1 Kiittäkää Herraa, sillä hän on hyvä, sillä hänen armonsa pysyy iankaikkisesti.2 Niin sanokoot Herran lunastetut, jotka hän on lunastanut ahdistuksen alta3 ja koonnut pakanamaista, idästä ja lännestä, pohjoisesta ja meren puolelta.4 He harhailivat erämaassa, autiossa, tiettömässä maassa, löytämättä asuttua kaupunkia.5 Heidän oli nälkä ja jano, heidän sielunsa nääntyi heissä.6 Mutta hädässänsä he huusivat Herraa, ja hän pelasti heidät heidän ahdistuksistaan.7 Ja hän ohjasi heidät oikealle tielle, niin että he pääsivät asuttuun kaupunkiin.8 Kiittäkööt he Herraa hänen armostansa, hänen ihmeellisistä teoistaan ihmislapsia kohtaan.9 Sillä hän ravitsee nääntyvän sielun ja täyttää nälkäisen sielun hyvyydellä.10 He istuivat pimeydessä ja synkeydessä, vangittuina kurjuuteen ja rautoihin,11 koska olivat niskoitelleet Jumalan käskyjä vastaan ja katsoneet halvaksi Korkeimman neuvon.12 Hän masensi heidän sydämensä kärsimyksellä; he sortuivat, eikä ollut auttajaa.13 Mutta hädässänsä he huusivat Herraa, ja hän pelasti heidät heidän ahdistuksistaan.14 Hän vei heidät ulos pimeydestä ja synkeydestä, hän katkaisi heidän kahleensa.15 Kiittäkööt he Herraa hänen armostansa ja hänen ihmeellisistä teoistaan ihmislapsia kohtaan.16 Sillä hän särkee vaskiset ovet ja rikkoo rautaiset salvat.17 He olivat hulluja, sillä heidän vaelluksensa oli syntinen, ja he kärsivät vaivaa pahojen tekojensa tähden.18 Heidän sielunsa inhosi kaikkea ruokaa, ja he olivat lähellä kuoleman portteja.19 Mutta hädässänsä he huusivat Herraa, ja hän pelasti heidät heidän ahdistuksistaan.20 Hän lähetti sanansa ja paransi heidät ja pelasti heidät haudasta.21 Kiittäkööt he Herraa hänen armostansa ja hänen ihmeellisistä teoistaan ihmislapsia kohtaan.22 Uhratkoot kiitosuhreja ja kertokoot riemuiten hänen töitään.23 He lähtivät laivoilla merelle ja kävivät kauppaa suurilla vesillä.24 He näkivät Herran työt ja hänen ihmeelliset tekonsa meren syvyyksissä.25 Hän sanoi sanansa ja nosti myrskytuulen, joka kohotti korkealle sen aallot.26 He kohosivat taivasta kohti, he vajosivat syvyyksiin; heidän sielunsa menehtyi tuskasta.27 He horjuivat ja hoippuivat kuin juopunut, ja kaikki heidän taitonsa hämmentyi.28 Mutta hädässänsä he huusivat Herraa, ja hän päästi heidät heidän ahdistuksistaan.29 Hän tyynnytti myrskyn, ja meren aallot hiljenivät.30 He iloitsivat, kun tuli tyyni, ja hän vei heidät toivottuun satamaan.31 Kiittäkööt he Herraa hänen armostansa ja hänen ihmeellisistä teoistaan ihmislapsia kohtaan.32 Kunnioittakoot häntä kansan seurakunnassa ja vanhinten kokouksessa häntä ylistäkööt.33 Hän muutti virrat erämaaksi ja vesilähteet kuivaksi maaksi,34 hedelmällisen maan suola-aroksi, sen asukasten pahuuden tähden.35 Hän muutti erämaan vesilammikoiksi ja kuivan maan vesilähteiksi.36 Ja hän asetti nälkäiset sinne asumaan ja he rakensivat kaupungin asuaksensa.37 Ja he kylvivät peltoja ja istuttivat viinitarhoja, jotka tuottivat satoisan hedelmän.38 Hän siunasi heitä, ja he lisääntyivät suuresti, ja hän antoi heille paljon karjaa.39 Ja kun he vähentyivät ja vaipuivat onnettomuuden ja huolten painon alla,40 niin hän, joka vuodattaa ylenkatsetta ruhtinasten päälle ja panee heidät harhailemaan tiettömissä autiomaissa,41 hän kohotti köyhän kurjuudesta ja teki suvut suuriksi kuin lammaslaumat.42 Oikeamieliset näkevät sen ja riemuitsevat, ja kaiken vääryyden täytyy tukkia suunsa.43 Joka viisas on, se ottakoon näistä vaarin ja ajatelkoon Herran armotekoja.

