1 Und er sprach zu mir: Menschensohn, iß, was du hier vorfindest, iß diese Rolle und gehe hin, rede zum Hause Israel! 2 Da tat ich meinen Mund auf, und er gab mir jene Rolle zu essen. 3 Und er sprach zu mir: Speise deinen Leib und fülle deine Eingeweide mit dieser Rolle, die ich dir gebe! Da aß ich, und es war in meinem Munde so süß wie Honig. 4 Da sprach er zu mir: Menschensohn, gehe hin zum Hause Israel und rede mit meinen Worten zu ihnen! 5 Denn du wirst nicht zu einem Volk von unverständlicher Sprache und schwerer Zunge gesandt, sondern zum Hause Israel; 6 nicht zu großen Nationen, die eine unverständliche Sprache und schwere Zunge haben, deren Worte du nicht verstehen könntest: wahrlich, wenn ich dich zu solchen Leuten sendete, so würden sie auf dich hören; 7 aber das Haus Israel wird nicht auf dich hören wollen; denn sie wollen auch nicht auf mich hören; denn das ganze Haus Israel hat eine harte Stirn und ein verstocktes Herz. 8 Doch siehe, ich habe dein Angesicht so hart gemacht wie ihr Angesicht und deine Stirn so hart wie ihre Stirne. 9 Wie Diamant und härter als Fels mache ich deine Stirn. Fürchte sie nicht und erschrick nicht vor ihren Gesichtern! Denn sie sind ein widerspenstiges Haus. 10 Und er sprach zu mir: Menschensohn, alle meine Worte, die ich zu dir rede, sollst du zu Herzen fassen und mit deinen Ohren hören! 11 Und du sollst hingehen zu den Gefangenen, zu den Kindern deines Volkes, und sollst mit ihnen reden und zu ihnen sagen: So spricht Gott, der HERR! sie mögen hören oder es bleiben lassen. 12 Da hob mich der Geist empor, und ich hörte hinter mir eine Stimme, ein gewaltiges Getöse: Gepriesen sei die Herrlichkeit des HERRN an ihrem Ort! 13 Ich hörte auch das Rauschen der Flügel der lebendigen Wesen, die einander berührten, und das Rasseln der Räder, die neben ihnen waren, und den Schall eines gewaltigen Getöses. 14 Als mich nun der Geist erhob und wegnahm, ging ich erbittert in grimmigem Zorn, und die Hand des Herrn lag fest auf mir. 15 Und ich kam zu den Gefangenen nach Tel-Abib, zu denen, die am Flusse Kebar wohnen, und da sie dort saßen, setzte ich mich auch dorthin und war sieben Tage lang in Staunen versunken unter ihnen. 16 Aber nach sieben Tagen erging das Wort des HERRN an mich. 17 Er sprach: Menschensohn, ich habe dich zum Wächter bestellt für das Haus Israel; wenn du aus meinem Munde ein Wort vernommen hast, so sollst du sie in meinem Auftrag warnen! 18 Wenn ich zum Gottlosen sage: «Du mußt sterben!» und du warnst ihn nicht und sagst es ihm nicht, um ihn vor seinem gottlosen Wege zu warnen und am Leben zu erhalten, so wird der Gottlose um seiner Missetat willen sterben, aber sein Blut will ich von deiner Hand fordern! 19 Warnst du aber den Gottlosen und er kehrt sich doch nicht von seiner Gottlosigkeit und von seinem gottlosen Wege, so wird er um seiner Missetat willen sterben, du aber hast deine Seele errettet! 20 Wenn aber ein Gerechter sich von seiner Gerechtigkeit abkehrt und Unrecht tut, und ich lege einen Anstoß vor ihn hin, so wird er sterben, weil du ihn nicht gewarnt hast; um seiner Sünde willen wird er sterben, und es wird seiner Gerechtigkeit, die er getan hat, nicht gedacht werden; aber sein Blut will ich von deiner Hand fordern! 