He Tangi mō te Whakaoranga mai i te Pēhinga
Ki te tino kaiwhakatangi. Hohanimi. Nā Rāwiri.
1 Whakaorangia ahau e te Atua,
ka tae mai hoki ngā wai ki roto ki tōku wairua.
2 Ka tapoko ahau ki te oru hōhonu,
ki te wāhi kāhore nei he tūnga;
kua tae ahau ki ngā wai hōhonu,
ngaro iho ahau i ngā waipuke.
3 Kua ruwha ahau i tāku tangi;
kua maroke tōku korokoro.
Pakoko kau ōku kanohi i ahau
e tatari nei ki tōku Atua.
4 Tini kē i ngā makawe o tōku mātenga
te hunga e kino noa ana ki ahau;
he kaha rawa te hunga e mauāhara noa ana ki ahau,
e mea nei kia whakamatea ahau.
Utua ana e ahau i reira
ngā mea kīhai i tangohia e ahau.
5 E te Atua, e mātau ana koe ki tōku kūware;
kāhore hoki ōku hē e ngaro i a koe.
6 E te Ariki, e Ihowā o ngā mano
kaua te hunga e tatari ana ki a koe e whakamā i ahau;
e te Atua o Īharaira,
kei numinumi kau i ahau
te hunga e rapu ana i a koe.
7 Mōu hoki ahau i waiho ai hei tāwainga;
ngaro iho tōku mata i te whakamā.
8 He tangata kē ahau ki ōku hoa ake;
hei tautangata ki ngā tama a tōku whaea.
9 Ka pau hoki ahau i te aroha ki tōu whare;
kua tau anō ki ahau ngā tāwai a te hunga e tāwai ana ki a koe.
10 I ahau i tangi, i whakatiki hei whiu i tōku wairua,
ka waiho tēnā hei tāwainga mōku.
11 I kākahu hoki ahau i te kākahu taratara mōku,
ā, i waiho hei whakatauki mā rātou.
12 Kei te kōrero kino mōku te hunga e noho ana i te kūwaha;
waiatatia ana ahau e te hunga haurangi wāina.
13 Ko ahau ia, ki a koe tāku īnoi, e Ihowā,
i te wā e manakohia ai;
whakahokia mai he kupu ki ahau, e te Atua,
i runga i te nui o tōu aroha,
o te pono o tāu whakaoranga.
14 Whakaorangia ahau i roto i te oru,
kei toremi;
kia ora ahau i te hunga e kino ana ki ahau,
i ngā wai hōhonu anō hoki.
15 Kei ngaro ahau i te waipuke,
kei horomia e te rire;
kei kopia anō te waha o te poka ki runga ki ahau.
16 E Ihowā whakahokia mai he kupu ki ahau;
he pai hoki tōu atawhai:
tahuri mai ki ahau, kia rite ki te nui o āu arohatanga.
17 Ā, kaua e hunā tōu mata ki tāu pononga;
e pōuri ana hoki ahau:
hohoro te whakahoki kupu mai ki ahau.
18 Whakatata mai ki tōku wairua, hokona;
whakaorangia ahau, e mahi nei ōku hoariri.
19 E mātau ana koe ki tōku tāwainga,
ki tōku whakamā, ki tōku numinumi;
tōu aroaro ōku hoariri katoa.
20 Marū noa tōku ngākau i te tāwai;
ā, kī tonu ahau i te pōuri;
i titiro ahau ki tētahi hei aroha mai, ā, kore ake;
ki ētahi hei whakamārie, ā, kīhai i kitea.
21 I hōmai he au hei kai māku;
i tōku matewaitanga anō i whakainumia ahau ki te winika.
22 Kia meinga tā rātou tēpu i tō rātou aroaro hei māhanga;
hei rore hoki i tō rātou wā rangimārie.
23 Kia whakapōuritia ō rātou kanohi, kei kite rātou;
kia wiri tonu hoki ō rātou hope.
24 Ringihia atu tōu riri ki runga ki a rātou,
kia mau hoki rātou i tōu ārita, i tōu weriweri.
25 Kia ururuatia tō rātou nohoanga;
kaua tētahi e noho ki ō rātou tēneti.
26 Mō rātou i tūkino i te tangata i whiua nei e koe;
ā, kōrerotia ana e rātou te pōuri o te hunga i werohia e koe.
27 Tāpiritia he kino ki runga ki tō rātou kino;
kaua hoki rātou e tukua kia tomo ki tōu tika.
28 Kia murua atu rātou i te pukapuka o te ora,
kaua anō e tuhituhia ki roto ki te hunga tika.
29 Ko ahau ia, he rawakore, he pōuri;
kia whakateiteitia ake ahau, e te Atua, e tāu whakaoranga.
30 Ka whakamoemiti tāku waiata ki te ingoa o te Atua,
ka whakanui anō tāku whakawhetai i a ia.
31 Pai rawa tēnei ki a Ihowā i te pūru,
i te kau, i te mea whai haona, whai maikuku.
32 Kua kite te hunga māhaki, kua hari;
ka ora anō ō koutou ngākau,
e te hunga e rapu nei i te Atua.
