Publicidade

Ezequiel 14

MRI2012

1 Und es kamen etliche Männer von den Ältesten Israels zu mir und setzten sich vor mich hin. 2 Da erging das Wort des HERRN an mich also: 3 Menschensohn, diese Männer haben ihre Götzen in ihr Herz geschlossen und den Anstoß zu ihrer Missetat vor sich hingesetzt! 4 Sollte ich mich wohl von ihnen befragen lassen? Darum rede zu ihnen und sprich: So spricht Gott, der HERR: Jedermann vom Hause Israel, der seine Götzen in sein Herz schließt und den Anstoß zu seiner Missetat vor sich hinsetzt und zum Propheten kommt, dem will ich, der HERR selbst, nach der Menge seiner Götzen antworten, 5 um dem Hause Israel ans Herz zu greifen, weil sie um aller ihrer Götzen willen sich von mir entfremdet haben. 6 Darum sprich zu dem Hause Israel: So spricht Gott, der HERR: Kehret um und wendet euch von euren Götzen ab und wendet eure Angesichter von allen euren Greueln ab! 7 Denn einem jeden (er sei von dem Hause Israel oder von den Fremdlingen, die unter Israel wohnen), der sich von mir abkehrt und seine Götzen in sein Herz schließt und den Anstoß zu seiner Missetat vor sich hinstellt und [trotzdem] zu dem Propheten kommt, um mich durch ihn um Rat zu fragen, dem will ich, der HERR, selbst antworten. 8 Und ich will mein Angesicht wider diesen Mann setzen und ihn verderben, daß er zum Zeichen und Sprichwort werde, und will ihn mitten aus meinem Volk ausrotten; und so sollt ihr erfahren, daß ich der HERR bin! 9 Und wenn der Prophet sich betören ließe, ein Wort zu reden, so betöre ich, der HERR, denselben auch und strecke meine Hand gegen ihn aus und rotte ihn mitten aus meinem Volke aus. 10 Sie sollen ihre Schuld tragen: wie die Schuld des Fragers, also soll auch die Schuld des Propheten sein, 11 damit das Haus Israel forthin nicht mehr von mir abirre und sie sich forthin mit keiner Missetat mehr beflecken, so werden sie mein Volk sein, und ich will ihr Gott sein, spricht Gott, der HERR! 12 UND das Wort des HERRN erging also an mich: 13 Menschensohn, wenn ein Land wider mich sündigt und einen Treubruch begeht und ich meine Hand dawider ausstrecke und ihm den Stab des Brots zerbreche und eine Hungersnot hineinsende und Menschen und Vieh daraus vertilge, 14 und es wären die drei Männer Noah, Daniel und Hiob darin, so würden diese durch ihre Gerechtigkeit nur ihre eigene Seele erretten, spricht Gott, der HERR. 15 Wenn ich wilde Tiere das Land durchstreifen ließe und es würde so entvölkert und verwüstet, daß aus Furcht vor den wilden Tieren niemand mehr hindurchzöge, 16 und diese drei Männer wären auch darin: so wahr ich lebe, spricht Gott, der HERR, sie würden weder Söhne noch Töchter erretten; sie allein würden errettet, und das Land würde zur Wüste werden! 17 Oder wenn ich ein Schwert über dieses Land brächte und spräche: «Das Schwert soll durchs Land fahren!» und wenn ich Menschen und Vieh daraus vertilgen würde, 18 und diese drei Männer wären darin: so wahr ich lebe, spricht Gott, der HERR, sie könnten weder Söhne noch Töchter erretten, sondern sie allein würden gerettet werden! 19 Oder wenn ich eine Pest in dieses Land senden und meinen grimmigen Zorn in Blut darüber ausgießen würde, daß ich Menschen und Vieh daraus vertilgte, 20 und Noah, Daniel und Hiob wären darin, so könnten sie, so wahr ich lebe, spricht Gott, der HERR, weder Söhne noch Töchter erretten, sondern sie allein würden durch ihre Gerechtigkeit ihre Seele erretten! 21 Doch spricht Gott, der HERR, also: Wenn ich gleich meine vier ärgsten Gerichte, das Schwert, den Hunger, wilde Tiere und Pest über Jerusalem senden werde, um Menschen und Vieh daraus zu vertilgen, 22 siehe, so werden doch Gerettete darin übrigbleiben, die herausgeführt werden, Söhne und Töchter. Siehe, diese werden zu euch hinauskommen, und ihr werdet ihren Wandel und ihre Taten sehen und getröstet werden über das Unglück, welches ich über Jerusalem gebracht habe, ja, über alles, was ich über sie gebracht habe. 23 Und sie werden euch trösten; denn ihr werdet ihren Wandel und ihre Taten sehen und werdet erkennen, daß ich alles, was ich wider Jerusalem getan, nicht ohne Ursache getan habe, spricht Gott, der HERR.

