1 Halleluja! Kiittäkää Herraa, sillä hän on hyvä, sillä hänen armonsa pysyy iankaikkisesti.2 Kuka voi kertoa Herran voimalliset teot, julistaa kaiken hänen ylistyksensä?3 Autuaat ne, jotka noudattavat oikeutta, jotka aina tekevät vanhurskauden!4 Muista minua, Herra, armolla, jota kansallesi osoitat, etsi minua avullasi,5 että minä näkisin sinun valittujesi onnen, iloitsisin sinun kansasi ilolla, kerskaisin sinun perintöosasi kanssa.6 Me olemme tehneet syntiä isäimme kanssa, me olemme pahoin tehneet ja olleet jumalattomat.7 Eivät meidän isämme Egyptissä painaneet mieleensä sinun ihmeitäsi, eivät muistaneet sinun monia armotekojasi, vaan niskoittelivat meren rannalla, Kaislameren rannalla.8 Kuitenkin hän pelasti heidät nimensä tähden, tehdäkseen voimansa tiettäväksi.9 Hän nuhteli Kaislamerta, ja se kuivui. Hän kuljetti heitä syvyyksissä niinkuin erämaassa.10 Hän pelasti heidät vihamiehen kädestä ja lunasti heidät vihollisen vallasta.11 Vedet peittivät heidän ahdistajansa, ei yhtäkään niistä jäänyt jäljelle.12 Silloin he uskoivat hänen sanansa, veisasivat hänen ylistystään.13 Mutta pian he unhottivat hänen tekonsa eivätkä odottaneet hänen neuvoansa.14 Heissä syttyi himo erämaassa, ja he kiusasivat Jumalaa autiossa maassa.15 Ja hän antoi heille, mitä he pyysivät, mutta lähetti heihin hivuttavan taudin.16 Ja heissä syttyi leirissä kateus Moosesta vastaan ja Aaronia, Herran pyhää, vastaan.17 Mutta maa aukeni ja nieli Daatanin ja peitti Abiramin joukkion.18 Ja heidän joukkiossaan syttyi tuli, liekki poltti jumalattomat.19 He tekivät vasikan Hoorebin juurella ja kumarsivat valettua kuvaa;20 he vaihtoivat Kunniansa ruohoa syövän härän kuvaan.21 He unhottivat Jumalan, pelastajansa, joka oli tehnyt Egyptissä suuria tekoja,22 ihmeitä Haamin maassa, peljättäviä tekoja Kaislameren rannalla.23 Silloin hän aikoi hävittää heidät, mutta Mooses, hänen valittunsa, seisoi suojana hänen edessään ja käänsi pois hänen vihansa tuhoa tuottamasta.24 He pitivät halpana ihanan maan eivätkä uskoneet hänen sanaansa.25 He napisivat teltoissansa eivätkä kuulleet Herran ääntä.26 Silloin hän nosti kätensä heitä vastaan kaataakseen heidät erämaassa,27 kaataakseen heidän jälkeläisensä pakanain seassa ja hajottaakseen heidät pakanamaihin.28 He antautuivat palvelemaan Baal-Peoria ja söivät kuolleitten jumalien uhreja.29 He vihoittivat hänet teoillansa, ja niin vitsaus alkoi riehua heidän keskuudessaan.30 Mutta Piinehas astui esiin ja pani tuomion toimeen, ja vitsaus taukosi.31 Ja se luettiin hänelle vanhurskaudeksi, polvesta polveen, iankaikkisesti.32 He vihoittivat hänet Meriban vetten luona, ja Mooseksen kävi pahoin heidän tähtensä.33 Sillä he niskoittelivat Jumalan Henkeä vastaan, ja hän puhui huulillaan ajattelemattomasti.34 He eivät hävittäneet niitä kansoja, jotka Herra oli käskenyt heidän hävittää,35 vaan pitivät yhteyttä pakanain kanssa ja oppivat heidän tekonsa.36 He palvelivat heidän jumalankuviansa, ja niistä tuli heille paula.37 Ja he uhrasivat poikiansa ja tyttäriänsä riivaajille.38 He vuodattivat viatonta verta, poikiensa ja tyttäriensä verta, uhraten heidät Kanaanin epäjumalille, ja maa saastui veriveloista.39 Näin he saastuttivat itsensä töillään ja olivat haureelliset teoissansa.40 Ja Herran viha syttyi hänen kansaansa vastaan, ja hän kyllästyi perintöosaansa.41 Ja hän jätti heidät pakanain käsiin, ja heidän vihamiehensä vallitsivat heitä.42 Heidän vihollisensa ahdistivat heitä, ja heidän täytyi painua niiden käden alle.43 Monet kerrat hän pelasti heidät, mutta he olivat uppiniskaiset omassa neuvossaan ja sortuivat pahain tekojensa tähden.44 Mutta hän katsoi heihin heidän ahdistuksessaan, kun hän kuuli heidän valitushuutonsa.45 Ja hän muisti heidän hyväkseen liittonsa ja armahti heitä suuressa laupeudessansa.46 Ja hän salli heidän saada armon kaikilta, jotka olivat vieneet heidät vankeuteen.47 Pelasta meidät, Herra, meidän Jumalamme, ja kokoa meidät pakanain seasta, että me kiittäisimme sinun pyhää nimeäsi ja kerskauksemme olisi, että me sinua ylistämme.

