Gênesis 47

1 โยเซฟ/จึง/เข้าไป/ทูล/ฟาโรห์/ว่า "บิดา/และ/พี่น้อง/ของ/ข้าพระบาท/จาก/คานาอัน พร้อมด้วย/ฝูงสัตว์/และ/ทรัพย์/สมบัติ/ได้/มาถึง/โกเชน/แล้ว" 2 โยเซฟ/ได้/คัดเลือก/พี่น้อง/ของเขา/มา/ห้า/คน แล้ว/เบิก/ตัว/เข้าเฝ้า/ฟาโรห์

3 ฟาโรห์/ตรัส/ถามว่า "พวกเจ้า/มี/อาชีพ/อะไร?"

พวกเขา/ทูล/ว่า "ผู้/รับใช้/ของ/ฝ่าพระบาท/เป็น/คน/เลี้ยงแกะ/ตามอย่าง/บรรพบุรุษ/ของ/ข้าพระบาท/ทั้งหลาย" 4 พวกเขา/ยัง/ทูล/ฟาโรห์/อีก/ว่า "พวก/ข้าพระบาท/ต้อง/มา/อาศัย/อยู่/ที่/นี่/อย่าง/คน/ต่างด้าว/สัก/ระยะ/หนึ่ง เนื่องจาก/เกิด/การ/กันดาร/อาหาร/อย่าง/รุนแรง/ใน/คานาอัน ผู้/รับใช้/ของ/ฝ่าพระบาท/ไม่มี/ทุ่งหญ้า/สำหรับ/เลี้ยง/สัตว์ ดังนั้น/ขอโปรด/อนุญาตให้/ผู้/รับใช้/ของ/ฝ่าพระบาท/ได้/อาศัย/ใน/โกเชน/เถิด"

5 ฟาโรห์/ตรัส/กับ/โยเซฟ/ว่า "บิดา/กับ/พี่น้อง/ของ/เจ้า/มา/หา/เจ้า/แล้ว 6 และ/เจ้า/ก็/มี/อำนาจ/เหนือ/แผ่นดิน/อียิปต์ จง/ให้/บิดา/และ/พี่น้อง/ของ/เจ้า/ตั้ง/ถิ่นฐาน/ใน/ส่วน/ที่ดี/ที่สุด/ของ/ดินแดน/นี้ จง/ให้/พวกเขา/อาศัย/อยู่/ใน/โกเชน และ/หาก/เจ้า/รู้ว่า/พี่น้อง/ของ/เจ้าคน/ใด/มี/ความ/สามารถ/พิเศษ/ก็/แต่งตั้ง/เขา/ให้/ดู/แล/ฝูงสัตว์/ของเรา/ด้วย"

7 จาก/นั้น/โยเซฟ/ก็/นำตัว/ยาโคบ/ผู้/เป็น/บิดา/มา/เข้าเฝ้า/ฟาโรห์ หลังจาก/ยาโคบ/ถวาย/พระพร*47:7 หรือ/คารวะแด่/ฟาโรห์/แล้ว 8 ฟาโรห์/ตรัส/ถามว่า "ท่าน/อายุ/เท่าไร/แล้ว?"

9 ยาโคบ/ทูล/ว่า "ข้าพเจ้า/ร่อนเร่/มา 130 ปี/แล้ว ปี/เดือน/ของ/ข้าพระบาท/ก็/สั้น/และ/ลำเค็ญ ไม่/ยืนยาว/เหมือน/บรรพบุรุษ/ผู้/มี/ชีวิต/เร่ร่อน/เช่นกัน" 10 แล้ว/ยาโคบ/ก็/ถวาย/พระพร*47:10 หรือ/ทูล/ลาแด่/ฟาโรห์/และ/ออกไป

11 โยเซฟ/จึง/ให้/บิดา/และ/พี่น้อง/ของเขา/อาศัย/อยู่/ใน/อียิปต์ และ/มอบ/ที่ดิน/ที่ดี/ที่สุด/คือ/เมือง/ราเมเสส/ให้แก่/พวกเขา/ตาม/รับสั่ง/ของ/ฟาโรห์ 12 โยเซฟ/ยัง/ได้/จัดหา/อาหาร/ให้/บิดา พี่น้อง และ/ทุกคน/ใน/ครัวเรือน/ของ/บิดา/ของเขา รวมทั้ง/ลูกหลาน/ของ/พวกเขา/ทุกคน/ด้วย

