1 "Ināianei ia e kataina mai ana ahau
e te hunga tamariki rawa i ahau,
e te hunga kīhai nei ahau i whakaae
kia uru ō rātou mātua ki roto ki ngā kurī o tāku kāhui.
2 Āe rā, hei aha māku te kaha o ō rātou ringa?
He hanga pirau nei hoki tō rātou koroheketanga.
3 Tūpuhi ana rātou i te rawakore, i te hemokai;
e ngau ana rātou i te oneone pakapaka,
i roto i te pōuritanga o te tūhea, o te ururua.
4 E whawhaki ana rātou i ngā marou i roto o ngā rākau ririki;
ā, ko ngā pakiaka hunipa hei kai mā rātou.
5 He mea pei atu rātou i roto i ngā tāngata;
e kārangarangatia ana rātou ānō he tāhae.
6 Me noho rawa atu rātou i ngā kapiti o ngā awaawa,
i ngā waro o te whenua, i ngā kāmaka.
7 Tangi ā-kāihe ana rātou i roto i ngā rākau ririki;
huihuia ana rātou ki raro i ngā ongaonga.
8 He tamariki rātou nā ngā kūware,
āe rā, he tamariki nā te hunga ingoakore;
he hunga i patua atu i runga i te whenua.
9 "Ināianei ia kua waiho ahau hei waiata mā rātou,
āe, hei whakatauki mā rātou.
10 E whakarihariha mai ana rātou ki ahau,
e neke rawa atu ana i ahau,
ā, kāhore e kaiponuhia e rātou te hūware ki tōku mata.
11 Kua oti hoki tāna aho te wewete e ia, ā e whakatupuria kinotia ana ahau e ia,
ā, kua tukua e rātou te paraire i tōku aroaro.
12 I te taha ki matau ka ara te marea;
tāia ana e rātou ōku waewae,
ā, ākina ana ngā ara o ā rātou whakangaromanga ki ahau.
13 E taka kino ana rātou i tōku ara,
e whakatupu ana i te hē mōku,
ā, kāhore he hoa mahi mō rātou.
14 Rite tonu ki te wai nui e pakaru mai ana tō rātou haerenga mai;
i taua whakangaromanga nei, huri mai ana rātou ki runga ki ahau.
15 Kua tahuri mai ngā whakawehi ki ahau,
e aru ana rātou i tōku whakaaro rangatira ānō he hau;
ko te whakahauora mōku, pahemo kē ana ānō he kapua.
16 "Nā, ināianei kua maringi tōku wairua i roto i ahau;
mau pū ahau i ngā rā o te tangi.
17 I te pō e werohia ana ōku wheua i roto i ahau;
kāhore hoki he okiokinga o ngā mamae e ngau nei i ahau.
18 He kaha nui nō tōku mate i āhua kē ai tōku kākahu;
e awhi nei i ahau, e pēnei ana me te whiri o tōku koti.
19 Kua makā ahau e ia ki te paru kua rite ahau ki te puehu, ki te pungarehu.
20 "E tangi ana ahau ki a koe, heoi kāhore koe e whakaō mai ki ahau;
e tū ana, heoi ka titiro kau mai koe ki ahau.
21 Kua huri kē, kua kino tāu mahi ki ahau;
ko te kaha o tōu ringa kei te tūkino i ahau.
22 Kua hāpainga ake ahau e koe ki te hau,
ā, meinga ana tērā e koe hei hōiho mōku;
ā, whakamōtītia iho ahau e koe i roto i te tūpuhi.
23 E mōhio ana hoki ahau tērā ahau e kawea e koe ki te mate,
ki te whare hoki i whakaritea mō te hunga ora katoa.
24 "E kore anō ia tōna ringa e totoro iho ki te urupā;
ahakoa hei mate mōna ka mea ia ki te karanga,
he whakaaro ki ēnei mea.
25 Kīhai ianei ahau i tangi ki te tangata he mate nei tōna?
Kīhai rānei tōku wairua i pōuri ki te rawakore?
26 I ahau i tatari ai ki te pai, heoi kua tae mai te kino;
tūmanako atu ana ahau ki te mārama,
heoi kua tae mai te pōuri.
27 Ko ōku whēkau, me te mea e koropupū ana, tē āta takoto;
haukotia mai ana ahau e ngā rā o te tangi.
