1 Ein Psalm Davids. Zum Gedächtnis.

2 HERR, strafe mich nicht in deinem Zorn, züchtige mich nicht in deinem Grimm;

3 denn deine Pfeile haben mich getroffen, und deine Hand liegt schwer auf mir.

4 Es ist nichts Unversehrtes an meinem Fleisch vor deinem Zorn, kein Friede in meinen Gebeinen wegen meiner Sünde.

5 Denn meine Schulden gehen über mein Haupt; wie eine schwere Last sind sie mir zu schwer geworden.

6 Meine Wunden stinken und eitern von meiner Torheit.

7 Ich bin tief gebeugt und niedergedrückt; ich gehe traurig einher den ganzen Tag;

8 denn meine Lenden sind ganz entzündet, und es ist nichts Gesundes an meinem Fleisch.

9 Ich bin ganz kraftlos und zermalmt; ich heule vor Unruhe meines Herzens.

10 O Herr, mein ganzes Verlangen sei dir vorgelegt, und mein Seufzen sei dir nicht verborgen!

11 Mein Herz pocht heftig, meine Kraft hat mich verlassen, und das Licht meiner Augen ist nicht bei mir.

12 Meine Lieben und Freunde treten beiseite wegen meiner Plage, und meine Nächsten stehen von ferne;

13 die aber, welche mir nach dem Leben trachten, legen mir Schlingen, und die mein Unglück suchen, besprechen meinen Untergang und ersinnen Lügen den ganzen Tag.

14 Ich aber bin wie ein Tauber und höre nichts, und wie ein Stummer, der seinen Mund nicht auftut.

15 Und ich bin wie einer, der nichts hört, und in dessen Mund kein Widerspruch ist.

16 Denn auf dich, HERR, hoffe ich; du wirst antworten, Herr, mein Gott!

17 Denn wenn ich redete, wie würden sie sich über mich freuen! Wenn mein Fuß ins Wanken geriete, wie würden sie frohlocken über mich!

18 Denn ich bin nahe daran zu fallen, und mein Schmerz ist immerdar vor mir.

19 Denn ich bekenne meine Schuld und bin bekümmert wegen meiner Sünde.

20 Aber die mich grundlos befeinden, sind mächtig, und derer, die mich unter falschem Vorwand hassen, sind viele.

21 Die mir Gutes mit Bösem vergelten, sind mir feind, weil ich dem Guten nachjage.

22 Verlaß mich nicht, o HERR! Mein Gott, sei nicht fern von mir!

23 Eile mir zu helfen, o Herr, mein Heil!

1 Psalmo de David. Pro memoro. Ho Eternulo, ne en Via kolero min riproĉu, Kaj ne en Via furiozo min punu.

2 Ĉar Viaj sagoj penetris en min, Kaj pezas sur mi Via mano.

3 Ekzistas neniu sana loko en mia korpo pro Via kolero, Nenio sendifekta ekzistas en miaj ostoj pro mia peko.

4 Ĉar miaj krimoj superas mian kapon; Kiel peza ŝarĝo, ili estas tro pezaj por mi.

5 Malbonodoras kaj pusas miaj ulceroj Pro mia malsaĝeco.

6 Mi kurbiĝis kaj kliniĝis treege, La tutan tagon mi iras malgaja.

7 Ĉar miaj internaĵoj estas plenaj de brulumo, Kaj ne ekzistas sana loko en mia korpo.

8 Mi tute senfortiĝis kaj kadukiĝis, Mi kriegas pro malkvieteco de mia koro.

9 Mia Sinjoro, antaŭ Vi estas ĉiuj miaj deziroj, Kaj mia ĝemo ne estas kaŝita antaŭ Vi.

10 Mia koro tremegas, forlasis min mia forto; Kaj eĉ la lumo de miaj okuloj ne estas ĉe mi.

11 Miaj amikoj kaj kamaradoj repaŝis pro mia pesto, Kaj miaj proksimuloj stariĝis malproksime.

12 Kaj insidis kontraŭ mi tiuj, kiuj celas mian vivon, Kaj miaj malbondezirantoj parolas pri mia pereo, Kaj malicojn ili pripensas ĉiutage.

13 Kaj mi estas kiel surdulo kaj ne aŭdas; Kiel mutulo, kiu ne malfermas sian buŝon.

14 Mi estas kiel homo, kiu ne aŭdas Kaj kiu ne havas en sia buŝo reparolon.

15 Sed al Vi, ho Eternulo, mi esperas; Vi aŭskultos, mia Sinjoro, mia Dio.

16 Ĉar mi diris:Ili povus ĝoji pri mi; Ili fanfaronus pri mi, kiam mia piedo ekŝanceliĝus.

17 Ĉar mi estas preta fali, Kaj mia sufero estas ĉiam antaŭ mi.

18 Ĉar mi konfesas mian kulpon; Kaj min ĉagrenas mia peko.

19 Kaj la malamikoj de mia vivo estas fortaj, Kaj multaj estas miaj senkaŭzaj malamantoj.

20 Kaj tiuj, kiuj pagas al mi malbonon por bono, Atakas min pro tio, ke mi celas bonon.

21 Ne forlasu min, ho Eternulo; Mia Dio, ne malproksimiĝu de mi.

22 Rapidu, por helpi min, Mia Sinjoro, mia helpo!