1 Chama, agora; há alguém que te responda?

A qual dos *Jó 15.15entes santos te dirigirás?

2 Pois a *Pv 12.16;27.3insubmissão mata o fátuo,

e o apaixonamento tira a vida ao parvo.

3 Eu vi o *Jr 12.2fátuo criando raízes;

mas, de repente, *Jó 24.18;31.30declarei maldita a sua habitação.

4 Seus *Jó 4.11, ref.filhos estão longe da segurança,

são espezinhados na porta,

e não há quem os livre.

5 A sua messe é devorada pelo faminto,

que a arrebata até dentre os espinhos,

e o *Jó 18.8-10;22.10laço abre as fauces para a fazenda deles.

6 Pois *Jó 15.35a iniquidade não procede do pó,

nem da terra brota a aflição;

7 Mas *Jó 14.1o homem nasce para a aflição,

tão certamente como as faíscas voam para cima.

8 Porém, quanto a mim, eu *Jó 13.2-3buscaria a Deus

e a Deus entregaria a minha causa.

9 O qual *Jó 9.10;37.14,16;42.3faz coisas grandes e inescrutáveis,

maravilhas sem número.

10 Ele *Jó 36.27-29;37.6-11;38.26faz chover sobre a terra

e envia águas sobre os campos,

11 de modo que *Jó 22.29;36.7põe os abatidos num lugar alto;

e os que choram são exaltados à segurança.

12 Ele *Sl 33.10frustra as maquinações dos astutos,

de maneira que as suas mãos não possam acabar o seu empreendimento.

13 Ele *Jó 37.24;1Co 3.19apanha os sábios na sua astúcia,

e o conselho dos perversos é precipitado.

14 De dia, *Jó 12.25;15.30;18.18;20.26;24.13se acham em trevas

e, ao meio-dia, andam às apalpadelas, como de noite.

15 Porém Deus salva da *Jó 4.10-11;Sl 35.10espada que sai da boca deles;

ele salva o *Jó 29.17;34.28;36.6,15;38.15necessitado da mão do poderoso.

16 Assim há esperança para o pobre,

e a *Sl 107.42iniquidade tapa a boca.

17 Eis que *Sl 94.12feliz é o homem a quem Deus reprova.

Portanto, não desprezes a *Jó 36.15-16;Pv 3.11;Hb 12.5-11correção do Todo-Poderoso.

18 Pois *Dt 32.39;1Sm 2.6;Is 30.26;Os 6.1ele faz a ferida e a ata.

Ele fere, e as suas mãos curam.

19 Em seis tribulações, ele te livrará,

e, em sete, o mal não te tocará.

20 *Sl 33.19;37.19Na fome, ele te redimirá da morte

*Sl 144.10e, na guerra, do poder da espada.

21 Estarás *Jó 5.15;Sl 31.20escondido do açoite da língua

*Sl 91.5-6e não terás medo da assolação, quando chegar.

22 Da assolação e da penúria, *Jó 8.21te rirás

*Sl 91.13;Ez 34.25;Os 2.18e não terás medo das feras da terra.

23 Pois terás aliança com as pedras do campo,

*Is 11.6-9;65.25e as feras do campo estarão em paz contigo.

24 Saberás que *Jó 8.6a tua tenda está em paz,

visitarás o teu rebanho, e nada te faltará.

25 Também saberás que *Sl 112.2se multiplicará a tua descendência,

*Is 44.3-4;48.19e a tua posteridade, como a erva da terra.

26 *Jó 42.16Em boa velhice, entrarás na sepultura,

como se recolhe a meda de trigo a seu tempo.

27 Eis que isso nós o temos provado, assim o é;

ouve-o e conhece-o tu para o teu bem.

1 Voku do! ĉu iu respondos al vi?

Kaj al kiu el la sanktuloj vi vin turnos?

2 Malsaĝulon mortigas la kolero,

Kaj sensenculon pereigas la incitiĝemeco.

3 Mi vidis malsaĝulon, kiu enradikiĝis,

Kaj mi malbenis subite lian loĝejon.

4 Malproksimaj de savo estos liaj filoj;

Oni disbatos ilin ĉe la pordego,

Kaj neniu ilin savos.

5 Lian rikoltaĵon formanĝos malsatulo,

El inter la dornoj li ĝin prenos,

Kaj soifantoj englutos lian havaĵon.

6 Ne el la polvo eliras malpiaĵo,

Kaj ne el la tero elkreskas malbonago.

7 Sed homo naskiĝas por suferoj,

Kiel birdoj por flugado supren.

8 Sed mi min turnus al Dio,

Kaj al Li mi transdonus mian aferon;

9 Al Tiu, kiu faras grandaĵojn, kiujn neniu povas esplori,

Mirindaĵojn, kiujn neniu povas kalkuli;

10 Kiu donas pluvon sur la teron

Kaj sendas akvon sur la kampojn,

11 Por starigi malaltulojn alte,

Ke la afliktitoj leviĝu savite.

12 Li detruas la intencojn de ruzuloj,

Ke iliaj manoj ne plenumas sian entreprenon.

13 Li kaptas la saĝulojn per ilia ruzaĵo;

Kaj la decido de maliculoj fariĝas senvalora.

14 En la tago ili renkontas mallumon,

Kaj en tagmezo ili palpas, kiel en nokto.

15 Li savas kontraŭ glavo,

Kontraŭ la buŝo kaj mano de potenculo Li savas malriĉulon.

16 Al la senhavulo aperas espero,

Kaj la malboneco fermas sian buŝon.

17 Feliĉa estas la homo, kiun punas Dio;

Kaj la moralinstruon de la Plejpotenculo ne malŝatu;

18 Ĉar Li vundas, sed ankaŭ bandaĝas;

Li batas, sed Liaj manoj ankaŭ resanigas.

19 En ses malfeliĉoj Li vin savos;

En la sepa ne tuŝos vin la malbono.

20 En tempo de malsato Li savos vin de la morto,

Kaj en milito el la mano de glavo.

21 Kontraŭ la vipo de lango vi estos kaŝita;

Kaj vi ne timos ruinigon, kiam ĝi venos.

22 Dum ruinigo kaj malsato vi ridos;

Kaj la bestojn de la tero vi ne timos;

23 Ĉar kun la ŝtonoj de la kampo vi havos interligon,

Kaj la bestoj de la kampo havos pacon kun vi.

24 Kaj vi ekscios, ke paco estas en via tendo;

Vi esploros vian loĝejon, kaj nenio mankos.

25 Kaj vi ekscios, ke grandnombra estas via idaro

Kaj via naskitaro estas kiel la herbo de la tero.

26 En maljuneco vi iros en la tombon,

Kiel envenas garbaro en sia tempo.

27 Vidu, ni tion esploris, kaj tiel ĝi estas;

Atentu tion, kaj sciu tion.