1 Então, Jó respondeu:

2 *Jó 31.6Oxalá que, de fato, se pesasse a minha insubmissão,

e juntamente, na balança, se pusesse a minha calamidade!

3 Pois, agora, seria esta *Jó 23.2mais pesada do que a areia dos mares.

Portanto, as minhas palavras foram temerárias.

4 Porque *Jó 16.13;Sl 38.2as setas do Todo-Poderoso estão em mim cravadas,

e o meu espírito suga *Jó 20.16;21.20o veneno delas.

*Jó 30.15Os terrores de Deus se arregimentam contra mim.

5 Zurrará *Jó 39.5-8o asno montês quando tiver erva?

Ou mugirá o boi junto ao seu pasto?

6 Pode comer-se sem sal o que é insípido?

Ou há gosto na clara do ovo?

7 Isto! … A minha alma *Jó 3.24;33.20recusa tocá-lo,

é para mim como comida repugnante.

8 Quem dera que se cumprisse o meu rogo,

e que Deus me concedesse o que anelo!

9 Que fosse *Jó 7.16;9.21;10.1;Nm 11.15;1Rs 19.4do agrado de Deus esmagar-me,

que estendesse a sua mão, e me exterminasse!

10 Então, eu acharia ainda conforto

e exultaria na dor que não poupa;

porque *Jó 22.22;23.11-12não tenho negado as palavras do Santo.

11 Pois que força é a minha, para que eu espere?

Ou qual é o meu fim, para me *Jó 21.4portar com paciência?

12 É a minha força a força de pedras?

Ou é de cobre a minha carne?

13 Não é verdade que *Jó 26.2não há socorro em mim,

e que o ser bem sucedido me é vedado?

14 Ao que está prestes *Jó 4.5a sucumbir deve o amigo mostrar compaixão,

mesmo ao que *Jó 1.5;15.4abandona o temor do Todo-Poderoso.

15 Meus irmãos houveram-se *Jr 15.18aleivosamente como uma torrente,

como o canal de torrentes que desaparecem;

16 as quais se turvam com o gelo,

e nelas se esconde a neve.

17 No tempo em *Jó 24.19que ficam quentes, desvanecem;

quando vem o calor, se fazem secas.

18 As caravanas que acompanham o seu curso se desviam;

sobem ao deserto e perecem.

19 As caravanas de *Gn 25.15;Is 21.14;Jr 25.23Tema viram,

e os viandantes de *Jó 1.15Sabá por elas esperaram.

20 *Jr 14.3Ficaram desapontados por terem esperado,

chegaram ali e ficaram confundidos.

21 Assim, pois, vos assemelhais à torrente;

vedes em mim um terror e tendes medo.

22 Acaso, disse eu: Dai-me um presente?

Ou: Fazei-me uma oferta da vossa fazenda?

23 Ou: Livrai-me da mão do adversário?

Ou: Redimi-me do poder dos opressores?

24 Ensinai-me, e eu me calarei;

e fazei-me entender em que tenho errado.

25 Quão persuasivas são palavras de justiça!

Mas que é o que a vossa arguição reprova?

26 Acaso, pensais em reprovardes palavras,

sendo que *Jó 8.2;15.2;16.3os ditos do homem desesperado são proferidos ao vento?

27 Até quereis *Jl 3.3;Na 3.10deitar sorte sobre *Jó 22.9;24.3,9o órfão

*2Pe 2.3e fazer mercadoria do vosso amigo.

28 Agora, pois, tende a bondade de olhar para mim,

porque, certamente, à vossa face, *Jó 27.4;33.3;36.4não mentirei.

29 Mudai de parecer, vos peço, não haja injustiça;

Sim, mudai de parecer; *Jó 13.18;19.6;23.10;27.5-6;34.5;42.1-6a minha causa é justa.

30 Há injustiça na minha língua?

Não pode *Jó 12.11o meu paladar discernir coisas perniciosas?

1 Ijob respondis kaj diris:

2 Se estus pesita mia ĉagreno,

Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,

3 Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj;

Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.

4 Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi,

Ilian venenon trinkas mia spirito;

La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.

5 Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo?

Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?

6 Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo?

Ĉu havas guston la albumeno de ovo?

7 Kion ne volis tuŝi mia animo,

Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.

8 Ho, se mia peto plenumiĝus,

Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!

9 Ho, se Dio komencus kaj disbatus min,

Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!

10 Tio estus ankoraŭ konsolo por mi;

Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus,

Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.

11 Kio estas mia forto, ke mi persistu?

Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?

12 Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj?

Ĉu mia karno estas kupro?

13 Mi havas ja nenian helpon,

Kaj savo estas forpuŝita for de mi.

14 Al malfeliĉulo decas kompato de amiko,

Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.

15 Miaj fratoj trompas kiel torento,

Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,

16 Kiuj estas malklaraj pro glacio,

En kiuj kaŝas sin neĝo;

17 En la tempo de degelo ili malaperas,

En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.

18 Ili forklinas la direkton de sia vojo,

Iras en la dezerton, kaj malaperas.

19 Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema,

Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;

20 Sed ili hontas pro sia fido;

Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.

21 Nun vi neniiĝis;

Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.

22 Ĉu mi diris: Donu al mi,

El via havaĵo donacu pro mi,

23 Savu min el la mano de premanto,

Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?

24 Instruu min, kaj mi eksilentos;

Komprenigu al mi, per kio mi pekis.

25 Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn?

Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?

26 Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj?

Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.

27 Eĉ orfon vi atakus,

Kaj sub via amiko vi fosus.

28 Nun, ĉar vi komencis, rigardu min;

Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?

29 Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon;

Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.

30 Ĉu estas peko sur mia lango?

Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?