28 E hāereere pōuri ana ahau, kāhore he rā;
ko tāku whakatikanga ake i roto i te whakaminenga,
ka karanga āwhina.
29 Hei teina ahau ki ngā tarakona,
hei hoa mō ngā ruru.
30 Ko tōku kiri mangu tonu, e ngahoro ana i ahau,
kāia ana ōku wheua i te wera.
31 Nō reira i tahuri kē ai tāku hāpa ki te tangi,
me tāku ōkana ki te reo o te hunga e uhunga ana.
1 그러나 이제는 나보다 젊은 자들이 나를 기롱하는구나 그들의 아비들은 나의 보기에 나의 양떼 지키는 개 중에도 둘만하지 못한 자니라 2 그들은 장년의 기력이 쇠한 자니 그 손의 힘이 내게 무엇이 유익하랴 3 그들은 곧 궁핍과 기근으로 파리하매 캄캄하고 거친 들에서 마른 흙을 씹으며 4 떨기나무 가운데서 짠 나물도 꺾으며 대싸리 뿌리로 식물을 삼느니라 5 무리는 도적을 외침 같이 그들에게 소리지름으로 그들은 사람 가운데서 쫓겨나서 6 침침한 골짜기와 흙 구덩이와 바위 구멍에서 살며 7 떨기나무 가운데서 나귀처럼 부르짖으며 가시나무 아래 모여 있느니라 8 그들은 본래 미련한 자의 자식이요 비천한 자의 자식으로서 고토에서 쫓겨난 자니라 9 이제는 내가 그들의 노래가 되며 그들의 조롱거리가 되었고 10 그들은 나를 미워하여 멀리 하고 내 얼굴에 침 뱉기를 주저하지 아니하나니 11 이는 하나님이 내 줄을 늘어지게 하시고 나를 곤고케 하시매 무리가 내 앞에서 굴레를 벗었음이니라 12 그 낮은 무리가 내 우편에서 일어나 내 발을 밀뜨리고 나를 대적하여 멸망시킬 길을 쌓으며 13 도울 자 없는 그들이 내 길을 헐고 내 재앙을 재촉하는구나 14 성을 크게 파괴하고 그 파괴한 가운데로 몰려 들어 오는것 같이 그들이 내게로 달려드니 15 놀람이 내게 임하는구나 그들이 내 영광을 바람 같이 모니 내 복록이 구름 같이 지나갔구나
16 이제는 내 마음이 내 속에서 녹으니 환난날이 나를 잡음이라 17 밤이 되면 내 뼈가 쑤시니 나의 몸에 아픔이 쉬지 아니하는구나 18 하나님의 큰 능력으로 하여 옷이 추하여져서 옷깃처럼 내 몸에 붙었구나 19 하나님이 나를 진흙 가운데 던지셨고 나로 티끌과 재 같게 하셨구나 20 내가 주께 부르짖으오나 주께서 대답지 아니하시오며 내가 섰사오나 주께서 굽어보시기만 하시나이다 21 주께서 돌이켜 내게 잔혹히 하시고 완력으로 나를 핍박하시오며 22 나를 바람 위에 들어 얹어 불려가게 하시며 대풍 중에 소멸케 하시나이다 23 내가 아나이다 주께서 나를 죽게 하사 모든 생물을 위하여 정한 집으로 끌어 가시리이다 24 그러나 사람이 넘어질 때에 어찌 손을 펴지 아니하며 재앙을 당할 때에 어찌 도움을 부르짖지 아니하겠는가 25 고생의 날 보내는 자를 위하여 내가 울지 아니하였는가 빈궁한 자를 위하여 내 마음에 근심하지 아니하였는가 26 내가 복을 바랐더니 화가 왔고 광명을 기다렸더니 흑암이 왔구나 27 내 마음이 어지러워서 쉬지 못하는구나 환난날이 내게 임하였구나 28 나는 햇볕에 쬐지 않고 검어진 살을 가지고 걸으며 공회 중에 서서 도움을 부르짖고 있느니라 29 나는 이리의 형제요 타조의 벗이로구나 30 내 가죽은 검어져서 떨어졌고 내 뼈는 열기로하여 탔구나 31 내 수금은 애곡성이 되고 내 피리는 애통성이 되었구나