1 ,,Lăudaţi pe Domnul, căci este bun, căci în veac ţine îndurarea Lui!``2 Aşa să zică cei răscumpăraţi de Domnul, pe cari i -a izbăvit El din mîna vrăjmaşului,3 şi pe cari i -a strîns din toate ţările: dela răsărit şi dela apus, dela miazănoapte şi dela mare.4 Ei pribegeau prin pustie, umblau pe căi neumblate, şi nu găseau nicio cetate, unde să poată locui.5 Sufereau de foame şi de sete; le tînjea sufletul în ei.6 Atunci, în strîmtorarea lor au strigat către Domnul, şi El i -a izbăvit din necazurile lor;7 i -a călăuzit pe drumul cel drept, ca să ajungă într'o cetate de locuit.8 O, de ar lăuda oamenii pe Domnul pentru bunătatea lui, şi pentru minunile Lui faţă de fiii oamenilor!9 Căci el a potolit setea sufletului însetat, şi a umplut de bunătăţi sufletul flămînd.10 Cei ce şedeau în întunerec şi umbra morţii, trăiau legaţi în ticăloşie şi în fiare,11 pentrucă se răsvrătiseră împotriva cuvintelor lui Dumnezeu, pentrucă nesocotiseră sfatul Celui Prea Înalt.12 El le -a smerit inima prin suferinţă: au căzut, şi nimeni nu i -a ajutat.13 Atunci, în strîmtorarea lor, au strigat către Domnul, şi El i -a izbăvit din necazurile lor.14 I -a scos din întunerec şi din umbra morţii, şi le -a rupt legăturile.15 O, de ar lăuda oamenii pe Domnul pentru bunătatea Lui, şi pentru minunile Lui faţă de fiii oamenilor!16 Căci El a sfărîmat porţi de aramă, şi a rupt zăvoare de fier.17 Nebunii, prin purtarea lor vinovată, şi prin nelegiuirile lor, ajunseseră nenorociţi.18 Sufletul lor se desgustase de orice hrană, şi erau lîngă porţile morţii.19 Atunci, în strîmtorarea lor, au strigat către Domnul, şi El i -a izbăvit din necazurile lor;20 a trimes cuvîntul Său şi i -a tămăduit, şi i -a scăpat de groapă.21 O, de ar lăuda oamenii pe Domnul pentru bunătatea Lui, şi pentu minunile Lui faţă de fiii oamenilor!22 Să -I aducă jertfe de mulţămiri, şi să vestească lucrările Lui cu strigăte de bucurie.23 Ceice se pogorîseră pe mare în corăbii, şi făceau negoţ pe apele cele mari,24 aceia au văzut lucrările Domnului şi minunile Lui în mijlocul adîncului.25 El a zis, şi a pus să sufle furtuna, care a ridicat valurile mării.26 Se suiau spre ceruri, se pogorau în adînc; sufletul le era perdut în faţa primejdiei.27 Apucaţi de ameţeală, se clătinau ca un om beat, şi zădarnică le era toată iscusinţa.28 Atunci, în strîmtorarea lor, au strigat către Domnul, şi El i -a izbăvit din necazurile lor.29 A oprit furtuna, a adus liniştea, şi valurile s'au potolit.30 Ei s'au bucurat că valurile s'au liniştit, şi Domnul i -a dus în limanul dorit.31 O, de ar lăuda oamenii pe Domnul pentru bunătatea lui, şi pentru minunile Lui faţă de fiii oamenilor!32 Să -L înalţe în adunarea poporului, şi să -L laude în adunarea bătrînilor!33 El preface rîurile în pustiu, şi izvoare de apă în pămînt uscat,34 ţara roditoare în ţară sărată, din pricina răutăţii locuitorilor ei.35 Tot El preface pustiul în iaz, şi pămîntul uscat în izvoare de ape.36 Aşează acolo pe cei flămînzi, şi ei întemeiază o cetate ca să locuiască în ea;37 însămînţează ogoare, sădesc vii, şi -i culeg roadele.38 El îi binecuvintează, şi se înmulţesc nespus, şi nu le împuţinează vitele.39 Dacă sînt împuţinaţi şi apăsaţi prin asuprire, nenorocire şi suferinţă,40 El varsă dispreţul peste cei mari, şi -i face să pribegească prin pustiuri fără drum,41 dar ridică pe cel lipsit, izbăveşte pe cel nevoiaş, şi înmulţeşte familiile ca pe nişte turme.42 ,,Oamenii fără prihană văd lucrul acesta şi se bucură, şi orice nelegiuire îşi închide gura!``43 Cine este înţelept, să ia seama la aceste lucruri, şi să fie cu luare aminte la bunătăţile Domnului.