Provérbios 5

Advertência contra o adultério

1 Meu filho, preste atenção à minha sabedoria;

incline o ouvido ao meu discernimento.

2 Assim, você manterá o bom senso,

e os seus lábios guardarão o conhecimento.

3 Porque os lábios da mulher alheia destilam mel,

e a sua voz é mais suave que o azeite;

4 mas no final é amarga como fel

e afiada como uma espada de dois gumes.

5 Os seus pés descem para a morte;

os seus passos conduzem diretamente para a sepultura.*5.5 Hebraico: Sheol. Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas ou morte.

6 Ela não atenta para a vereda da vida;

o seu rumo oscila, mas ela nem percebe.

7 Agora, pois, meus filhos, ouçam-me;

não se desviem das minhas palavras.

8 Ande por um caminho longe dessa mulher;

não se aproxime da porta da casa dela,

9 para que você não entregue aos outros o seu vigor

nem a sua vida a algum homem cruel;

10 para que estranhos não se fartem dos seus bens

e o seu esforço não enriqueça a casa do forasteiro.

11 No final da sua vida, você gemerá

quando a sua carne e o seu corpo definharem.

12 Você dirá: "Como odiei a disciplina!

Como o meu coração rejeitou a repreensão!

13 Não ouvi os meus mestres

nem fiz inclinar o meu ouvido aos que me ensinavam.

14 Cheguei à beira da ruína completa

à vista de toda a comunidade".

15 Beba das águas da sua cisterna,

das águas que brotam do seu próprio poço.

16 Por que deixar que as suas fontes transbordem pelas ruas

e os seus ribeiros pelas praças?

17 Que elas sejam exclusivamente suas,

nunca repartidas com estranhos.

18 Seja bendita a sua fonte!

Alegre-se com a esposa da sua juventude,

19 gazela amorosa, corça graciosa.

Que os seios dela sempre o fartem de prazer;

que você se embriague sempre com o seu amor.

20 Por que, meu filho, ser desencaminhado pela mulher de outro homem?

Por que abraçar os seios de uma mulher adúltera?*5.20 Ou de uma mulher casada.

21 Pois o Senhor vê os caminhos do homem

e examina todas as suas veredas.

22 As maldades do ímpio o prendem;

e as cordas do seu pecado o aprisionam.

23 Por falta de disciplina morrerá;

andará cambaleando por causa da sua grande insensatez.

Προειδοποιήσεις κατά της ακολασίας

1 Δώσε την προσοχή σου, γιε μου, σ’ αυτά που λέει η σοφία μου, στα λόγια της φρόνησής μου. 2 Τότε θα φέρεσαι στοχαστικά, γνώση τα λόγια σου θα φανερώνουν. 3 Τα χείλη της γυναίκας του άλλου στάζουν μέλι και μαλακά σαν λάδι βγαίνουν τα λόγια από το στόμα της. 4 Στο τέλος όμως γίνεται πικρή σαν αψιθιά και κοφτερή σαν ξίφος δίκοπο. 5 Τα πόδια της φέρνουν στο θάνατο, τα βήματά της οδηγούν στον άδη. 6 Δε βαδίζει στο δρόμο της ζωής· άστατη είν’ η πορεία της, δεν ξέρει πού πηγαίνει.

7 Και τώρα ακούστε με, παιδιά, και ποτέ μην ξεχνάτε αυτά που σας λέω:

8 Τράβα το δρόμο σου μακριά απ’ αυτήν κι ούτε την πόρτα του σπιτιού της μην πλησιάσεις. 9 Αλλιώς θα χάσεις την υπόληψή σου και τη ζωή σου από τον άσπλαχνο σύζυγό της· 10 άλλοι θα χορτάσουν με τα δικά σου αγαθά και οι κόποι σου θα πάνε σε ξένο σπιτικό· 11 θα στενάζεις όταν θα ’ρθεί το τέλος σου· το σώμα σου κι η σάρκα σου θα διαλύονται, 12 κι εσύ θα λες: «Γιατί δε θέλησα ποτέ να διορθωθώ; Πώς η καρδιά μου περιφρόνησε τον έλεγχο; 13 Πώς και δεν άκουσα των δάσκαλών μου τη φωνή και δεν έδωσα προσοχή σ’ εκείνους που με συμβουλεύαν; 14 Λίγο έλειψε να καταντροπιαστώ δημόσια!»

15 Απ’ τη δική σου στέρνα πίνε το νερό, πίνε νερό που αναβρύζει απ’ το πηγάδι σου. 16 Γιατί να χύνονται έξω οι πηγές σου και τα ρυάκια των νερών σου στις πλατείες; 17 Μόνο δικά σου ας είναι· με τους ξένους μην τα μοιράζεσαι. 18 Συνέχισε να χαίρεσαι με τη γυναίκα που παντρεύτηκες στα νιάτα σου· ευλογημένη να ’ναι και ν’ αποκτήσει πολλά παιδιά. 19 Να ’ναι για σένα σαν ελάφι αγαπητό, ζαρκάδι τρισχαριτωμένο. Ας σε ποτίζουν πάντοτε οι μαστοί της, με την αγάπη της να ευφραίνεσαι. 20 Γιε μου, γιατί να ευχαριστιέσαι με γυναίκα ξένη και ν’ αγκαλιάζεις κόρφο άγνωστης; 21 Ο Κύριος βλέπει τους δρόμους όλων των ανθρώπων· εκείνος εξετάζει ό,τι κι αν κάνουν. 22 Τον ασεβή τον παγιδεύουν οι ανομίες του και τα δεσμά της αμαρτίας του τον σφίγγουν. 23 Και θα πεθάνει, γιατί δεν έχει αυτοέλεγχο· απ’ τη μεγάλη του αφροσύνη θα χαθεί.