1 ਹੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰੂਪਵੰਤ,

ਤੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਹੈ?

ਤੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕਿੱਧਰ ਚਲਾ ਗਿਆ,

ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਹ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੱਭੀਏ?

2 ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਲਈ,

ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਲਈ ਮਾਸਲੇ,

ਉਹ ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਇੱਜੜਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰਨ,

ਅਤੇ ਸੋਸਨ ਦੇ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ ਹੈ।

3 ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਾਲਮ ਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਬਾਲਮ ਮੇਰਾ ਹੈ,

ਉਹ ਜੋ ਸੋਸਨ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਚਰਦਾ ਹੈ।

4 ਹੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਮਾ, ਤੂੰ ਤਿਰਜ਼ਾਹ* ਵਾਂਗੂੰ ਸੋਹਣੀ ਹੈ,

ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਰਗੀ ਸੋਹਣੀ,

ਝੰਡੇ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

5 ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਫੇਰ ਲੈ,

ਉਹ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਘਬਰਾ ਦਿੰਦੀਆ ਹਨ!

ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਇੱਜੜ ਵਰਗੇ ਹਨ

ਜੋ ਗਿਲਆਦ ਤੋਂ ਉੱਤਰਦੀਆ ਹਨ।

6 ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਇੱਜੜ ਵਰਗੇ ਹਨ

ਜਿਹੜੀਆਂ ਨਹਾ ਕੇ ਉਤਾਹ ਆਈਆਂ ਹਨ,

ਹਰੇਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਜੁੜਵੇਂ ਹਨ,

ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

7 ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਘੁੰਡ ਦੇ ਹੇਠ

ਅਨਾਰ ਦੇ ਟੁੱਕੜਿਆ ਵਾਂਗੂੰ ਹਨ।

8 ਸੱਠ ਰਾਣੀਆਂ,

ਅਤੇ ਅੱਸੀ ਰਖੇਲਾਂ,

ਅਤੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

9 ਪਰ ਮੇਰੀ ਕਬੂਤਰੀ, ਮੇਰੀ ਸੰਪੂਰਨ, ਅਨੋਖੀ ਹੈ,

ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕਲੌਤੀ ਧੀ,

ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਮਨਪਸੰਦ।

ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਬਾਰਕ ਕਿਹਾ,

ਰਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਰਖੇਲਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ।

10 ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸਵੇਰ ਵਰਗੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ,

ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਰੂਪਵੰਤ,

ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ,

ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ?

11 ਮੈਂ ਅਖਰੋਟ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਗਈ,

ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਵਾਦੀ ਵਿੱਚ ਖਿਲੇ ਫੁੱਲ ਦੇਖ ਸਕਾਂ,

ਨਾਲੇ ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕਿ ਅੰਗੂਰਾਂ ਕਲੀਆਂ,

ਜਾਂ ਅਨਾਰ ਨੂੰ ਫਲ ਨਿਕਲੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

12 ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਸਮਝਦੀ,

ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ।

13 ਹੇ ਸੂਲੰਮੀਥ, ਮੁੜ ਆ, ਮੁੜ ਆ;

ਵਾਪਸ ਆ, ਵਾਪਸ ਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖੀਏ!

ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਸੂਲੰਮੀਥ ਨੂੰ ਵੇਖੋਗੇ

ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨਾਇਮ* ਦੇ ਨਾਚ ਉੱਤੇ ਕਰਦੇ ਹੋ?