1 แล้วเอลีฟัสชาวเทมานโต้ตอบว่า
2 "ถ้าใครจะพูดอะไรกับเจ้าสักคำ เจ้าจะทนฟังได้ไหม
แต่ใครจะอดใจไม่พูดได้ล่ะ
3 คิดดูสิว่าเจ้าเคยแนะนำคนมากมาย
เคยเสริมมือที่อ่อนแอให้มีกำลังแล้วอย่างไร
4 คำพูดของเจ้าค้ำจุนผู้ที่สะดุดล้ม
เจ้าได้ทำให้เข่าที่อ่อนล้ามีกำลังขึ้น
5 แต่ตอนนี้เมื่อความทุกข์ร้อนมาถึงเจ้า และเจ้าก็ท้อแท้
พอมันกระหน่ำใส่ เจ้าก็ท้อใจ
6 ไม่ควรหรือที่คุณธรรมของเจ้าจะให้ความมั่นใจกับเจ้า
และความประพฤติดีไม่มีที่ติจะให้เป็นความหวังกับเจ้า
7 จงพิจารณาดูสิว่าคนบริสุทธิ์เคยต้องพินาศหรือ
คนเที่ยงธรรมเคยถูกทำลายที่ไหน
8 ข้าสังเกตว่าคนที่ไถความชั่ว
และหว่านความเดือดร้อน ก็จะเก็บเกี่ยวสิ่งนั้น
9 พวกเขาพินาศไปด้วยลมหายใจของพระเจ้า
สูญไปด้วยความโกรธของพระองค์
10 สิงโตอาจร้องขู่คำราม
แต่เขี้ยวของราชสีห์ก็ยังถูกหัก
11 สิงโตพินาศเพราะขาดเหยื่อ
ลูกของนางสิงห์ก็ต้องกระจัดกระจายไป
12 มีถ้อยคำแอบส่งมาถึงข้า
เป็นเสียงกระซิบที่หูของข้าได้ยิน
13 ท่ามกลางฝันร้ายยามค่ำคืน
เมื่อผู้คนหลับสนิท
14 ความหวาดหวั่นสั่นเทาจู่โจมข้า
ทำให้กระดูกทุกซี่ของข้าสั่นสะท้าน
15 มีวิญญาณแวบผ่านหน้าข้าไป
และขนบนตัวข้าก็ลุกซู่
16 วิญญาณนั้นหยุด
แต่ข้าบอกไม่ได้ว่ามันเป็นอะไร
มีร่างหนึ่งอยู่ต่อหน้าต่อตาข้า
และข้าได้ยินเสียงแผ่วเบาว่า
17 ‘มนุษย์จะชอบธรรมกว่าพระเจ้าได้หรือ
แม้แต่คนเข้มแข็งจะบริสุทธิ์กว่าพระผู้สร้างของเขาได้หรือ
18 หากพระเจ้ายังไว้วางใจผู้รับใช้ของพระองค์เองไม่ได้
หากพระองค์ยังกล่าวโทษความผิดพลาดของทูตสวรรค์
19 จะยิ่งกว่านั้นเท่าใดกับผู้อาศัยในบ้านดิน
ผู้ซึ่งมีรากฐานอยู่ในธุลีดิน
ซึ่งถูกขยี้ให้ตายง่ายดายกว่าแมลงเม่า!
20 จากรุ่งอรุณถึงพลบค่ำ เขาถูกห้ำหั่นเป็นชิ้นๆ
พินาศไปนิรันดร์โดยไม่มีใครสังเกต
21 เชือกขึงเต็นท์ของพวกเขาถูกดึงออก
เพื่อเขาจะตายไปโดยปราศจากสติปัญญาไม่ใช่หรือ’ "
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)