongo pai.

28 I titiro anō ahau, ā, kāhore he tangata;

, i roto i ēnei katoa kāhore he kaiwhakatakoto whakaaro

hei whakahoki kupu mai i tāku uinga ki a rātou.

29 Nanā, ko rātou katoa he horihori kau;

he kore noa iho ā rātou mahi;

ko ā rātou whakapakoko whakarewa he hau, he mea tikangakore."

O Senhor promete salvar o povo de Israel

1 Calai-vos perante mim,

ó ilhas,

e os povos renovem as forças;

cheguem-se, e então falem;

cheguemo-nos

juntos a juízo.

2 Quem suscitou

do oriente o justo

e o chamou

para o seu ? Quem deu as nações

à sua face e o fez dominar

sobre reis? Ele os entregou

à sua espada como o

e como pragana arrebatada

pelo vento

ao seu arco.

3 Ele os persegue e passa

em paz,

por uma vereda por onde os seus

pés nunca tinham caminhado.

4 Quem operou e fez isto,

chamando as gerações desde o princípio? Eu o Senhor,

o primeiro,

e com

os últimos eu mesmo.

5 As ilhas o viram,

e temeram; os fins

da terra tremeram;

aproximaram-se, e vieram.

6 Um ao outro ajudou,

e ao seu irmão disse: Esforça-te.

7 E o artífice animou ao ourives,

e o que alisa com o martelo

ao que bate na bigorna,

dizendo da coisa soldada:

Boa é. Então com pregos a firma,

para que

não venha a mover-se.

8 Porém tu, ó Israel,

servo meu, tu Jacó,

a quem elegi descendência

de Abraão, meu amigo;

9 Tu a quem tomei desde os fins

da terra,

e te chamei dentre os seus mais excelentes,

e te disse:

Tu és o meu servo,

a ti escolhi

e nunca te rejeitei.

10 Não temas, porque eu sou contigo;

não te assombres,

porque eu sou teu Deus;

eu te fortaleço,

e te ajudo,

e te sustento com a destra

da minha justiça.

11 Eis que, envergonhados

e confundidos serão todos os

que se indignaram contra ti;

tornar-se-ão em nada,

e os que contenderem contigo,

perecerão.

12 Buscá-los-ás, porém

não os acharás;

os que pelejarem contigo,

tornar-se-ão em nada,

e como coisa que não é nada,

os que guerrearem contigo.

13 Porque eu, o Senhor teu Deus,

te tomo pela tua mão direita;

e te digo: Não temas,

eu te ajudo.

14 Não temas, tu verme

de Jacó, povozinho

de Israel; eu te ajudo,

diz o Senhor,

e o teu redentor é o Santo

de Israel.

15 Eis que farei

de ti um trilho novo,

que tem dentes agudos;

os montes trilharás

e moerás;

e os outeiros tornarás

como a pragana.

16 Tu os padejarás

e o vento os levará,

e o redemoinho os espalhará;

mas tu te alegrarás

no Senhor e te gloriarás

no Santo de Israel.

17 Os aflitos

e necessitados buscam águas,

e não ,

e a sua língua se seca de sede;

eu o Senhor os ouvirei,

eu, o Deus de Israel

não os

desampararei.

18 Abrirei rios em lugares altos,

e fontes no meio dos vales;

tornarei o deserto em lagos

de águas, e a terra seca

em mananciais de água.

19 Plantarei no deserto o cedro,

a acácia, e a murta, e a oliveira;

porei no ermo juntamente a faia,

o pinheiro e o álamo.

20 Para que todos vejam,

e saibam, e considerem,

e juntamente entendam que a mão

do Senhor fez isto,

e o Santo de Israel o criou.

O Senhor confronta os deuses

21 Apresentai a vossa demanda,

diz o Senhor;

trazei as vossas firmes razões,

diz o Rei de Jacó.

22 Tragam e anunciem-nos as coisas

que hão de acontecer;

anunciai-nos as coisas passadas,

para que atentemos

para elas,

e saibamos o fim delas;

ou fazei-nos ouvir

as coisas futuras.

23 Anunciai-nos as coisas

que ainda hão de vir,

para que saibamos

que sois deuses;

ou fazei bem,

ou fazei mal, para que

nos assombremos,

e juntamente o vejamos.

24 Eis que sois menos do

que nada

e a vossa obra é menos

do que nada;

abominação é quem vos escolhe.

25 Suscitei a um do norte,

e ele de vir;

desde o nascimento do sol invocará o meu nome;

e virá sobre os príncipes,

como sobre o lodo e,

como o oleiro pisa o barro,

os pisará.

26 Quem anunciou isto desde o princípio,

para que o possamos saber,

ou desde antes,

para que digamos:

Justo é? Porém

não quem anuncie,

nem tampouco quem manifeste,

nem tampouco

quem ouça

as vossas palavras.

27 Eu sou o que primeiro direi a Sião:

Eis que ali estão;

e a Jerusalém darei um anunciador

de boas novas.

28 E quando olhei,

não havia ninguém;

nem mesmo entre estes,

conselheiro algum havia a quem perguntasse

ou que me

respondesse palavra.

29 Eis que todos são vaidade;

as suas obras não são coisa alguma;

as suas imagens

de fundição são vento e confusão.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também