1 Então, respondeu Jó:

2 Até quando afligireis a minha alma

e me despedaçareis com palavras?

3 Já são dez vezes que me haveis vituperado.

Não vos envergonhais de me oprimir?

4 Embora tenha eu de fato errado,

o meu erro fica comigo.

5 Se *Sl 35.26;38.16;55.12vos engrandecerdes na verdade contra mim

e me incriminardes pelo meu opróbrio,

6 sabei que *Jó 16.11;27.2Deus não me fez justiça

e me cercou com a *Jó 18.8-10;Sl 66.11;Lm 1.13sua rede.

7 Eis que *Jó 9.24;30.20,24;Hc 1.2clamo: Violência! Porém não sou ouvido;

peço socorro, porém não há justiça.

8 *Jó 3.23;Lm 3.7,9Com muros, fechou ele o meu caminho, de modo que não posso passar,

e pôs *Jó 30.26trevas nas minhas veredas.

9 *Jó 12.17,19;Sl 89.44Despojou-me da minha glória

e tirou-me da cabeça *Jó 16.15;Sl 89.39;Lm 5.16a coroa.

10 De todos os lados, *Jó 12.14me derrui, e eu me vou,

e a minha *Jó 7.6, ref.esperança, arranca-a *Jó 24.20como uma árvore.

11 *Jó 16.9Acende também a sua ira contra mim,

e *Jó 13.24;33.10sou tido por ele como um dos seus adversários.

12 Avançam-se *Jó 16.13as suas tropas juntas,

*Jó 30.12levantam um caminho alto contra mim,

e acampam-se ao redor da minha tenda.

13 Ele *Jó 16.7;Sl 69.8pôs longe de mim a meus irmãos,

*Jó 16.20;Sl 88.8,18e os que me conhecem são de todo alienados de mim.

14 Meus parentes faltaram,

e *Jó 19.19os meus conhecidos esqueceram-se de mim.

15 Os que moram em minha casa e as minhas servas me têm por estranho.

Sou estrangeiro aos seus olhos.

16 Chamo ao meu servo, e ele não me responde.

Tenho que suplicar-lhe com a minha boca.

17 O meu bafo é intolerável à minha mulher,

sou repugnante aos filhos de minha mãe.

18 Até os pequeninos me *Jó 12.4, ref.desprezam.

Tentando levantar-me, falam de mim.

19 Todos os *Sl 38.11;55.13meus amigos íntimos me abominam,

e os que eu amava me voltam as costas.

20 Os *Jó 16.8;33.21;Sl 102.5;Lm 4.8meus ossos apegam-se à minha pele e à minha carne,

e escapei-me com a pele dos meus dentes.

21 Compadecei-vos de mim, compadecei-vos de mim, amigos meus,

pois a *Jó 1.11;Sl 38.2mão de Deus me tocou.

22 Por que me *Jó 19.6;13.24-25;Sl 69.26;16.11perseguis como Deus

e não cessais de devorar a minha carne?

23 Oxalá que as minhas palavras fossem agora escritas!

Oxalá que fossem *Is 30.8;Jr 36.2inscritas num livro!

24 Que com uma pena de ferro e com chumbo,

fossem para sempre gravadas na rocha!

25 Sei, porém, que *Jó 16.19;Sl 78.35;Pv 23.11;Is 43.14;Jr 50.34o meu Redentor vive,

e o que vem depois de mim se levantará em pé sobre o pó;

26 E, depois de destruída esta minha pele,

mesmo fora da minha carne *Sl 17.15;Mt 5.8;1Co 13.12;1Jo 3.2verei a Deus.

27 Vê-lo-ei ao meu lado,

e os meus olhos o contemplarão, não mais como adversário.

Eis que os meus rins *Sl 73.26desfalecem dentro em mim.

28 Se disserdes: Como o havemos *Jó 19.22de perseguir!

E que a causa deste mal se acha em mim,

29 temei a *Jó 15.22, ref.espada.

Terríveis são os castigos dela,

para que saibais *Jó 22.4;Sl 1.5;9.7;Ec 12.14que há juízo.

1 Ijob respondis kaj diris:

2 Ĝis kiam vi afliktados mian animon

Kaj turmentados min per paroloj?

3 Jen jam dek fojojn vi malhonoras min;

Vi ne hontas premi min.

4 Se mi efektive eraris,

Mia eraro restos ĉe mi.

5 Se efektive vi volas montri vin pli grandaj ol mi,

Kaj vi riproĉas al mi hontindaĵon,

6 Tiam sciu, ke Dio faris al mi maljustaĵon,

Kaj ĉirkaŭis min per Sia reto.

7 Jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon;

Mi vokas, sed mi ne ricevas juĝon.

8 Mian vojon Li baris, ke mi ne povas transiri,

Kaj sur mian irejon Li metis mallumon.

9 Mian honoron Li detiris de mi,

Kaj deprenis la kronon de mia kapo.

10 Li disbatis min ĉirkaŭe tiel, ke mi pereas;

Mian esperon Li elŝiris kiel arbon.

11 Ekflamis kontraŭ mi Lia kolero,

Kaj Li rigardas min kiel Lian malamikon.

12 Kune venis Liaj taĉmentoj, kaj ebenigis kontraŭ mi sian vojon

Kaj stariĝis sieĝe ĉirkaŭ mia tendo.

13 Miajn fratojn Li malproksimigis de mi,

Kaj miaj konatoj forfremdiĝis de mi.

14 Miaj parencoj fortiriĝis,

Kaj miaj konantoj forgesis min.

15 La loĝantoj de mia domo kaj miaj servistinoj rigardas min kiel fremdulon;

En iliaj okuloj mi fariĝis aligentulo.

16 Mian sklavon mi vokas, kaj li ne respondas;

Per mia buŝo mi devas petegi lin.

17 Mia spiro fariĝis abomenata por mia edzino,

Kaj mia petado por la filoj de mia ventro.

18 Eĉ la malgrandaj infanoj malestimas min;

Kiam mi leviĝas, ili parolas kontraŭ mi.

19 Abomenas min ĉiuj miaj intimuloj;

Kaj tiuj, kiujn mi amis, turnis sin kontraŭ mi.

20 Kun mia haŭto kaj kun mia karno kunkreskis miaj ostoj,

Mi restis nur kun haŭto sur miaj dentoj.

21 Kompatu min, kompatu min, miaj amikoj;

Ĉar la mano de Dio frapis min.

22 Kial vi persekutas min, kiel Dio,

Kaj ne povas satiĝi de mia karno?

23 Ho, se miaj vortoj estus enskribitaj,

Ho, se ili estus gravuritaj en libro,

24 Per fera skribilo kun plumbo,

Gravuritaj por eterne sur roko!

25 Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas,

Kaj fine Li leviĝos super la polvo.

26 Kaj post kiam mia haŭto estos tiel detruita

Kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion;

27 Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj;

Pri tio sopiregas mia interno en mia brusto.

28 Se vi diros: Kiel ni lin persekutu,

Kaj ni trovu kontraŭ li la radikon de la afero,

29 Tiam timu glavon;

Ĉar furioza estas la glavo kontraŭ malbonagoj,

Por ke vi sciu, ke ekzistas juĝo.