1 Então, respondeu Jó:

2 Na verdade, sei que assim é.

Mas como pode um *Jó 4.17;25.4homem ser justo para com Deus?

3 Se alguém quisesse *Jó 10.2;13.19;23.6;40.2contender com ele,

de mil coisas não lhe poderia *Jó 9.15,32responder nem sequer uma.

4 *Jó 11.6;12.13;28.23;38.36-37Sábio é ele de coração e *Jó 9.19;23.6poderoso em força.

*2Cr 13.12;Pv 29.1Quem se endureceu contra ele e foi bem sucedido?

5 Ele é *Jó 9.5-10;26.6-14;41.11quem remove os montes, sem que o saibam,

quando os transtorna na sua ira.

6 Ele *Is 2.19,21;13.13;Ag 2.6move a terra do seu lugar,

e as *Sl 75.3suas colunas estremecem.

7 Ele dá ordens ao *Is 13.10;Ez 32.7-8sol, e o sol não nasce;

e sela as estrelas.

8 Ele sozinho *Jó 37.18;Gn 1.1;Sl 104.2;Is 40.22estende os céus

*Jó 38.16;Sl 77.19e anda sobre as ondas do mar.

9 Ele faz a *Jó 38.31-32;Am 5.8Ursa, o Órion e as Plêiades

e as *Jó 37.9câmaras do Sul.

10 Ele *Jó 5.9faz grandes coisas inescrutáveis

e maravilhas sem número.

11 Eis que ele passa junto a mim, e eu *Jó 23.8-9;35.14não o vejo;

ele segue o seu caminho, mas eu não o percebo.

12 Eis que toma a presa! *Jó 10.7;11.10Quem o pode proibir?

Quem lhe dirá: *Is 45.9Que é o que fazes?

13 Deus não retirará a sua ira.

Debaixo dele, curvam-se os que ajudam a *Jó 26.12;Sl 89.10;Is 30.7;51.9Raabe.

14 Quanto menos lhe *Jó 9.3,32responderei eu

e escolherei as minhas palavras para discutir com ele?

15 *Jó 9.20-21;10.15Ainda que eu fosse justo, todavia, não lhe responderia;

*Jó 8.5faria súplicas ao meu adversário.

16 Se eu tivesse chamado, e ele me tivesse respondido,

ainda assim eu não creria que ele me desse ouvidos à minha voz.

17 Pois ele *Jó 16.12,14;30.22me desfaria com uma tempestade

e multiplicaria as minhas feridas sem causa.

18 *Jó 7.19;10.20Não me permitiria respirar,

mas me encheria de *Jó 13.26;27.2amargura.

19 Se falais da força do poderoso,

*Jó 9.4, ref.eis-me aqui, diz ele.

E, se do juízo: Quem me citará para comparecer?

20 *Jó 9.15Ainda que eu seja justo, a minha própria boca me *Jó 9.29;15.6condenará;

21 embora seja eu sincero, ela me convencerá de perverso.

Eu sou *Jó 1.1;12.4;13.18sincero; não me estimo a mim mesmo,

*Jó 7.16desprezo a minha vida.

22 Para mim, tudo é o mesmo. Portanto, digo:

*Jó 10.7-8Ele destrói o sincero e o iníquo.

23 Se o flagelo mata de repente,

ele *Jó 24.12zombará do desespero dos inocentes.

24 A terra *Jó 10.3;12.6;16.11está entregue nas mãos dos iníquos.

Ele *Jó 12.17cobre os rostos dos juízes dela;

se não é ele, quem é, logo?

25 *Jó 7.6Os meus dias são mais velozes do que um correio;

Fogem e *Jó 7.7não veem a felicidade.

26 Eles têm passado como *Is 18.2navios de papiro,

como a *Jó 39.29;Hc 1.8águia que se lança sobre a presa.

27 Se digo: Esquecer-me-ei da *Jó 7.11, ref.minha queixa,

deixarei o meu ar triste e tomarei alento;

28 tenho *Jó 3.25medo de todas as minhas tristezas,

sei que *Jó 7.21;10.14não me terás por inocente.