21 Wenn du aber den Gerechten gewarnt hast, daß der Gerechte nicht sündigen soll, und er dann nicht sündigt, so soll er am Leben bleiben, weil er sich hat warnen lassen, und du hast deine Seele errettet! 22 Und die Hand des Herrn kam daselbst über mich, und er sprach zu mir: Stehe auf, gehe in das Tal hinaus, damit ich dort mit dir rede! 23 Als ich mich nun aufgemacht hatte und in das Tal hinausgegangen war, siehe, da stand daselbst die Herrlichkeit des HERRN, gleich der Herrlichkeit, welche ich bei dem Flusse Kebar gesehen hatte. Da fiel ich auf mein Angesicht nieder; 24 und der Geist kam in mich und stellte mich auf meine Füße und redete mit mir und sprach zu mir: Gehe hin und verschließe dich in dein Haus! 25 Und du, o Menschensohn, siehe, man wird dir Bande anlegen, mit denen man dich binden wird, so daß du nicht mitten unter sie wirst hinausgehen können. 26 Und ich will deine Zunge an deinem Gaumen kleben lassen, daß du verstummest und für sie kein Strafprediger seiest; denn sie sind ein widerspenstiges Haus! 27 Aber wenn ich zu dir reden werde, so will ich deinen Mund auftun, daß du zu ihnen sagen sollst: «So spricht Gott, der HERR! Wer hören will, der höre, wer es aber unterlassen will, der unterlasse es!» Denn sie sind ein widerspenstiges Haus.
1 Nā, ka kī mai ia ki ahau, "E te tama a te tangata, ko tāu i kite ai kainga; kainga tēnei pukapuka, ka haere, ka kōrero ki te whare o Īharaira." 2 Nā, kua hāmama tōku māngai, ā, meinga ana ahau e ia kia kai i taua pukapuka.
3 I mea anō ia ki ahau, "E te tama a te tangata, kia kai tōu kōpū, kia kī anō hoki tōu puku i tēnei pukapuka ka hoatu nei e ahau ki a koe." Kātahi ka kainga e ahau. Nā, me te honi taua mea i roto i tōku māngai te reka.
4 Nā, ka mea ia ki ahau: "E te tama a te tangata, whakatika, haere ki te whare o Īharaira, kōrerotia āku kupu ki a rātou. 5 Ehara hoki i te mea e unga ana koe ki te iwi he tauhou tōna reo, he pakeke rānei; engari ki te whare o Īharaira. 6 Ehara i te mea ki ngā iwi maha he rerekē nei, he pakeke hoki tō rātou reo, e kore nei koe e mōhio ki ā rātou kupu. He pono, ki te ungā koe e ahau ki a rātou, kua whakarongo rātou ki a koe. 7 E kore ia te whare o Īharaira e pai ki te whakarongo ki a koe; nō te mea e kore rātou e pai ki te whakarongo ki ahau; he rae pakeke hoki tō te whare katoa o Īharaira, he ngākau pakeke. 8 Nanā, kua oti tōu mata te mea e ahau kia pakeke ki ō rātou mata; tōu rae kia pakeke ki ō rātou rae. 9 Kua oti tōu rae te mea e ahau kia rite ki te kōhatu tino mārō, mārō atu i te matā. Kaua e wehi i a rātou, kaua hoki e pairi ina titiro rātou, ahakoa he whare whakakeke rātou."
10 I mea anō ia ki ahau: "E te tama a te tangata, ko āku kupu katoa ka kōrerotia e ahau ki a koe rongoātia ki tōu ngākau, whakarangona mai anō e ōu taringa. 11 Nā, whakatika, haere ki ngā whakarau, ki ngā tama a tōu iwi, kōrero ki a rātou, mea atu, ‘Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā’; mā rātou e rongo, mā rātou rānei e kore e rongo."
