1 ਕਾਸ਼ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਭਰਾ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ,

ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਪੀਤਾ,

ਫਿਰ ਜੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੱਭਦੀ,

ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁੰਮਦੀ,

ਅਤੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਤੁੱਛ ਨਾ ਜਾਣਦਾ।

2 ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ

ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ,

ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ,

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਦਾਖ਼ਰਸ ਦਿੰਦੀ,

ਮੇਰੇ ਅਨਾਰ ਦਾ ਰਸ ਪਿਲਾਉਂਦੀ।

3 ਉਸਦੀ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦੀ,

ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਮੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲੈਂਦੀ।

4 ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੀ ਧੀਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੁੰ ਚੁਕਾਉਂਦੀ ਹਾਂ,

ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਨਾ ਜਗਾਓ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਕਸਾਓ,

ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।

5 ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,

ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?

ਸੇਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਇਆ

ਉੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ

ਉੱਥੇ ਜਿਸ ਨੇ ਜਣੇਪੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

6 ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਵਾਂਗ ਰੱਖ,

ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਵਾਂਗੂੰ ਬੰਨ੍ਹ,

ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਆਰ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ,

ਇਸਦੀ ਈਰਖਾ ਕਬਰ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਹੈ,

ਇਹ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ,

ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਲਦੀ ਲਾਟ ਵਾਂਗ ਹੈ।

7 ਬਹੁਤੇ ਪਾਣੀ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਬੁਝਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ,

ਨਾ ਹੀ ਹੜ੍ਹ ਇਸਨੂੰ ਦਬਾ ਸਕਦੇ ਹਨ,

ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਪਿਆਰ ਲਈ ਦੇ ਦੇਵੇ,

ਤਾਂ ਉਹ ਦੌਲਤ ਤੁੱਛ ਸਮਝੀ ਜਾਵੇਗੀ ਹੈ।

8 ਸਾਡੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਹੈ,

ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਅਜੇ ਉਭਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਲਈ ਕੀ ਕਰੀਏ

ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਚੱਲੇ?

9 ਜੇ ਉਹ ਕੰਧ ਹੋਵੇ,

ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬੁਰਜ ਬਣਾਵਾਂਗੇ,

ਜੇਕਰ ਉਹ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ,

ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਆਰ ਦੇ ਤੱਖਤ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਵਾਂਗੇ।

10 ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੰਧ ਹਾਂ,

ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਬੁਰਜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ,

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ

ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗੂੰ ਸੀ।

11 ਬਆਲ-ਹਾਮੋਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਲੋਮੋਨ ਦਾ ਅੰਗੂਰੀ ਬਾਗ਼ ਸੀ,

ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬਾਗ ਕਿਰਾਏਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।

ਹਰੇਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫਲ ਲਈ,

ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ੈਕੇਲ* ਚਾਂਦੀ ਲਿਆਉਣੀ ਸੀ।

12 ਪਰ ਮੇਰਾ ਅੰਗੂਰੀ ਬਾਗ਼ ਜਿਹੜਾ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਹੈ,

ਹੇ ਸ਼ਲੋਮੋਨ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ੈਕੇਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ,

ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

13 ਤੂੰ ਜੋ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ

ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,

ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਦਿਓ!

14 ਹੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ,

ਅਤੇ ਮਸਾਲੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ,

ਹਿਰਨ ਵਰਗੀ,

ਜਾਂ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਹਿਰਨ ਵਰਗੀ ਹੋ ਜਾ।