1 Lăudaţi pe Domnul! Lăudaţi pe Domnul, căci este bun, căci îndurarea Lui ţine în veci!2 Cine va putea spune isprăvile măreţe ale Domnului? Cine va putea vesti toată lauda Lui?3 Ferice de cei ce păzesc Legea, de cei ce înfăptuiesc dreptatea în orice vreme!4 Adu-Ţi aminte de mine, Doamne, în bunăvoinţa Ta pentru poporul Tău! Adu-Ţi aminte de mine, şi dă -i ajutorul Tău,5 ca să văd fericirea aleşilor Tăi, să mă bucur de bucuria poporului Tău, şi să mă laud cu moştenirea Ta!6 Noi am păcătuit ca şi părinţii noştri, am săvîrşit nelegiuirea, am făcut rău.7 Părinţii noştri în Egipt n'au luat aminte la minunile Tale, nu şi-au adus aminte de mulţimea îndurărilor Tale, şi au fost neascultători la mare, la marea Roşie.8 Dar El i -a scăpat, din pricina Numelui Lui, ca să-Şi arate puterea.9 A mustrat marea Roşie, şi ea s'a uscat; şi i -a trecut prin adîncuri ca printr'un pustiu.10 I -a scăpat din mîna celui ce -i ura, şi i -a izbăvit din mîna vrăjmaşului.11 Apele au acoperit pe protivnicii lor. N'a rămas unul măcar din ei.12 Atunci ei au crezut în cuvintele Lui şi au cîntat laudele Lui.13 Dar au uitat curînd lucrările Lui, şi n'au aşteptat împlinirea planurilor Lui.14 Ci i -a apucat pofta în pustie, şi au ispitit pe Dumnezeu în pustietate.15 El le -a dat ce cereau; dar a trimes o molimă printre ei.16 În tabără au fost geloşi pe Moise, şi pe Aaron, sfîntul Domnului.17 Atunci s'a deschis pămîntul, şi a înghiţit pe Datan, şi s'a închis deasupra cetei lui Abiram.18 Focul le -a aprins ceata, şi flacăra a mistuit pe cei răi.19 Au făcut un viţel în Horeb. S'au închinat înaintea unui chip turnat,20 şi au schimbat Slava lor, pe chipul unui bou, care mănîncă iarbă.21 Au uitat pe Dumnezeu, Mîntuitorul lor, care făcuse lucruri mari în Egipt,22 minuni în ţara lui Ham, semne minunate la marea Roşie.23 Şi El a vorbit să -i nimicească: dar Moise, alesul său, a stătut la mijloc înaintea Lui, ca să -L abată dela mînia Lui şi să -L oprească să -i nimicească.24 Ei au nesocotit ţara desfătărilor; n'au crezut în Cuvîntul Domnului,25 ci au cîrtit în corturile lor, şi n'au ascultat de glasul Lui.26 Atunci El a ridicat mîna şi a jurat că -i va face să cadă în pustie,27 că le va doborî sămînţa printre neamuri, şi -i va împrăştia în mijlocul ţărilor.28 Ei s'au alipit de Baal-Peor, şi au mîncat vite jertfite morţilor.29 Au mîniat astfel pe Domnul prin faptele lor, şi o urgie a izbucnit între ei.30 Dar Fineas s'a sculat şi a făcut judecată, şi astfel urgia s'a oprit.31 Lucrul acesta i -a fost socotit ca o stare de neprihănire, din neam în neam, pe vecie.32 Ei au mîniat pe Domnul la apele Meriba; şi Moise a fost pedepsit din pricina lor.33 Căci s'au răzvrătit împotriva Duhului Lui, şi Moise a vorbit în chip uşuratic cu buzele.34 Ei n'au nimicit popoarele, pe cari le poruncise Domnul să le nimicească.35 Ci s-au amestecat cu neamurile, şi au învăţat faptele lor,36 au slujit idolilor lor, cari au fost o cursă pentru ei.37 Şi-au jertfit fiii şi fiicele la idoli,38 au vărsat sînge nevinovat, sîngele fiilor şi fiicelor lor, pe cari i-au jertfit idolilor din Canaan, şi ţara a fost spurcată astfel prin omoruri.39 S'au spurcat prin faptele lor, au desfrînat prin faptele lor.40 Atunci Domnul S'a aprins de mînie împotriva poporului Său, şi a urît moştenirea Lui.41 I -a dat în mînile neamurilor, cei ce îi urau au stăpînit peste ei,42 vrăjmaşii lor i-au asuprit, şi au fost smeriţi supt puterea lor.43 El de mai multe ori i -a izbăvit, dar ei s'au arătat neascultători în planurile lor, şi au ajuns nenorociţi prin nelegiuirea lor.44 Dar El le -a văzut strîmtorarea, cînd le -a auzit strigătele.45 Şi -a adus aminte de legămîntul Său, şi a avut milă de ei, după bunătatea Lui cea mare:46 a stîrnit pentru ei mila tuturor celor ce i ţineau prinşi de război.47 Scapă-ne, Doamne, Dumnezeul nostru, şi strînge-ne din mijlocul neamurilor, ca să lăudăm Numele Tău cel sfînt, şi să ne fălim cu lauda Ta!48 Binecuvîntat să fie Domnul, Dumnezeul lui Israel, din vecincie în vecinicie! Şi tot poporul să zică: ,,Amin! Lăudaţi pe Domnul!``