Provérbios 27

1 Não se gabe do dia de amanhã,

pois você não sabe o que este ou aquele dia poderá trazer.

2 Que outros façam elogios a você, não a sua própria boca;

outras pessoas, não os seus próprios lábios.

3 A pedra é pesada, e a areia é um fardo,

mas a irritação causada pelo insensato é mais pesada do que as duas juntas.

4 O rancor é cruel, e a fúria é destruidora,

mas quem consegue suportar a inveja?

5 Melhor é a repreensão feita abertamente

do que o amor oculto.

6 Quem fere por amor mostra lealdade,

mas o inimigo multiplica beijos.

7 Quem está satisfeito despreza o mel,

mas para quem tem fome até o amargo é doce.

8 Como a ave que vagueia longe do ninho,

assim é o homem que vagueia longe do lar.

9 Perfume e incenso trazem alegria ao coração,

e uma amizade querida procede de um conselho sincero.

10 Não abandone o seu amigo nem o amigo do seu pai.

Quando for atingido pela adversidade,

não vá para a casa do seu irmão;

melhor é o vizinho próximo do que o irmão distante.

11 Seja sábio, meu filho, e traga alegria ao meu coração;

poderei, então, responder a quem me desprezar.

12 O prudente percebe o perigo e busca refúgio,

mas os ingênuos seguem adiante e sofrem as consequências.

13 Tome-se a veste de quem fica por fiador de um estranho;

sirva ela de penhor de quem dá garantia a um desconhecido.

14 A bênção dada aos gritos cedo de manhã

é recebida como maldição.

15 A esposa briguenta

é como goteira constante em um dia chuvoso;

16 detê-la é como deter o vento,

como apanhar azeite com a mão direita.

17 Como o ferro afia o ferro,

assim o homem afia o seu companheiro.

18 Quem cuida de uma figueira comerá do seu fruto,

e quem trata bem o seu senhor receberá tratamento de honra.

19 Como a água reflete o rosto,

assim o coração reflete quem somos nós.

20 O Sheol*27.20 Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas ou morte. e a Destruição*27.20 Hebraico: Abadom. são insaciáveis,

como insaciáveis são os olhos do homem.

21 O crisol é para a prata e o forno é para o ouro,

mas o que prova o homem são os elogios que recebe.

22 Ainda que você moa o insensato no almofariz

como o trigo no pilão,

não conseguirá extrair a insensatez dele.

23 Esforce-se para saber bem como as suas ovelhas estão;

dê cuidadosa atenção aos seus rebanhos,

24 pois as riquezas não duram para sempre,

e nada garante que a coroa passe de uma geração a outra.

25 Quando o feno for retirado, surgirem novos brotos

e o capim das colinas for colhido,

26 os cordeiros fornecerão a você roupa,

e os bodes renderão a você o preço de um campo.

27 Haverá fartura de leite de cabra

para alimentar você e a sua família

e sustentar as suas servas.

1 Για την αυριανή τη μέρα μην καυχιέσαι, γιατί δεν ξέρεις τι θα φέρει.

2 Άσε να σε παινεύει άλλος κι όχι το στόμα σου, ξένος κι όχι τα χείλη τα δικά σου.

3 Βαρύ είναι το λιθάρι και βαριά η άμμος· αλλά η οργή του ανόητου βαρύτερη είναι κι απ’ τα δυο.

4 Σκληρή είναι η μανία και ο θυμός παράφορος· αλλά μπροστά στη ζήλεια ποιος μπορεί να σταθεί;

5 Καλύτερα μια φανερή επίπληξη, παρά φιλία κρυμμένη.

6 Του φίλου τα χτυπήματα δείχνουν πιστός πως είναι· του εχθρού τα άφθονα φιλιά σ’ εξαπατούν.

7 Ο χορτάτος την κερήθρα την περιφρονεί, μα ο πεινασμένος τα πικρά, γλυκά τα βρίσκει.

8 Σαν το πουλί που μακριά πλανιέται απ’ τη φωλιά του, είν’ όποιος απ’ τον τόπο του πλανιέται μακριά.

9 Το μύρο και τ’ αρώματα ευφραίνουν την καρδιά, κι είναι γλυκιές οι συμβουλές οι εγκάρδιες του φίλου.

10 Το φίλο σου μην τον εγκαταλείπεις, ούτε το φίλο του πατέρα σου. Μην πας στο σπίτι του αδερφού σου της συμφοράς σου την ημέρα· γιατί καλύτερος ο γείτονας που είναι κοντά, από έναν αδερφό που είναι μακριά σου.

11 Γιε μου, γίνε σοφός για να γεμίσεις την καρδιά μου με χαρά· κι αν κάποιος με προσβάλλει να μπορώ να του απαντώ.

12 Ο μυαλωμένος βλέπει το κακό και προφυλάγεται· οι ανόητοι τραβούν μπροστά και τιμωρούνται.

13 Πάρε το ρούχο εκεινού που γι’ άλλον μπήκε εγγυητής και κράτησέ το ενέχυρο για των ξένων τα χρέη.

14 Αυτός που τα χαράματα βάζει φωνές στο διπλανό του να τον καλημερίσει, είναι σαν να τον καταριέται.

15 Στάξιμο αδιάκοπο σε μέρα βροχερή κι εριστική γυναίκα είναι το ίδιο. 16 Όποιος θελήσει να τη συγκρατήσει, είναι σαν να ζητά τον άνεμο να συγκρατήσει και λάδι να κρατήσει μες στο χέρι του.

17 Όπως το σίδερο με σίδερο ακονίζεται, έτσι εκλεπτύνεται κι ο άνθρωπος από του φίλου του την επαφή.

18 Όποιος φροντίζει τη συκιά, θα φάει και τον καρπό της, κι όποιος φροντίζει τον κύριό του θα τιμηθεί.

19 Όπως μες στο νερό το πρόσωπο του ανθρώπου αντανακλάται, έτσι και στον καθρέφτη της καρδιάς του αντανακλάται ο ίδιος του ο εαυτός.

20 Όπως ο άδης δεν χορταίνει ούτε η άβυσσος, έτσι τα μάτια και του ανθρώπου δεν χορταίνουν.

21 Το ασήμι δοκιμάζεται στο χωνευτήρι και το χρυσάφι στο καμίνι· έτσι κι ο άνθρωπος κρίνεται από τη φήμη που έχει.

22 Αν κοπανούσες τον ανόητο μες στο γουδί ανάμεσα σε σπόρους με το γουδοχέρι, η ανοησία του δεν θ’ αποχωριζόταν απ’ αυτόν.

23 Μάθε καλά σε ποια κατάσταση είναι τα πρόβατά σου, φρόντιζε τα κοπάδια σου, 24 γιατί ο πλούτος δεν διαρκεί παντοτινά, ούτε το στέμμα από γενιά σ’ άλλη γενιά περνάει. 25 Όταν κόψουν το χορτάρι και ξαναβλαστήσει η χλόη και μαζέψουνε το χόρτο απ’ τα βουνά, 26 να ’χεις τ’ αρνιά και το μαλλί τους για να ντύνεσαι, τους τράγους για να τους πουλάς, χωράφι ν’ αγοράσεις. 27 Τις γίδες γάλα να σου δίνουν άφθονο, τροφή για σένα και για τους δικούς σου, και για των υπηρετριών σου τη συντήρηση.