Publicidade

Neemias 5

RV
Ka Āwhinatia e Nehemia ngā Rawakore

1 Kātahi ka nui atu te karanga a te iwi, rātou ko ā rātou wāhine, he whakahē ō rātou tuākana, tēina, ngā Hūrai. 2 I reira hoki ētahi e mea ana, "Ko mātou, ko ā mātou tama, me ā mātou tamāhine, he tokomaha; tātou ki te hoko wīti, kia kai ai tātou, kia ora ai."

3 I reira hoki ētahi e ana, "Kua waiho ō mātou whenua, ā mātou māra wāina, ō mātou whare hei taunaha; tātou ki te hoko wīti te matekai."

4 Me ētahi hoki e ana, "Kua riro mai he moni tārewa i a mātou hei takoha me te kīngi; ko ō mātou whenua, ko ā mātou māra wāina te tarewatanga. 5 , rite tonu ō mātou kikokiko ki ngā kikokiko o ō mātou tuākana; rite tonu ā mātou tamariki ki ā rātou tamariki. Nanā, e whakaponongatia ana e mātou ā mātou tama me ā mātou tamāhine hei pononga, kua oti anō ētahi o ā mātou tamāhine te mea hei pononga, kāhore hoki ā mātou mea hei whakahoki mai; te mea kei ngā tāngata ō mātou whenua, ā mātou māra wāina."

6 , nui atu tōku riri i tōku rongonga i rātou karanga, i ēnei kupu. 7 Kātahi ka whakaaroaroa e tōku ngākau i roto i ahau, ā, ka totohe ahau ki ngā rangatira me ngā tāngata rarahi; i atu hoki ahau ki a rātou, "E tangohia ana e koutou he moni whakatupu i tōna teina, i tōna teina." , ana i ahau he hui nui hei whakahē rātou; 8 i mea anō ahau ki a rātou, "Kua poto mātou hei whakahoki mai i ō tātou tēina, i ngā Hūrai, kua oti nei te hoko ki ngā tauiwi, ā, ka hokona atu anō rānei e koutou ō koutou tuākana, tēina? Ka hokona rānei rātou ki a tātou?" Kātahi ka whakarongo kau rātou, kīhai hoki i kitea he kupu rātou.

9 I mea anō ahau, "Ehara tēnā i te mea pai e mea koutou. Kaua ianei koutou e haere i runga i te wehi ki tātou Atua? Kaua rānei e whakaaro ki te tāwai mai a ō tātou hoariri, a ngā tauiwi? 10 , ko ahau, ko ōku tēina, me āku tāngata, e tuku ana he moni, he wīti ki a rātou te moni whakatupu. Tēnā , kia whakarērea atu e tātou tēnei mahi tango i te moni whakatupu. 11 Tēnā, whakahokia atu ki a rātou i tēnei nei anō ō rātou whenua, ā rātou māra wāina, māra ōriwa, me ō rātou whare, me te wāhi whakarau o te moni, o te wīti, o te wāina, o te hinu, e tangohia nei e koutou i a rātou."

12 Kātahi rātou ka mai, "Me whakahoki atu e mātou, e kore anō e tonoa e mātou he mea i a rātou. Ka rite mātou e mea ai ki tāu i mai ."

Kātahi ka karangatia e ahau ngā tohunga, ā, ka meinga e ahau kia oati, tēnei kupu kia mahia. 13 I ruperupea anō e ahau te uma o tōku, me tāku anō, "Ko te tangata e kore e whakamana i tēnei kupu, kia pēnei Ihowā ruperupe i a ia i roto i tōna whare, i tāna mahi; kia rite anō ia ki tēnei te ruperupe, te takoto kau."

Ā, ka mai te huihui katoa, "Āmine," ka whakamoemiti anō rātou ki a Ihowā. , pērā tonu te mahi a te iwi.

Te Ngākau Oha o Nehemia

14 te anō i kīia ai ahau hei kāwana rātou ki te whenua o Hūrā, te rua tekau o ngā tau, ā tae noa ki te toru tekau rua o ngā tau o Kīngi Arataherehe, arā kotahi tekau rua tau, kāhore ahau, ōku tēina rānei, i kai i te taro kāwana. 15 Otiia ko ngā kāwana ō mua, ko ērā i mua i ahau, he taimaha rātou ki te iwi; i tangohia hoki e rātou he taro, he wāina, i a rātou, me ētahi hekere hiriwa e whā tekau. Āe , i whakatupu rangatira anō ā rātou tāngata ki te iwi. Kīhai ia ahau i pērā, i wehi hoki ki te Atua. 16 I uaua tonu anō ahau ki te mahi i tēnei taiepa, kīhai hoki mātou i hoko whenua mātou; i huihuia atu anō hoki āku tāngata katoa ki reira ki te mahi.