โยเซฟ/และ/การ/กันดาร/อาหาร

13 ครั้งนั้น/ทั่ว/แผ่นดิน/ไม่มี/อาหาร เพราะ/การ/กันดาร/อาหาร/รุนแรง/จน/ผู้/คน/ทั่ว/อียิปต์/และ/คานาอัน/ต่างพากัน/อดอยาก/หิวโหย 14 ชาวอียิปต์/และ/ชาว/คานาอัน/เอา/เงิน/ออกมา/ซื้อ/ข้าว/จนหมด โยเซฟ/รวบรวม/เงิน/เข้า/วัง/ของ/ฟาโรห์ 15 เมื่อ/ราษฎร/ชาวอียิปต์/และ/คานาอัน/หมดเงิน/แล้ว ชาวอียิปต์/ทั้งสิ้น/ต่างพากัน/มาหา/โยเซฟ พวกเขา/พูด/ว่า "โปรด/ให้/อาหาร/แก่/พวกเรา/เถิด เหตุใด/เรา/จึง/ต้อง/ตาย/ไป/ต่อหน้าต่อตา/ท่าน? เงิน/ของเรา/หมดแล้ว"

16 โยเซฟ/ตอบว่า "ถ้าเช่นนั้น/จง/นำ/ฝูงสัตว์/มา/ให้/เรา เรา/จะ/ขาย/อาหาร/ให้/เจ้า/โดย/การ/แลกเปลี่ยน/กับ/ฝูงสัตว์/ของ/เจ้า เพราะ/เจ้า/ไม่มี/เงิน/แล้ว" 17 พวกเขา/จึง/นำ/ฝูงสัตว์/ของ/ตน/ได้แก่ ม้า แกะ/และ/แพะ วัว/และ/ลา มา/ให้/โยเซฟ/เพื่อ/แลก/กับ/อาหาร ตลอด/ทั้งปี/นั้น/โยเซฟ/ได้/แลก/อาหาร/กับ/ฝูงสัตว์/ทั้งหมด/ของ/ประชาชน

18 เมื่อ/ปีนั้น/ผ่านไป ราษฎร/ต่างพากัน/มาหา/โยเซฟ/ใน/ปี/ต่อมา และ/พูดว่า "พวกเรา/ไม่/สามารถ/ปิดบัง/ความจริง/กับ/เจ้านาย/ของเรา/ได้ พวกเรา/ไม่มี/เงิน/แล้ว และ/ฝูงสัตว์/ก็/ตก/เป็น/ของ/ท่าน บัดนี้/เรา/เหลือแต่/ตัว/กับ/ที่ดิน/ของเรา 19 เหตุใด/ตัวเรา/และ/ดินแดน/ของเรา/จะ/ต้อง/พินาศไป/ต่อหน้าต่อตา/ท่าน/ด้วย? โปรด/ซื้อ/ตัวเรา/กับ/ที่ดิน/ของ/พวกเรา/ไว้/เป็น/ค่า/อาหาร/เถิด แล้ว/พวกเรา/กับ/ดินแดน/ของเรา/จะ/เป็น/ทาส/ของ/ฟาโรห์ โปรด/ให้/เมล็ดพันธุ์/ข้าว/แก่/พวกเรา/เถิด เพื่อ/พวกเรา/จะ/ไม่/อดตาย แต่/มี/ชีวิต/อยู่/ได้ และ/แผ่นดิน/จะ/ไม่ถูก/ปล่อยให้/รกร้าง/ว่างเปล่า"

20 ดังนั้น/โยเซฟ/จึง/ซื้อ/ที่ดิน/ทั่ว/อียิปต์/ให้/ฟาโรห์ ชาวอียิปต์/ทุกคน/ขาย/ที่ดิน/ของ/ตน/แก่/เขา เพราะ/การ/กันดาร/อาหาร/นั้น/รุนแรง/ยิ่งนัก ที่ดิน/ทั่ว/ประเทศ/ก็/ตก/เป็น/ของ/ฟาโรห์ 21 และ/โยเซฟ/ก็/ลด/ฐานะ/ของ/ชาวอียิปต์/ทั้งปวง/ให้/อยู่/ใน/ฐานะ/ทาส*47:21 ฉบับ MT. ว่า/และ/เขา/อพยพ/ประชาชน/เข้ามา/ใน/เมือง 22 อย่างไรก็ตาม โยเซฟ/ก็/ไม่ได้/ซื้อ/ที่ดิน/ของ/ปุโรหิต/เพราะ/พวกเขา/ได้/รับ/ปันส่วน/จาก/ฟาโรห์ พวกเขา/มี/อาหาร/เพียงพอ/เนื่องจาก/ได้รับ/ปันส่วน/อาหาร/จาก/ฟาโรห์/เช่นกัน จึง/ไม่มี/ความ/จำเป็น/ต้อง/ขาย/ที่ดิน

