1 Ein Wallfahrtslied. Von David. Ich freue mich an denen, die zu mir sagen: Lasset uns zum Hause des HERRN gehen!2 Unsre Füße stehen in deinen Toren, Jerusalem!3 Jerusalem, du bist gebaut als eine Stadt, die fest in sich geschlossen ist,4 wohin die Stämme hinaufziehen, die Stämme des HERRN (ein Zeugnis für Israel), zu preisen den Namen des HERRN!5 Denn dort sind Stühle gesetzt zum Gericht, die Stühle des Hauses David.6 Bittet für den Frieden Jerusalems! Es gehe wohl denen, die dich lieben!7 Friede sei in deinen Mauern und Glück in deinen Palästen!8 Um meiner Brüder und Freunde willen sage ich: Friede sei in dir!9 Um des Hauses des HERRN, unsres Gottes, willen will ich dein Bestes suchen!

1 Kanto de suprenirado. De David. Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu ĉio kuniĝis.4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laŭ la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo, Tronoj de la domo de David.6 Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.7 Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.