29 Eu serei *Jó 10.2;Sl 37.33condenado;

por que, pois, trabalho eu debalde?

30 Se eu *Jr 2.22me lavar com a água de neve

e limpar *Jó 31.7as minhas mãos o mais possível,

31 todavia, me submergirás no fosso,

*Jó 7.17, ref.E os meus próprios vestidos me abominarão.

32 Pois ele não é homem, como eu, para *Jó 9.3eu lhe responder,

para nos encontrarmos em juízo.

33 Não há entre nós um *Jó 9.19;1Sm 2.25;Is 1.18árbitro,

para pôr a sua mão sobre ambos.

34 *Jó 13.21Tire ele a sua vara de cima de mim,

e não me amedronte o seu terror;

35 então, *Jó 13.22eu falarei e não o temerei,

pois eu não sou assim em mim mesmo.

1 Ijob respondis kaj diris:

2 Certe, mi scias, ke tiel estas;

Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?

3 Se li volus havi kun Li juĝan disputon,

Li ne povus respondi al Li eĉ unu kontraŭ mil.

4 Li estas saĝa per Sia koro kaj potenca per Sia forto;

Kiu kuraĝus stari kontraŭ Li kaj restus sendifekta?

5 Li forŝovas montojn, kaj ili eĉ ne rimarkas,

Ke Li renversis ilin en Sia kolero;

6 Li skuas la teron de ĝia loko,

Ke ĝiaj kolonoj tremas;

7 Li diras al la suno, kaj ĝi ne leviĝas,

Kaj la stelojn Li sigelfermas;

8 Li sola etendas la ĉielon,

Kaj Li iras sur la altaĵoj de la maro;

9 Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn,

Kaj la stelojn de la sudo;

10 Li faras neesploreblajn grandaĵojn,

Kaj nekalkuleblajn mirindaĵojn.

11 Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion eĉ ne vidos;

Li pasos, kaj mi eĉ ne rimarkos Lin.

12 Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li?

Kiu dirus al Li: Kion Vi faras?

13 Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi;

Sub Li fleksiĝas la helpantoj de Rahab.

14 Des pli ĉu mi povus respondi al Li,

Ĉu mi povus elekti vortojn kontraŭ Li?

15 Eĉ se mi estus prava, mi ne respondus;

Sed mi nur petegus mian juĝanton.

16 Se mi vokus kaj Li respondus,

Mi ne kredus, ke Li aŭdis mian voĉon,

17 Li, kiu povas frakasi min per ventego

Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.

18 Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton,

Sed Li satigas min per maldolĉo.

19 Se oni volas forton, Li estas potenca;

Se oni volas juĝon, kiu alvokos min?

20 Se mi montros mian pravecon, mia propra buŝo min kondamnos;

Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.

21 Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo,

Mi abomenas mian vivon.

22 Ĉio estas egala; tial mi diras:

Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaŭ pereigas.

23 Kiam vipo subite ekbatas,

Li ridas ĉe la elprovado de senkulpuloj.

24 La tero estas transdonita en la manon de malpiulo;

La vizaĝon de ĝiaj juĝistoj Li kovras.

Se ne Li, tiam kiu?

25 Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo;

Ili forkuris, ne vidis bonon;

26 Ili forkuris, kiel ŝipetoj el kano,

Kiel aglo flugas al manĝotaĵo.

27 Se mi ekpensas: Mi forgesos mian plendon,

Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:

28 Tiam mi ektremas pro ĉiuj miaj suferoj;

Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.

29 Mi restos ja malprava;

Por kio do mi vane min turmentas?

30 Se mi lavus min per neĝa akvo

Kaj purigus miajn manojn per lesivo,

31 Eĉ tiam Vi trempus min en koto,

Kaj miaj vestoj min abomenus.

32 Ĉar Li ne estas homo simile al mi,

Ke mi povu respondi al Li,

Ke ni povu ambaŭ iri al juĝo.

33 Ne ekzistas inter ni arbitracianto,

Kiu povus meti sian manon sur nin ambaŭ.

34 Li forigu de mi Sian vergon,

Kaj Lia teruro ne timigu min;

35 Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin,

Ĉar ne tia mi estas en mi mem.