33 Nō te mea ka rongo a Ihowā ki ngā rawakore,
e kore anō e whakahāwea ki āna herehere.
34 Kia whakamoemiti te rangi me te whenua ki a ia,
ngā moana, me ngā mea katoa e tere ana i roto.
35 Nō te mea tērā e whakaorangia e te Atua a Hiona,
ka hangā anō e ia ngā pā o Hūrā;
ā, ka noho rātou ki reira, ka riro hoki a reira i a rātou;
36 ā, ka nohoia a reira e ngā uri o āna pononga;
hei kāinga tupu anō a reira mō te hunga e aroha ana ki tōna ingoa.
Um clamor de angústia
Ao mestre de canto, segundo a melodia "Os lírios". De Davi
1 Livra-me, ó Deus,
pois as águas entraram
até à minha alma.
2 Atolei-me em profundo lamaçal,
onde se
não pode estar em pé;
entrei na profundeza das águas,
onde a corrente
me leva.
3 Estou cansado de clamar;
a minha garganta se secou;
os meus olhos desfalecem
esperando o meu Deus.
4 Aqueles que me odeiam
sem causa são mais do que os cabelos da minha cabeça;
aqueles que
procuram destruir-me,
sendo injustamente
meus inimigos,
são poderosos;
então restituí
o que
não furtei.
5 Tu, ó Deus, bem conheces a minha estultice;
e os meus pecados
não te são
encobertos.
6 Não sejam envergonhados por minha causa aqueles que esperam em ti,
ó Senhor,
Deus dos Exércitos;
não sejam confundidos
por minha causa
aqueles que te buscam,
ó Deus
de Israel.
7 Porque por amor de ti tenho suportado afrontas;
a confusão
cobriu o meu
rosto.
8 Tenho-me tornado um estranho para com meus irmãos,
e um desconhecido
para com os filhos
de minha mãe.
9 Pois o zelo da tua casa me devorou,
e as afrontas
dos que te afrontam caíram
sobre mim.
10 Quando chorei,
e castiguei com jejum a minha alma,
isto se me tornou em afrontas.
11 Pus por vestido um saco,
e me fiz um provérbio
para eles.
12 Aqueles que se assentam à porta falam contra mim;
e fui o
cântico dos
bebedores de bebida
forte.
13 Eu, porém, faço a minha oração a ti,
Senhor,
num tempo aceitável;
ó Deus,
ouve-me segundo a grandeza da tua misericórdia,
segundo a verdade da tua salvação.
14 Tira-me do lamaçal, e não me deixes atolar;
seja eu livre
dos que me odeiam,
e das profundezas
das águas.
15 Não me leve a corrente das águas,
e não me absorva
ao profundo,
nem o poço
feche a
sua boca
sobre mim.
16 Ouve-me, Senhor,
pois boa é a tua misericórdia.
Olha para mim
segundo a tua
muitíssima piedade.
17 E não escondas o teu rosto
do teu servo,
porque estou angustiado;
ouve-me depressa.
18 Aproxima-te da minha alma, e resgata-a;
livra-me por
causa dos meus
inimigos.
19 Bem tens conhecido a minha afronta,
e a minha vergonha, e a minha confusão;
diante de ti estão
todos os meus adversários.
20 Afrontas me quebrantaram o coração, e estou fraquíssimo;
esperei por alguém
que tivesse compaixão,
mas não
houve nenhum;
e por consoladores,
mas não os achei.
21 Deram-me fel por mantimento,
e na minha sede me
deram a beber vinagre.
22 Torne-se-lhes a sua mesa diante deles em laço,
e a prosperidade
em armadilha.
23 Escureçam-se-lhes os seus olhos,
para que não vejam,
e faze com
que os seus lombos tremam constantemente.
24 Derrama sobre eles a tua indignação,
e prenda-os o ardor
da tua ira.
25 Fique desolado o seu palácio;
e não haja
quem habite nas suas tendas.
26 Pois perseguem àquele a quem feriste,
e conversam
sobre a dor daqueles a
quem chagaste.
27 Acrescenta iniquidade à iniquidade deles,
e não
entrem na tua
justiça.
28 Sejam riscados do livro dos vivos,
e não sejam
inscritos com os
justos.
29 Eu, porém, sou pobre e estou triste;
ponha-me a tua salvação,
ó Deus,
num alto retiro.
30 Louvarei o nome de Deus com um cântico,
e engrandecê-lo-ei
com ação
de graças.
31 Isto será mais agradável
ao Senhor do que boi,
ou bezerro que tem chifres
e unhas.
32 Os mansos verão isto, e se agradarão;
o vosso coração
viverá,
pois que buscais
a Deus.
33 Porque o Senhor ouve os necessitados,
e não despreza
os seus cativos.
34 Louvem-no os céus e a terra,
os mares
e tudo quanto neles se move.
35 Porque Deus salvará a Sião, e edificará as cidades de Judá;
para que habitem
ali e a
possuam.
36 E herdá-la-á a semente de seus servos,
e os
que amam o seu
nome habitarão nela.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!