Ka Whakatikaina te Whakawātanga a Ihowā

1 Kātahi ka haere mai ētahi o ngā kaumātua o Īharaira ki ahau, noho ana i tōku aroaro. 2 , ka puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea ia: 3 "E te tama a te tangata, kua oti i ēnei tāngata ā rātou whakapakoko te whakaara ki ō rātou ngākau, kua waiho e rātou te tūtukitanga waewae, rātou , ki mua i ō rātou mata; kia rapua koia e rātou he tikanga i ahau? 4 reira kōrero ki a rātou, mea atu ki a rātou: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Ko te tangata o te whare o Īharaira e whakaara ana i āna whakapakoko ki tōna ngākau, e whakatakoto ana i te tūtukitanga waewae, i tōna , ki mua i tōna mata, ā, e haere mai ana ki te poropiti; ko tāku, ko Ihowā, e whakahoki ai ki taua tangata i haere mai , ka rite ki te maha o āna whakapakoko. 5 Kia hopukia ai te whare o Īharaira i roto i ō rātou ngākau; kua tangata hoki rātou katoa ki ahau, ā rātou whakapakoko hoki.

6 "reira mea atu ki te whare o Īharaira: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Rīpenetā, tahuri mai i ā koutou whakapakoko; tahuri mai anō ō koutou mata i ā koutou mea whakarihariha katoa.

7 "Ā, ko te tangata o te whare o Īharaira, ko te tautangata anō e noho ana i roto i a Īharaira, e whakatangata ana ki ahau, e whakaara ana i āna whakapakoko ki tōna ngākau, e whakatakoto ana i te tūtukitanga waewae, i tōna , ki mua i tōna mata, ā, e haere mai ana ki te poropiti ki te rapu i tāku tikanga i a ia; māku ake anō, Ihowā, e whakahoki kupu ki a ia. 8 Ka ū atu hoki tōku mata ki taua tangata, ka meinga ia e ahau he mīharotanga hei tohu, hei whakatauki, ka hātepea atu anō ia e ahau i roto i tāku iwi; ā, ka mōhio koutou ko Ihowā ahau.

9 ", ki te te poropiti i tāna kōrerotanga i tētahi kupu, nāku, Ihowā, taua poropiti i ai, ka tōku ringa ki a ia, ā, ka ngaro ia i ahau i roto i tāku iwi, i a Īharaira. 10 Ka waha anō e rātou rātou ko te o te poropiti ka rite ki te o te tangata e rapu tikanga ana i a ia 11 he mea kia kore ai te whare o Īharaira e kotiti atu i te whai i ahau ā muri ake nei, kei poke anō rātou ā muri ake nei i ō rātou pokanga kētanga katoa. Engari, kia waiho ai rātou hei iwi māku, ko ahau hoki hei Atua rātou, e ai te Ariki, Ihowā."

12 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 13 "E te tama a te tangata, ki te hara te whenua ki ahau, ki te nui rawa te , ā, ka totoro tōku ringa ki reira, ā, ka whati i ahau tōna tokotoko, te taro; ka ungā anō e ahau te hemokai ki reira, ka hātepea anō e ahau te tangata me te kararehe o reira. 14 Ahakoa ko ēnei tāngata tokotoru, ko Noa, ko Raniera, ko Hopa, i reira, ko ō rātou wairua ake e ora i a rātou i rātou tika, e ai te Ariki, Ihowā.

15 "Ki te meinga e ahau he kīrehe kino kia tika waenganui i te whenua, ā, ka kore i a rātou, ka whakamōtītia, ā, kāhore he tangata e haere ana i reira i te wehi o ngā kīrehe; 16 ahakoa ko ēnei tāngata tokotoru i reira, e ora ana ahau, e ai te Ariki, Ihowā, e kore e ora ngā tama, ngā tamāhine, i a rātou. Ko rātou anake e ora, ka whakamōtītia ia te whenua.

17 "Ki te kawea atu rānei e ahau te hoari ki runga ki taua whenua, ā, ka mea, E tika, e te hoari, waenganui i te whenua,ā, ka hātepea atu e ahau te tangata me te kararehe o reira; 18 ahakoa ko ēnei tāngata tokotoru i reira, e ora ana ahau, e ai te Ariki, Ihowā, e kore e ora ngā tama, ngā tamāhine i a rātou. Ko rātou anake e ora.

19 "Ki te tukua rānei e ahau te mate urutā ki taua whenua, ā, ka ringihia e ahau tōku weriweri ki runga ki taua wāhi, he mea toto, kia hātepea atu ai te tangata me te kararehe o reira; 20 ahakoa ko Noa, ko Raniera, ko Hopa, i reira, e ora ana ahau, e ai te Ariki, Ihowā, e kore te tama, te tamāhine rānei e ora i a rātou; ko rātou anake e ora i rātou tika.

21 "te mea ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Tērā noa ake ina tukua e ahau āku whakawā kino e whā, te hoari, te hemokai, te kīrehe kino, te mate urutā ki Hiruhārama, hei hātepe atu i te tangata, i te kararehe o reira. 22 Otiia, nanā, ka toe ētahi mōrehu ki reira, ā, ka whakaputaina he tama, he tamāhine. Nanā, ka puta rātou ki a koutou, ā, ka kite koutou i rātou ara, i ā rātou mahi; ka whai whakamārietanga anō koutou te kino i kawea e ahau ki Hiruhārama, arā ngā mea katoa i kawea e ahau ki taua wāhi. 23 Ka whai whakamārietanga anō koutou i a rātou, ina kite koutou i rātou ara, i ā rātou mahi; ā, ka mōhio koutou, , ko tāku mahinga i ngā mea katoa i mahia e ahau ki reira, ehara i te mea kore take, e ai te Ariki, Ihowā."

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-