17 , kotahi rau e rima tekau i tāku tēpu, ngā Hūrai, ngā rangatira, hāunga ērā atu i haere mai nei ki a mātou i roto i ngā iwi i tētahi taha o mātou, i tētahi taha. 18 , ko ngā mea i takā māku i te kotahi, kotahi pūru, e ono hipi, he mea pai; i takā anō ētahi manu māku, ā, kotahi i roto i ngā kotahi tekau, ko ngā wāina katoa, tōna nui; ahakoa ko tēnei katoa, kīhai ahau i mea ki te taro kāwana, te mea he taimaha rawa te hereherenga o tēnei iwi.

19 Kia mahara mai ki ahau, e tōku Atua, te pai, kia rite ki āku mea katoa i mea ai ahau ki tēnei iwi.

1 ENTONCES fué grande el clamor del pueblo y de sus mujeres 5.1 Lv. 25.35,36.contra los Judíos sus hermanos.

2 Y había quien decía: Nosotros, nuestros hijos y nuestras hijas, somos muchos: hemos por tanto tomado grano para comer y vivir.

3 Y había quienes decían: Hemos empeñado nuestras tierras, y nuestras viñas, y nuestras casas, para comprar grano en el hambre.

4 Y había quienes decían: Hemos tomado prestado dinero para el 5.4 Esd. 4.13.tributo del rey, sobre nuestras tierras y viñas.

5 Ahora bien, nuestra carne es como la carne de nuestros hermanos, nuestros hijos como sus hijos; y he aquí que nosotros sujetamos nuestros hijos y 5.5 Ex. 21.7.nuestras hijas á servidumbre, y hay algunas de nuestras hijas sujetas: mas no hay facultad en nuestras manos para rescatarlas, porque nuestras tierras y nuestras viñas son de otros.

1 Reprensión de la usura.
2 Desinterés de Nehemías.

6 Y enojéme en gran manera cuando su clamor y estas palabras.

7 Medité lo entonces para conmigo, y reprendí á los principales y á los magistrados, y díjeles: 5.7 Ex. 22.25.¿Tomáis cada uno usura de vuestros hermanos? Y convoqué contra ellos una grande junta.

8 Y díjeles: 5.8 Lv. 25.48,49.Nosotros rescatamos á nuestros hermanos Judíos que habían sido vendidos á las gentes, conforme á la facultad que había en nosotros: ¿y vosotros aun vendéis á vuestros hermanos, y serán vendidos á nosotros? Y callaron, que no tuvieron qué responder.

9 Y dije: No es bien lo que hacéis, ¿no andaréis 5.9 Lv. 25.17,36,43.en temor de nuestro Dios, 5.9 cp. 4.4.por no ser el oprobio de las gentes enemigas nuestras?

10 También yo, y mis hermanos, y mis criados, les hemos prestado dinero y grano: relevémosles ahora de este gravamen.

11 Ruégoos que les devolváis hoy sus tierras, sus viñas, sus olivares, y sus casas, y la centésima parte del dinero y grano, del vino y del aceite que demandáis de ellos.

12 Y dijeron: Devolveremos, y nada les demandaremos; haremos así como dices. Entonces convoqué los sacerdotes, 5.12 Esd. 10.5.y juramentélos que harían conforme á esto.

13 Además 5.13 Hch. 18.6.sacudí mi vestido, y dije: Así sacuda Dios de su casa y de su trabajo á todo hombre que no cumpliere esto, y así sea sacudido y vacío. Y respondió toda la congregación: 5.13 cp. 8.6.¡Amén! Y alabaron á Jehová. Y el pueblo hizo conforme á esto.

14 También desde el día que me mandó el rey que fuese gobernador de ellos en la tierra de Judá, desde el año 5.14 cp. 2.1.veinte del rey Artajerjes hasta el año 5.14 cp. 13.6.treinta y dos, doce años, ni yo ni mis hermanos 5.14 ver. 18. 2 Ts. 3.8.comimos el pan del gobernador.

15 Mas los primeros gobernadores que fueron antes de , cargaron al pueblo, y tomaron de ellos por el pan y por el vino sobre cuarenta siclos de plata: á más de esto, sus criados se enseñoreaban sobre el pueblo; pero yo no hice así, á causa del temor de Dios.

16 También en la obra de este muro instauré mi parte, y no compramos heredad: y todos mis criados juntos estaban allí á la obra.

17 Además ciento y cincuenta hombres de los Judíos y magistrados, y los que venían á nosotros de las gentes que están en nuestros contornos, estaban á mi mesa.

18 Y lo que 5.18 1 R. 4.22.se aderezaba para cada día era un buey, seis ovejas escogidas, y aves también se aparejaban para , y cada diez días vino en toda abundancia: y con todo esto nunca requerí el pan del gobernador, porque la servidumbre de este pueblo era grave.

19 5.19 2 R. 20.3. cp. 13.14,22,31|NEH 13:14,22,31. Acuérdate de para bien, Dios mío, y de todo lo que hice á este pueblo.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_12-11-46-