1 भ्रष्‍ट ओठ भएको मानिसभन्दा त

निर्दोष जीवन भएको गरिब असल हो।

2 ज्ञानविनाको उत्साह असल हुँदैन;

हतार गर्नेले बाटो बिराउँछ।

3 मानिसको आफ्नै मूर्खताले त्यसको जीवन बरबादीमा पुर्‍याउँछ;

तरै पनि त्यसको हृदयले याहवेहको विरुद्धमा रिस प्रकट गर्छ।

4 धनले धेरै मित्रहरू बनाउँछ;

तर गरिबको सबैभन्दा नजिकको साथीले पनि तिनीहरूलाई त्यागिदिन्छ।

5 झूटो गवाही दिने दण्ड नपाई उम्कनेछैन,

र झूटो कुरा गर्ने मानिस स्वतन्त्र हुँदैन।

6 धेरैले शासकदेखि निगाह प्राप्‍त गर्न चाहन्छन्;

र सबै मानिसहरू उपहार दिनेको मित्र हुन्छन्।

7 गरिब मानिस आफ्नै नातेदारहरूद्वारा घृणा गरिन्छ,

त्यसका मित्रहरू झन् त्यसबाट कति टाढा रहलान्!

त्यसले बिन्तीभाउ गरी तिनीहरूका पछि लागे तापनि

तिनीहरू केही प्रतिक्रिया दिँदैनन्*।

8 बुद्धि पाउनेले आफ्नै जीवनलाई प्रेम गर्छ;

समझशक्तिको कदर गर्ने व्यक्तिको फलिफाप हुन्छ।

9 झूटो गवाही दिने दण्ड नपाई उम्कनेछैन;

र झूटो कुरा गर्ने नष्‍ट हुनेछ।

10 मूर्खलाई विलासी भएर बस्‍न सुहाउँदैन;

दासलाई राजकुमारहरूमाथि शासन गर्न झन् पटक्‍कै सुहाउँदैन!

11 बुद्धिले मानिसलाई धैर्यता दिन्छ;

अपराध बेवास्ता गर्नुचाहिँ उसको लागि महिमा हुन्छ।

12 राजाको क्रोध सिंहको गर्जनजस्तै हुन्छ;

तर तिनको निगाहचाहिँ घाँसमाथि परेको शीतजस्तै हुन्छ।

13 मूर्ख छोराछोरी आफ्ना बुबाको लागि पतन हो;

र कचकचे पत्नीचाहिँ

तपतप चुहिरहने छानाजस्तै हो।

14 घर र सम्पत्ति आमाबुबाबाट आएका हुन्छन्,

तर विवेकी पत्नीचाहिँ याहवेहले मात्र दिन सक्नुहुन्छ।

15 अल्छेपनले घोर निद्रा ल्याउँछ,

र काम नगर्ने मानिस भोकै रहन्छ।

16 आज्ञापालन गर्नेले आफ्नो जीवनको रक्षा गर्छ,

तर तिनलाई तिरस्कार गर्नेहरू मर्नेछन्।

17 गरिबहरूप्रति दयालु हुनेले याहवेहलाई सापट दिन्छ,

र उहाँले तिनीहरूको कामको प्रतिफल फिर्ता दिनुहुनेछ।

18 आफ्नो छोराछोरीलाई अनुशासनमा राख; किनकि त्यसमा आशा हुन्छ,

तिनीहरूको मृत्युमा सहभागी नहोऊ।

19 रिसाहा मानिसले परिणाम भोग्नैपर्छ;

त्यसलाई उम्कन दियौ भने फेरि पनि तिमीले त्यसै गर्नुपर्नेछ।

20 सल्‍लाह सुन, र अनुशासनलाई ग्रहण गर,

र तिम्रो जीवनभरि तिमी बुद्धिमान् हुनेछौ।

21 मानिसका हृदयमा धेरै योजनाहरू हुन्छन्,

तर अन्ततः याहवेहकै उद्देश्य पूरा हुन्छ।

22 मानिसले अचुक प्रेमको इच्छा राख्छ*;

झूटो बोल्ने हुनुभन्दा बरु गरिब हुनु नै बेस हो।

23 याहवेहप्रतिको श्रद्धाले जीवनमा पुर्‍याउँछ,

तब मानिस ढुक्‍कसँग रहन्छ; दुःखले त्यसलाई छुँदैन।

24 अल्छेले आफ्नो हात थालमा हाल्छ,

र त्यसले आफ्नो हात उठाएर मुखसम्म पनि ल्याउन चाहँदैन!

25 गिल्‍ला गर्नेलाई कोर्रा लगाऊ, यो देखेर सोझो मानिस चनाखो बन्‍नेछ;

विवेकशील मानिसहरूलाई हप्काऊ, र तिनीहरूले ज्ञान बढाउनेछन्।

26 आफ्ना बुबालाई लुट्ने र आफ्नी आमालाई

बाहिर निकाल्ने छोराछोरीले शर्म र कलङ्क ल्याउँदछन्।

27 हे मेरा छोराछोरी, अर्तीलाई सुन्‍न छोड्यौ भने,

तिमीहरू ज्ञानका वचनहरूदेखि बहकिनेछौ।

28 भ्रष्‍ट गवाहीले न्यायलाई खिसी गर्छ,

र दुष्‍टको मुखले दुष्‍टतालाई निल्छ।

29 खिसी गर्नेहरूका निम्ति दण्ड,

र मूर्खहरूका पिठिउँका निम्ति पिटाइ तयार पारिएका हुन्छन्।