1 Kommt, laßt uns dem HERRN lobsingen und jauchzen dem Felsen unsres Heils!2 Laßt uns ihm mit Lobgesang begegnen und mit Psalmen jauchzen!3 Denn der HERR ist ein großer Gott und ein großer König über alle Götter;4 in seiner Hand sind die Tiefen der Erde, und die Spitzen der Berge gehören ihm;5 sein ist das Meer, denn er hat es gemacht, und seine Hände haben das Trockene bereitet.6 Geht ein, lasset uns anbeten und niederknieen, lasset uns lobpreisen vor dem HERRN, unserm Schöpfer!7 Denn er ist unser Gott, und wir sind das Volk seiner Weide und die Schafe seiner Hand.8 Wenn ihr heute seine Stimme höret, so verstocket eure Herzen nicht, wie zu Meriba, am Tage der Versuchung in der Wüste,9 da mich eure Väter versuchten; sie prüften mich; und sahen doch meine Werke!10 Vierzig Jahre empfand ich Ekel vor diesem Geschlecht; und ich sprach: Sie sind ein Volk, dessen Herz den Irrweg geht, und sie verstanden meine Wege nicht!11 So daß ich schwur in meinem Zorn: Sie sollen nicht eingehen zu meiner Ruhe!

1 Venu, ni kantu al la Eternulo; Ni ĝoje kriu al la rifuĝejo de nia helpo.2 Ni venu antaŭ Lian vizaĝon kun glorado, Per psalmoj ni ĝoje kriu al Li.3 Ĉar granda Dio estas la Eternulo Kaj granda Reĝo super ĉiuj dioj,4 Kiu havas en Sia mano la profundaĵojn de la tero, Kaj al kiu apartenas la altaĵoj de la montoj;5 Al kiu apartenas la maro, kaj Li ĝin faris, Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.6 Venu, ni kliniĝu, ni ĵetu nin teren, Ni genuu antaŭ la Eternulo, nia Kreinto.7 Ĉar Li estas nia Dio, Kaj ni estas la popolo de Lia paŝtejo kaj la ŝafoj de Lia mano. Hodiaŭ, se vi aŭskultas Lian voĉon,8 Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba, Kiel en la tago de Masa en la dezerto,9 Kiam viaj patroj Min incitis, Esploris kaj vidis Mian faron.10 Kvardek jarojn Mi indignis kontraŭ tiu generacio, Kaj Mi diris:Ili estas popolo kun koro malĝusta, Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;11 Tial Mi ĵuris en Mia kolero, Ke ili ne venos en Mian ripozejon.