23 โยเซฟ/กล่าว/กับ/บรรดา/ราษฎร/ว่า "บัดนี้/เรา/ได้/ซื้อ/ตัวท่าน/กับ/ที่ดิน/ของ/ท่าน/ไว้/เป็น/กรรมสิทธิ์/ของ/ฟาโรห์/แล้ว นี่/เป็น/เมล็ดพันธุ์/ข้าว ท่าน/จง/เอาไป/เพาะปลูก 24 เมื่อ/เก็บเกี่ยว/แล้ว/จง/ถวาย/หนึ่ง/ใน/ห้า/แก่/ฟาโรห์ อีก/สี่/ส่วน/ให้/เจ้า/เก็บไว้/เป็น/ของ/ตนเอง เพื่อ/ใช้/เป็น/พันธุ์/สำหรับ/เพาะปลูก/และ/เป็น/อาหาร/ของ/ตัวเจ้า ของ/ครัวเรือน/และ/ลูกๆ ของ/เจ้า"

25 พวกเขา/กล่าว/ว่า "ท่าน/ได้/ช่วย/ชีวิต/ของ/พวกเรา/ไว้ ขอให้/นายท่าน/เมตตา/เรา/เถิด พวกเรา/จะ/เป็น/ทาส/ของ/ฟาโรห์"

26 โยเซฟ/จึง/ตรา/เป็น/กฎหมาย/เกี่ยวกับ/ที่ดิน/ขึ้น/ใน/ประเทศ/อียิปต์/ซึ่ง/ยัง/ใช้/อยู่/จน/ทุกวันนี้ คือ/หนึ่ง/ใน/ห้า/ของ/ผลผลิต/ทั้งหมด/ต้อง/ตก/เป็น/ของ/ฟาโรห์ มี/เฉพาะ/ที่ดิน/ของ/ปุโรหิต/เท่านั้น/ที่/ไม่ได้/กลายเป็น/ของ/ฟาโรห์

27 บัดนี้/ชน/อิสราเอล/ตั้ง/ถิ่นฐาน/อยู่/ใน/ดินแดน/โกเชน/ที่/อียิปต์ พวกเขา/ครอบครอง/กรรมสิทธิ์/ที่นั่น/และ/มี/ลูก/มี/หลาน/ทวี/จำนวน/ขึ้น/มากมาย

28 ยาโคบ/มี/ชีวิต/อยู่/ใน/อียิปต์ 17 ปี เขา/มี/อายุ/รวม/ทั้งสิ้น 147 ปี 29 เมื่อ/อิสราเอล/ใกล้จะ/ตาย เขา/เรียก/โยเซฟ/ลูกชาย/ของเขา/เข้า/มา/สั่งว่า "หาก/เจ้า/จะ/กรุณา/เรา เจ้า/จง/เอา/มือ/ของ/เจ้า/ไว้/ที่/หว่างขา/ของเรา และ/จง/สัญญา/ว่า/เจ้า/จะ/สำแดง/ความ/เมตตา/และ/ความ/ซื่อสัตย์/ต่อเรา คือ/อย่า/ฝังศพ/เรา/ไว้/ที่/อียิปต์ 30 แต่/เมื่อ/เรา/ล่วงลับ/ไป/อยู่/กับ/บรรพบุรุษ/ของเรา/แล้ว จง/นำ/ศพ/เรา/ออก/จาก/อียิปต์/ไป/ฝังไว้/ที่/เดียว/กับ/บรรพบุรุษ/ของเรา"

โยเซฟ/ตอบว่า "เรา/จะ/ทำ/ตาม/ที่/พ่อ/สั่ง"

31 ยาโคบ/บอก/อีก/ว่า "จง/สาบาน/กับ/พ่อ" โยเซฟ/ก็/สาบาน แล้ว/อิสราเอล/ก็/นมัสการ/และ/ก้มลง/ที่หัว/ไม้เท้า*47:31 หรือ/อิสราเอล/ก็/หมอบ/กราบ/ลง/ที่หัว/เตียง