1 Aasafin virsi. Totisesti, Jumala on hyvä Israelille, niille, joilla on puhdas sydän.2 Mutta minun jalkani olivat vähällä kompastua, askeleeni olivat aivan liukahtaa.3 Sillä minussa nousi kateus ylvästelijöitä kohtaan, kun minä näin jumalattomien menestyvän.4 Sillä he ovat vaivoista vapaat kuolemaansa asti, he ovat voimakkaat ja lihavat.5 Eivät he koe muitten kuolevaisten tuskia, eikä heitä vaivata niinkuin muita ihmisiä.6 Sentähden on ylpeys heillä kaulakoristeena, väkivalta on puku, joka heidät verhoaa.7 Heidän silmänsä pullistuvat ulos heidän lihavuudestaan, heidän sydämensä kuvittelut kulkevat valtoimina.8 He pilkkaavat ja puhuvat väkivallan puheita pahuudessansa, he puhuvat kuin korkeuksista.9 Heidän suunsa tavoittelee taivasta, ja heidän kielensä kulkee pitkin maata.10 Sentähden heidän kansansa liittyy heihin ja särpii vettä kyllälti.12 Katso, nämä ovat jumalattomat; kuitenkin he elävät ainaisessa rauhassa ja rikastuvat yhäti.13 Turhaan minä olen pitänyt sydämeni puhtaana ja pessyt käteni viattomuudessa:14 minua vaivataan joka aika, ja minä saan joka aamu kuritusta.16 Minä mietin päästäkseni tästä selvyyteen; mutta se oli minulle ylen vaikeata,17 kunnes minä pääsin sisälle Jumalan pyhiin salaisuuksiin ja käsitin, mikä heidän loppunsa on oleva.18 Totisesti, sinä panet heidät liukkaalle, perikatoon sinä heidät syökset.19 Kuinka he joutuvatkaan äkisti turmioon! He hukkuvat, heidän loppunsa on kauhistava.20 Niinkuin unen käy herätessä, niin sinä, Herra, kun heräjät, heidän valhekuvansa hylkäät.21 Kun minun sydämeni katkeroitui ja minun munaskuihini pisti,22 silloin minä olin järjetön enkä mitään älynnyt, olin sinun edessäsi kuin nauta.23 Kuitenkin minä pysyn alati sinun tykönäsi, sinä pidät minua kiinni oikeasta kädestäni.24 Sinä talutat minua neuvosi mukaan ja korjaat minut viimein kunniaan.25 Ketä muuta minulla olisi taivaassa! Ja kun sinä olet minun kanssani, en minä mistään maan päällä huoli.26 Vaikka minun ruumiini ja sieluni nääntyisi, Jumala on minun sydämeni kallio ja minun osani iankaikkisesti.27 Sillä katso, jotka sinusta eriävät, ne hukkuvat, sinä tuhoat kaikki, jotka haureudessa sinusta luopuvat.28 Mutta minun onneni on olla Jumalaa lähellä, minä panen turvani Herraan, Herraan, kertoakseni kaikkia sinun tekojasi.

1 (Un psalm al lui Asaf.) Da, bun este Dumnezeu cu Israel, cu cei cu inima curată.2 Totuş, era să mi se îndoaie piciorul, şi erau să-mi alunece paşii!3 Căci mă uitam cu jind la cei nesocotiţi, cînd vedeam fericirea celor răi.4 Într'adevăr, nimic nu -i turbură pînă la moarte, şi trupul le este încărcat de grăsime.5 N'au parte de suferinţele omeneşti, şi nu sînt loviţi ca ceilalţi oameni.6 Deaceea mîndria le slujeşte ca salbă, şi asuprirea este haina care -i înveleşte.7 Li se bulbucă ochii de grăsime, şi au mai mult decît le-ar dori inima.8 Rîd, şi vorbesc cu răutate de asuprire: vorbesc de sus,9 îşi înalţă gura pînă la ceruri, şi limba le cutreieră pămîntul.10 Deaceea aleargă lumea la ei, înghite apă din plin,11 şi zice: ,,Ce ar putea să ştie Dumnezeu, şi ce ar putea să cunoască Cel Prea Înalt?``12 Aşa sînt cei răi: totdeauna fericiţi, şi îşi măresc bogăţiile.13 Degeaba dar mi-am curăţit eu inima, şi mi-am spălat mînile în nevinovăţie:14 căci în fiecare zi sînt lovit, şi în toate dimineţile sînt pedepsit.15 Dacă aş zice: ,,Vreau să vorbesc ca ei,`` iată că n'aş fi credincios neamului copiilor Tăi.16 M'am gîndit la aceste lucruri ca să le pricep, dar zădarnică mi -a fost truda,17 pînă ce am intrat în sfîntul locaş al lui Dumnezeu, şi am luat seama la soarta dela urmă a celor răi.18 Da, Tu -i pui în locuri alunecoase, şi -i arunci în prăpăd.19 Cum sînt nimiciţi într'o clipă! Sînt perduţi, prăpădiţi printr'un sfîrşit năpraznic.20 Ca un vis la deşteptare, aşa le lepezi chipul, Doamne, la deşteptarea Ta!21 Cînd mi se amăra inima, şi mă simţeam străpuns în măruntaie,22 eram prost şi fără judecată, eram ca un dobitoc înaintea Ta.23 Însă eu sînt totdeauna cu Tine, Tu m'ai apucat de mîna dreaptă;24 mă vei călăuzi cu sfatul Tău, apoi mă vei primi în slavă.25 Pe cine altul am eu în cer afară de Tine? Şi pe pămînt nu-mi găsesc plăcerea în nimeni decît în Tine.26 Carnea şi inima pot să mi se prăpădească: fiindcă Dumnezeu va fi pururea stînca inimii mele şi partea mea de moştenire.27 Căci iată că ceice se depărtează de Tine, pier; Tu nimiceşti pe toţi ceice-Ţi sînt necredincioşi.28 Cît pentru mine, fericirea mea este să mă apropii de Dumnezeu: pe Domnul Dumnezeu Îl fac locul meu de adăpost, ca să povestesc toate lucrările Tale.