12 Kātahi ka hāpainga ake ahau e te wairua, ā, ka rangona e ahau i muri i ahau he reo, he haruru nui e mea ana, Kia whakapaingia te korōria o Ihowā i tōna wāhi. 13 I rongo anō ahau i te haruru o ngā parirau o ngā mea ora e pā ana tētahi ki tētahi, i te haruru anō o ngā wīra i tō rātou taha, he haruru nui e ngateri haere ana. 14 Heoi, ka hāpainga ahau e te wairua, kāhakina ana ahau e ia; ā, haere pōuri ana ahau, me te pāwera o tōku wairua; ā, i kaha te ringa o Ihowā ki runga ki ahau. 15 Kātahi ahau ka tae ki ngā whakarau i Tereapipi, e noho rā i te awa, i Kepara, ki te wāhi hoki i noho ai rātou; ā, e whitu ngā rā ōku e noho ketekete ana i roto i a rātou.
16 Nā, i te mutunga o ngā rā e whitu, ka puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea ia: 17 "E te tama a te tangata, kua oti koe te mea e ahau hei kaitūtei mā te whare o Īharaira. Nā, whakarongo ki te kupu i tōku māngai, ā, ko koe hei kaiwhakatūpato māku i a rātou. 18 Ki te mea ahau ki te tangata kino, ‘Ko te mate kau mōu,’ ā, ka kore koe e whakatūpato i a ia, ka kore e kōrero, e whakatūpato i taua tangata kino ki tōna ara kino kia ora ai ia; ka mate taua tangata kino i runga i tōna hē. Otiia, ka rapua e ahau he utu mō ōna toto i tōu ringa. 19 Engari, ki te whakatūpato koe i taua tangata kino, ā, ka kore ia e tahuri mai i tōna kino, i tōna ara kino, ka mate ia i runga i tōna hē; otiia kua ora i a koe tōu wairua.
20 "Nā, ki te tahuri atu te tangata tika i tōna tika, ā, ka mahia e ia te kino, ā, ka hoatu e ahau he tūtukitanga waewae ki tōna aroaro, ka mate ia. I te mea kīhai koe i whakatūpato i a ia, ka mate ia i runga i tōna hara, e kore anō āna mahi tika i mahia e ia e maharatia; otiia ka rapua e ahau he utu mō ōna toto i tōu ringa. 21 Nā, ki te whakatūpato koe i te tangata tika kia kaua te tangata tika e hara, ā, ka kore ia e hara, he pono ka ora ia, nōna hoki i rongo ki te whakatūpato, ā, ka ora tōu wairua i a koe."
22 Nā, kua tae mai te ringa o Ihowā ki runga ki ahau; ā, ka mea ia ki ahau, "Whakatika, haere ki te mānia, ā, ka kōrero ahau ki a koe ki reira." 23 Kātahi ahau ka whakatika, ā, haere ana ki te mānia. Nā, ko te korōria o Ihowā i reira e tū ana, rite tonu ki te korōria i kitea e ahau ki te awa, ki Kepara, ā, tāpapa ana ahau.
24 Kātahi ka uru te wairua ki roto ki ahau, ā, ka meinga e ia ōku waewae kia tū ki runga. Nā, ka kōrero mai ia ki ahau, ka mea ki ahau: "Haere, tūtakina atu koe ki roto ki tōu whare. 25 Ko koe ia, e te tama a te tangata, nanā, ka meatia iho e rātou he here ki a koe, ā, ka herea koe ki aua here, e kore anō koe e puta ki roto ki a rātou. 26 Ka meinga anō e ahau tōu arero kia piri ki tōu ngao, ā, ka wahangū koe, e kore anō koe e waiho hei kairiri mō tō rātou hē; nō te mea he whare whakakeke rātou. 27 Otiia, i te wā e kōrero ai ahau ki a koe ka whakatuwheratia e ahau tōu māngai, ā, ka mea koe ki a rātou, ‘Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā.’ Ko te tangata e rongo ana, māna e whakarongo; ko te tangata e kore e rongo kaua ia e whakarongo; he whare whakakeke hoki rātou."