He Hīmene Kotinga
Ki te tino kaiwhakatangi. He hīmene, he waiata nā Rāwiri.
1 E tāria ana koe, e te Atua, e te whakamoemiti i Hiona;
ā, ka whakamanā te kupu taurangi ki a koe.
2 E te kaiwhakarongo īnoi,
e haere ngā kikokiko katoa ki a koe.
3 E kaha ake ana i ahau ngā kino;
ā mātou mahi tutū, māu ēnā e hīpoki.
4 Ka hari te tangata e whiriwhiria e koe,
e meatia e koe kia tata atu ki a koe,
kia noho i roto i ōu marae.
Ka mākona mātou i te pai o tōu whare,
o tōu temepara tapu.
5 He mea whakawehi, he tapu, tāu utu kupu ki a mātou,
e te Atua o tō mātou whakaoranga,
e te okiokinga o ngā pito katoa o te whenua,
o te hunga hoki i tawhiti i runga o te moana;
6 e whakaū nei i ngā maunga, he kaha hoki nōna;
tōna whītiki nei he kaha.
7 E whakamārie nei i te haruru o ngā moana,
i te haruru o ō rātou ngaru, i te ngangau hoki o ngā iwi.
8 Ka wehi anō ki āu tohu te hunga e noho ana i ngā pito rawa;
hari ana i a koe ngā pūtake o te ata, o te ahiahi.
9 E tirotirohia ana e koe te whenua,
e whakamākūkūria ana,
e whakamōmonatia nuitia ana e koe;
kī tonu te awa o te Atua i te wai;
oti rawa ake te whakapai e koe,
kua rite mai i a koe he wīti mō aua wāhi.
10 Mākūkū rawa i a koe ōna moa,
pē ana i a koe ōna tupuke;
e whakangāwaritia ana e koe ki ngā ua;
e manaakitia ana e koe tōna pihinga ake.
11 E karaunatia ana e koe te tau ki tōu pai;
e māturuturu ana hoki te mōmonatanga o ōu ara.
12 E māturuturu ana ki ngā wāhi kai o te koraha;
ā, whītikiria ana ngā pukepuke ki te koa.
13 He hipi te kākahu o ngā wāhi kai;
ngaro ana ngā raorao i te wīti.
Hāmama ana rātou i te hari, waiata ana.
Louvor pelas colheitas
Ao mestre de canto. De Davi. Cântico
1 A ti, ó Deus, espera o louvor em Sião,
e a ti
se pagará o voto.
2 Ó tu que ouves as orações,
a ti virá toda a carne.
3 Prevalecem as iniquidades contra mim;
porém tu
limpas as nossas
transgressões.
4 Bem-aventurado aquele a quem
tu escolhes,
e fazes chegar
a ti, para que habite em teus átrios;
nós seremos fartos
da bondade da tua casa e
do teu santo templo.
5 Com coisas tremendas em justiça nos responderás, ó Deus da nossa salvação;
tu és a esperança
de todas as extremidades
da terra,
e daqueles
que estão longe
sobre o mar.
6 O que pela sua força
consolida os montes,
cingido de fortaleza;
7 O que aplaca o ruído dos mares, o ruído das suas ondas,
e o tumulto
dos povos.
8 E os que habitam nos fins
da terra temem os teus sinais;
tu fazes alegres
as saídas
da manhã
e da tarde.
9 Tu visitas a terra, e a refrescas;
tu a enriqueces grandemente com o rio de Deus,
que está cheio de água;
tu lhe preparas o trigo,
quando assim a
tens preparada.
10 Enches de água os seus sulcos;
tu lhe aplanas as leivas;
tu a amoleces com a muita chuva;
abençoas as suas novidades.
11 Coroas o ano com a tua bondade,
e as tuas veredas destilam gordura.
12 Destilam sobre os pastos do deserto,
e os outeiros os cingem
de alegria.
13 Os campos se vestem de rebanhos,
e os vales se cobrem de trigo;
eles se regozijam
e cantam.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!