Provérbios 12

1 Quem ama a disciplina ama o conhecimento,

mas aquele que odeia a repreensão é estúpido.

2 O homem bom obtém o favor do Senhor,

mas ele condena o que planeja maldades.

3 Ninguém consegue se firmar por meio da impiedade;

o justo, porém, jamais será extirpado.

4 A mulher de valor é a coroa do marido,

mas a de comportamento vergonhoso apodrece os ossos dele.

5 Há justiça nos planos do justo,

mas o conselho dos ímpios é enganoso.

6 As palavras dos ímpios são emboscadas mortais,

mas a fala dos justos os livrará.

7 Os ímpios são derrubados e desaparecem,

mas a casa dos justos permanece firme.

8 O homem é louvado pelo discernimento das suas palavras,

mas o que tem o coração perverso será desprezado.

9 Melhor é não ser ninguém e, ainda assim, ter quem o sirva

do que fingir ser alguém e não ter comida.

10 O justo cuida bem dos seus animais,

mas até os atos mais bondosos dos ímpios são cruéis.

11 Quem lavra a sua terra terá comida com fartura,

mas quem corre atrás de fantasias não tem juízo.

12 Os ímpios cobiçam o despojo tomado pelos maus,

mas a raiz do justo floresce.

13 O mau se enreda no seu falar pecaminoso,

mas o justo escapa do aperto.

14 Cada um se beneficia do fruto da sua boca,

e do trabalho das próprias mãos recebe a recompensa.

15 O caminho do insensato parece-lhe certo,

mas o sábio ouve o conselho.

16 O insensato revela de imediato a sua frustração,

mas o homem prudente ignora o insulto.

17 A testemunha honesta declara a verdade,

mas a testemunha enganosa conta mentiras.

18 Há quem fale sem refletir, e fere como espada,

mas a língua dos sábios traz a cura.

19 Os lábios que dizem a verdade permanecem para sempre,

mas a língua mentirosa dura apenas um instante.

20 O engano está no coração dos que tramam o mal,

mas os que aconselham a paz têm alegria.

21 Nenhum dano atingirá o justo,

mas os ímpios estão cobertos de problemas.

22 O Senhor detesta os lábios mentirosos,

mas os que agem com lealdade lhe agradam.

23 O homem prudente não esconde o próprio conhecimento,

mas o coração dos tolos proclama insensatez.

24 As mãos diligentes governarão,

mas os preguiçosos acabarão em trabalho forçado.

25 A ansiedade oprime o coração do homem,

mas uma palavra bondosa o anima.

26 O justo é cauteloso nas suas amizades,*12.26 Ou é um guia para o seu próximo.

mas o caminho dos ímpios os leva a perder-se.

27 O preguiçoso não assará*12.27 O significado desse termo em hebraico é incerto. a sua caça;

contudo, a diligência é o bem precioso do homem.

28 Na vereda da justiça está a vida,

e nesse caminho não há morte.

1 Εκείνος που αγαπάει να τον διορθώνουνε, τη γνώση αγαπάει· εκείνος όμως που τον έλεγχο μισεί, είν’ ανόητος.

2 Ο καλός έχει του Κυρίου την εύνοια· τον δολοπλόκο ο Κύριος θα τον καταδικάσει.

3 Δε θα στεριώσει με την ανομία ο άνθρωπος, μα οι δίκαιοι θα μείνουν ακλόνητοι σαν δέντρο με βαθειές ρίζες.

4 Η ενάρετη γυναίκα είναι στεφάνι για τον άντρα της, μα η γυναίκα η αισχρή είναι στα κόκαλά του αρρώστια.

5 Οι σκέψεις των δικαίων είναι ειλικρινείς, ενώ των ασεβών τα σχέδια δολερά.

6 Των ασεβών τα λόγια είναι ενέδρες φονικές, αλλά τα λόγια των δικαίων σώζουν τους άλλους απ’ το θάνατο.

7 Πέφτουν οι ασεβείς κι εξαφανίζονται, μα των δικαίων το σπιτικό μένει για πάντα.

8 Τον άνθρωπο τον επαινούν αν είναι συνετός· κι εκείνον που έχει διεστραμμένο νου θα τον περιφρονούνε.

9 Καλύτερα να ζεις απλά και να ’χεις ένα μόνο δούλο, παρά να κάνεις τον σπουδαίο και να σου λείπει το ψωμί.

10 Ο δίκαιος φροντίζει και για τα ζωντανά του ακόμα, μα οι ασεβείς είν’ άσπλαχνοι.

11 Όποιος εργάζεται τη γη του, χορταίνει το ψωμί· μα όποιος πράγματα γυρεύει μάταια, είν’ ανόητος.

12 Ο ασεβής ζηλεύει των κακών τα κέρδη· ο δίκαιος όμως έχει όλες τις προϋποθέσεις για να πετύχει.

13 Με τα αμαρτωλά τα λόγια παγιδεύεται ο κακός, αλλά ο δίκαιος γλιτώνει από τη θλίψη.

14 Με τα καλά τα λόγια που λέει ο άνθρωπος, χορταίνει αγαθά· καθένας αμείβεται ανάλογα με τα έργα του.

15 Στα μάτια του ανόητου είναι πάντα σωστός ο δρόμος του, ενώ ο σοφός ακούει τις συμβουλές.

16 Την οργή του ο ανόητος τη φανερώνει αμέσως· ο συνετός, αντίθετα, αψηφάει την προσβολή.

17 Αυτός που την αλήθεια λέει, το δίκαιο διακηρύσσει· ο ψευδομάρτυρας την αδικία υπηρετεί.

18 Του φλύαρου τα λόγια πληγώνουν σαν το δίκοπο σπαθί και των σοφών τα λόγια θεραπεύουν.

19 Η αλήθεια μένει ζωντανή για πάντα, ενώ το ψέμα διαρκεί μονάχα μια στιγμή.

20 Εξαπατούν τον εαυτό τους εκείνοι που μηχανεύονται κακό για τους άλλους· μα εκείνοι που για την ειρήνη νοιάζονται, έχουν χαρά.

21 Κακό κανένα δεν θα βρει τον δίκαιο, αλλά τους ασεβείς συμφορές θα τους σκεπάσουν.

22 Ο Κύριος απεχθάνεται τους ψεύτες, μα του είν’ ευχάριστοι αυτοί που ζουν με την αλήθεια.

23 Ο άνθρωπος ο συνετός τη γνώση του δεν την προβάλλει, ενώ διαφημίζουν την ανοησία τους οι ανόητοι.

24 Όσοι δουλεύουνε σκληρά, θα εξουσιάζουν· ενώ οι τεμπέληδες θα είναι υποτελείς.

25 Η έγνοια μέσα στην καρδιά τον άνθρωπο τον καταβάλλει, ενώ ένας λόγος όμορφος του δίνει τη χαρά.

26 Ο δίκαιος δρόμος έχει καλό τέλος, ενώ ο δρόμος των ασεβών είναι παραπλανητικός.

27 Ο τεμπέλης κυνηγός δεν πιάνει τίποτε, ενώ ο εργατικός άνθρωπος είναι θησαυρός για τους γύρω του.

28 Στο δρόμο της δικαιοσύνης είν’ η ζωή, ενώ των ασεβών ο δρόμος οδηγεί στο θάνατο.*ενώ... θάνατο. Το εβρ. είναι ασαφές.